Czy PAN Bóg YHWH jest Światłością świata?

PAN Bóg bez wątpienia przyszedł w ciele, by zbawić cały świat. By zbawić każdy najmniejszy jego skrawek. Przyszedł w ciele lecz świat go nie poznał. Nie przyszedł, by mu służono, ale by służyć uniżając się i oddając na hańbę, dla naszego zbawienia. Każda religia uznająca pełnię Bóstwa, która zamieszkała w PANU Jezusie zgadza się z tym, że PAN Jezus zbawia i ludzie wierzą w niego. Jednakże zdecydowana większość nie chce go poznać. Nie chcą go doświadczać w swoim życiu ani wpuścić do serca. Wolą go wielbić w budynkach i oddawać cześć wyobrażeniom o nim poprzez obrazy i figury twierdząc, że sam Bóg jest hen hen daleko za wszelkimi niebiosami, a myśl o nim i jego obliczu jest grzechem, zaś spożywanie "jego ciała" jest swoistym przyjęciem go do serca przez żołądek.

Czy aby na pewno?

Nie ma bowiem nic tajemnego, co by nie miało być ujawnione, ani nic ukrytego, o czym by się nie dowiedziano i co by nie wyszło na jaw.

Studiujesz Pismo Święte i DUCH ŚWIĘTY otworzył ci oczy na wiele rzeczy?

Bardzo dobrze!

Pokażę ci coś jeszcze, czego nie dowiesz się w żadnym kościele ani w żadnej religii. Coś, co mnie mocno zdumiało, gdy mi to pokazano. Gdy to przeanalizowałem i przestudiowałem jest to jak najbardziej zgodne z Pismem Świętym i Słowem Bożym, ale po kolei.

Najpierw przedstawię Ci kilka wersetów z Biblii, które będą wstępem do dalszej analizy, ale przy uważnym czytaniu już pozwolą na dostrzeżenie pewnych wniosków, które same się tłumaczą i łączą w całość.

1. Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię.

2. A ziemia była bezkształtna i pusta i ciemność była nad głębią, a Duch Boży unosił się nad wodami.

3. I Bóg powiedział: Niech stanie się ŚWIATŁOŚĆ. I stała się światłość.

4. Bóg widział, że światłość była dobra. I oddzielił Bóg światłość od ciemności.

5. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I nastał wieczór i poranek, dzień pierwszy.

Księga Rodzaju 1:1‭-‬5

Jezus znowu powiedział do nich: JA JESTEM ŚWIATŁOŚCIĄ ŚWIATA. Kto idzie za mną, nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światłość życia.

Jana 8:12

8. Byliście bowiem niegdyś ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu. Postępujcie jak dzieci światłości;

9. (Bo owoc Ducha jest we wszelkiej dobroci, sprawiedliwości i prawdzie).

10. Badając to, co podoba się Panu;

11. I nie miejcie nic wspólnego z bezowocnymi uczynkami ciemności, ale je raczej strofujcie.

12. O tym bowiem, co się u nich po kryjomu dzieje, wstyd nawet mówić.

13. A wszystko to, gdy jest strofowane, przez światło staje się jawne; to wszystko bowiem, co ujawnia, jest światłem.

14. Dlatego Pismo mówi: Obudź się, który śpisz, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus.

Efezjan 5:8‭-‬14

1. Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo.

2. Ono było na początku u Boga.

3. Wszystko przez nie się stało, a bez niego nic się nie stało, co się stało.

4. W nim było życie, a życie było światłością ludzi.

5. A ta światłość świeci w ciemności, ale ciemność jej nie ogarnęła.

6. Był człowiek posłany od Boga, któremu na imię było Jan.

7. Przyszedł on na świadectwo, aby świadczyć o tej światłości, by wszyscy przez niego uwierzyli.

8. Nie był on tą światłością, ale przyszedł, aby świadczyć o tej światłości.

9. Ten był tą prawdziwą światłością, która oświeca każdego człowieka przychodzącego na świat.

10. Był na świecie, a świat został przez niego stworzony, ale świat go nie poznał.

11. Do swej własności przyszedł, ale swoi go nie przyjęli.

12. Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię;

13. Którzy są narodzeni nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga.

14. A to Słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas (i widzieliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca), pełne łaski i prawdy.

Jana 1:1-‬14

5. Przesłanie zaś, które słyszeliśmy od niego i wam zwiastujemy, jest takie: Bóg jest światłością i nie ma w nim żadnej ciemności.

6. Jeśli mówimy, że mamy z nim społeczność, a chodzimy w ciemności, kłamiemy i nie czynimy prawdy.

7. A jeśli chodzimy w światłości, tak jak on jest w światłości, mamy społeczność między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, jego Syna, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.

1 List Jana 1:5‭-‬7

PAN jest moją ŚWIATŁOŚCIĄ i moim zbawieniem, kogóż będę się bać? PAN jest mocą mego życia, kogóż mam się lękać?

Księga Psalmów 27:1

22. Lecz świątyni w nim nie widziałem, bo jego świątynią jest Pan Bóg Wszechmogący oraz Baranek.

23. A miasto nie potrzebuje słońca ani księżyca, aby świeciły w nim, bo oświetla je chwała Boga, a jego lampą jest Baranek.

24. Narody, które będą zbawione, będą chodziły w jego świetle, a królowie ziemi wniosą do niego swoją chwałę i cześć.

25. W dzień jego bramy nie będą zamknięte, bo nocy tam nie będzie.

Księga Objawienia 21:22-25

Wyjaśnienie tych wersetów jest takie (jest to nie tylko moja hipoteza, ale nikomu jej nie narzucam. Pozostawiam do własnej analizy):

PAN Bóg jako Duch Święty nie posiadał żadnej formy ani postaci. Zanim nastały dzieje naszej historii, czyli od powstania świata, nie było wówczas nic oprócz Ducha Świętego. Nie było ani życia, ani śmierci w naszym materialnym rozumieniu. I to "nic" zostało nazwane ciemnością. Dopiero pierwsze Słowo wypowiedziane przez Boga zrodziło życie, którym była "JASNOŚĆ". Oddzielił on jasność od ciemności i ciemność jej nie przemogła (to nie to samo co światło słońca i księżyca. Te powstały czwartego dnia). Ta JASNOŚĆ została zrodzona przez Boga i jego SŁOWO, dlatego też i potem poprzez Marię czytamy, że "Słowo stało się ciałem".

JASNOŚĆ, o której czytamy w Księdze Rodzaju można uznać za pierwszą formę, w której objawił się sam Bóg. Ta JASNOŚĆ miała swoje oblicze i ten nieogarnięty blask świecił z tej zrodzonej formy w której mógł objawiać się sam BÓG YHWH. Naszego PANA nie ma prawa ograniczać nasza wyobraźnia i nasze domysły, co on może lub nie, gdyż wszystko tworzy i kreuje według własnego doskonałego zamysłu i planu. Innymi słowy Duch Święty "zamieszkał" w tym obliczu i ono (prawdopodobnie) stało się jego świątynią, gdyż czytamy, że "w nim zamieszkała cała pełnia" (Kolosan 1:19).

15. On jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodnym wszelkiego stworzenia.

16. Przez niego bowiem wszystko zostało stworzone, to, co w niebie i to, co na ziemi, to, co widzialne i co niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone.

17. On jest przed wszystkim i wszystko istnieje dzięki niemu.

18. On też jest głową ciała – eklezji; on jest początkiem i pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim był pierwszy;

19. Ponieważ upodobał sobie Ojciec, aby w nim zamieszkała cała pełnia;

List do Kolosan 1:15-19

Gdy Bóg dokończył swoje dzieło stworzenia i odpoczął dnia siódmego uznał, że wszystko, co stworzył było dobre, a człowiek stworzony szóstego dnia był bardzo dobry. Nie było zła ani niedoskonałości, gdyż czytamy, że mężczyzna i kobieta zostali stworzeni na podobieństwo Boga. Skoro ludzie byli na jego podobieństwo (z wyglądu wraz ze wszystkimi odczuciami i emocjami), to pierwowzorem nie mógł być Duch Święty, gdyż nie ma formy, a sam jest Wszechobecny. Zatem dopiero zrodzona forma Światłości mogła mieć znane nam obecnie ludzkie oblicze, ale to nie my byliśmy pierwsi w takiej postaci. To Oblicze jest doskonałe i bije od niego nieogarnięta Światłość i Boża chwała. Tak jak człowiek ma ręce, nogi i głowę, tak i Bóg ma to wszystko, gdyż czytamy w Piśmie Świętym, że pisał swoim palcem po ścianie, osobiście napisał palcem 10 przykazań na kamiennych tablicach, ziemia jest podnóżkiem jego stóp, ale co najważniejsze, przechadzał się w swojej okazałości z ludźmi już na samym początku.

26. Potem Bóg powiedział: Uczyńmy człowieka na nasz obraz według naszego podobieństwa; niech panuje nad rybami morskimi i ptactwem niebieskim, nad bydłem i całą ziemią oraz nad wszelkimi zwierzętami pełzającymi, które pełzają po ziemi.

27. Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boga go stworzył; stworzył ich mężczyzną i kobietą.

Księga Rodzaju 1:26-27

3. Wtedy przyniesiono złote naczynia, które zabrano ze świątyni domu Bożego, który był w Jerozolimie, i pili z nich król, jego książęta, jego żony i jego nałożnice.

4. Pili wino i chwalili bogów ze złota i srebra, z brązu i żelaza, z drewna i kamienia.

5. W tej samej godzinie ukazały się palce ręki ludzkiej, które pisały naprzeciw świecznika na wapnie ściany pałacu króla, a król widział część ręki, która pisała.

6. Wtedy oblicze króla zmieniło się, jego myśli zatrwożyły go, stawy jego bioder rozluźniły się i jego kolana uderzały jedno o drugie.

Księga Daniela 5:3-6

24. Jakub zaś został sam. I walczył z nim pewien mężczyzna aż do wzejścia zorzy.

25. A widząc, że nie może go pokonać, dotknął go w staw biodrowy i wytrącił biodro Jakubowi ze stawu, gdy się z nim mocował.

26. I powiedział: Puść mnie, bo już wzeszła zorza. Odpowiedział: Nie puszczę cię, aż mi pobłogosławisz.

27. Wtedy mu powiedział: Jakie jest twoje imię? I odpowiedział: Jakub.

28. I powiedział: Twoim imieniem nie będzie już Jakub, ale Izrael, bo mężnie zmagałeś się z Bogiem i z ludźmi i zwyciężyłeś.

29. I Jakub spytał: Powiedz mi, proszę, twoje imię. A on odpowiedział: Czemu pytasz o moje imię? I tam mu błogosławił.

30. Jakub nadał więc temu miejscu nazwę Penuel, mówiąc: Widziałem bowiem Boga twarzą w twarz, a moja dusza została zachowana.

Księga Rodzaju 32:24-30

9. Gdy Mojżesz wchodził do namiotu, słup obłoku zstępował i stawał u wejścia do namiotu, i PAN rozmawiał z Mojżeszem.

10. A cały lud widział słup obłoku stojący u wejścia do namiotu. Wtedy cały lud powstawał i oddawał pokłon, każdy u wejścia do swego namiotu.

11. I PAN rozmawiał z Mojżeszem twarzą w twarz, jak człowiek rozmawia ze swoim przyjacielem. Potem Mojżesz wracał do obozu, a jego sługa Jozue, syn Nuna, młodzieniec, nie opuszczał namiotu.

Wyjścia 33:9‭-‬11

Zanim Adam i Ewa zgrzeszyli mieszkali w Raju, gdzie nie było ani zła, ani grzechu, ani śmierci. Było życie i w nich było życie nieśmiertelne, gdyż ubrani byli w chwałę Boga, dlatego nie dostrzegali swojej nagości. To nie jest napisane, ale tak wnioskuję, że ich czystość oraz ich blask pozwalały na to, by mogli stać przed Obliczem Boga (podobni byli do małych dzieci nie znających ani zła ani dobra). W końcu przechadzał się po Raju wraz z nimi, więc musiał posiadać materialne i widzialne ciało.

W momencie sprzeciwienia się Bogu i zjedzenia owocu poznania dobra i zła (gdyż zło zrodziło się z nieposłuszeństwa Lucyfera), przez Adama zrodziła się śmierć i pojawiła się na świecie przez co człowiek utracił swój blask i bez Bożej chwały stał się nagi.

21. Skoro bowiem śmierć przyszła przez człowieka, przez człowieka przyszło też zmartwychwstanie umarłych.

22. Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.

1 Listo do Koryntian 15:21-22

Śmierć jednak królowała od Adama aż do Mojżesza nawet nad tymi, którzy nie popełnili grzechu podobnego do przestępstwa Adama, który jest obrazem tego, który miał przyjść.

List do Rzymian 5:14

Tak oto Bóg już nie przebywał z ludźmi w swojej najjaśniejszej formie, gdyż jego świetliste oblicze stało się dla ludzi zabójcze: "I dodał: Nie będziesz mógł widzieć mego oblicza, bo nie może człowiek ujrzeć mnie i pozostać przy życiu." (Wyjścia 33:20)

Nie zmienia to faktu, że kilka wersetów wcześniej rozmawiał z Mojżeszem w namiocie "twarzą w twarz, jak człowiek rozmawia ze swoim przyjacielem". Zatem poza swoim najjaśniejszym obliczem korzystał z formy widzialnej dla człowieka. W końcu czytaliśmy, że zmagał się z Jakubem, który dzielnie i gorliwie walczył chcąc uzyskać błogosławieństwo, co otrzymał wraz z imieniem Izrael. Jednakże objawiał się w tej formie tylko swoim mężnym sługom, których policzyć można na jednej dłoni.

Komu zależy na tym, by nie zwracano uwagi na tą ŚWIATŁOŚĆ?

Największym problemem ludzkości stała się śmierć i oskarżyciel w postaci szatana, który chciał zasiąść na miejscu PANA Boga YHWH. Chciał usiąść na Jego tronie w Jego świątyni (prawdopodobnie chcąc przejąć tą światłość?) Lucyfer, jako "niosący światło", "syn świtu" był najwyższym cherubem stojącym przed PANEM. Jego imię może być potwierdzeniem, że właściwie Słowo Boże nazywa aniołów "synami Bożymi", gdyż on sam mógł zostać zrodzony przez tą ŚWIATŁOŚĆ jako pierwszy w trakcie pierwszego dnia wraz z pozostałymi aniołami.

12. O jakże spadłeś z nieba, Lucyferze, synu jutrzenki! Powalony jesteś aż na ziemię, ty, który osłabiałeś narody!

13. Ty bowiem mówiłeś w swoim sercu: Wstąpię do nieba, ponad gwiazdy Boga wywyższę swój tron. Zasiądę na górze zgromadzenia, na krańcach północy;

14. Wzniosę się nad szczyty obłoków, będę równy Najwyższemu.

15. Lecz zostaniesz strącony aż do piekła, do krańców dołu.

16. Ci, którzy cię ujrzą, będą patrzeć na ciebie i zastanawiać się nad tobą, mówiąc: Czy to ten, który wprawił w drżenie ziemię i trząsł królestwami?

17. Ten, który świat zamienił w pustynię i zniszczył jego miasta, a swoich więźniów nie wypuścił z ciemnicy?

Księga Izajasza 14:12-17

Jutrzenka (według PWN) - Gwiazda Poranna – planeta Wenus widoczna przed wschodem Słońca; zorza poranna; planeta Wenus widoczna nad horyzontem przed wschodem słońca; jasność poprzedzająca ukazanie się słońca na horyzoncie;

https://sjp.pwn.pl/slowniki/Jutrzenka.html

Ja, Jezus, posłałem mojego anioła, aby wam świadczył o tym w eklezjach. Ja jestem korzeniem i potomkiem Dawida, jasną gwiazdą poranną.

Księga Objawienia 22:16

Załączam fragment artykułu, gdzie autor uważnie sprawdza tłumaczenia "Gwiazdy zarannej" oraz "syna Jutrzenki" w różnych tłumaczeniach Biblii:

"Z jedenastu polskich tłumaczeń Biblii, które mam przed sobą, tylko w dwóch z nich w 12 wersecie 14 rozdziału Księgi Izajasza znajdziemy słowo „lucyfer”, które jednoznacznie wskazuje, o kim prorok mówi — są to Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Biblia Jakuba Wujka. W pozostałych wersjach tłumacze oddali hebr. helel ben szachar na różne sposoby. Podobnie jest w tłumaczeniach na język angielski, gdzie tylko w Geneva Bible (1560), Douay-Rheims Bible (1582), King James Bible (1611), i New King James Bible (1982) tłumacze zdecydowali się w 12 wersecie pozostawić łacińskie imię identyfikujące opisywaną postać z szatanem (niestety nie byłem w stanie przejrzeć wszystkich wydanych tłumaczeń…). Jest to istotne, ponieważ w 16 wersecie 22 rozdziału Księgi Objawienia Jan zapisał, że Jezus nazwał siebie „jasną gwiazdą poranną” (ang. bright and morning star). Zestawienie fragmentów wersetów z Izajasza i Apokalipsy w różnych tłumaczeniach podaję niżej.

Zauważ, że w tzw. Biblii Warszawskiej (BW) oraz w anglojęzycznych Good News Translation (GNB), New International Version (NIV) i Complete Jewish Bible (CJB) tłumacze postarali się, żeby do szatana i Pana Jezusa zastosować to samo określenie…

(BB 1563) gwiazdo jutrzenna [Iz: o szatanie] | gwiazda jasna i zaranna [Ap: o Jezusie] (BJW 1599/1923) Lucyferze! któryś rano wschodził | gwiazda jasna i zaranna (BG 1881) jutrzenko! która wschodzisz rano | gwiazda jasna i poranna (BW 1975) gwiazdo jasna, synu jutrzenki | gwiazda jasna poranna (BP 1975) Promienna gwiazdo, synu jutrzenki | Jasna gwiazda poranna (BT 2005/2017) Jaśniejący, Synu Jutrzenki | Gwiazda świecąca, poranna (PAU 2008) jaśniejąca gwiazdo, synu jutrzenki | świecącą Gwiazdą Poranną (EIB 2016) blasku, synu jutrzenki | Gwiazdą Jasną, Poranną (UBG 2017) Lucyferze, synu jutrzenki | jasną gwiazdą poranną. (BE 2018) jaśniejąca gwiazdo, synu jutrzenki | gwiazda świecąca, poranna (SNPD 2020) blasku, synu jutrzenki | Gwiazda jasna poranna (Geneva 1560) Lucifer, sonne of the morning | bright morning starre (D-R 1582) Lucifer, who didst rise in the morning | bright and morning star (ASV 1901) day-star, son of the morning | bright, the morning star (NASB 1960/1995) star of the morning, son of the dawn | the bright morning star (GNB 1966/1992) King of Babylonia, bright morning star | bright morning star (RSV 1971) Day Star, son of Dawn | bright morning star (NIV 1973/2011) morning star, son of the dawn | bright Morning Star (NRSV 1989) Day Star, son of Dawn | bright morning star (ISV 1996/2011) Day Star, son of the Dawn | bright morning star (NLT 1996/2015) shining star, son of the morning | bright morning star (The Message 2005) Babylon! Daystar! Son of Dawn | Bright Morning Star (EMPH 2010) Shining One—Son of the Dawn | bright and the morning Star (ESV 2016) Day Star, son of Dawn | bright morning star (NET 2020) shining one, son of the dawn | bright morning star (CJB 1998) morning star, son of the dawn | bright Morning Star"

https://jan1248.pl/aniol-pana-czyli-cz-2/

Odsyłam do linku artykułu, w którym wyjaśniono zastosowane manipulacje tłumaczeń i tytułów, które odebrano PANU Jezusowi i np. przypisano Maryi katolickiej "Gwiazda zaranna - Litania Loretańska do Najświętszej Maryi Panny", której tekst ustalono w 1631 roku.

Czemu zatem potrzebne było narodzenie z człowieka?

Bóg wiedział o tym, że taki stan rzeczy nie będzie mógł pozostać na wieki, bo nie taki był jego główny zamysł. Pierwsi aniołowie i pierwsi ludzie (do których uważam, że nadal ludzkość się zalicza) zostali poddani próbie (i nadal jesteśmy poddawani), która ma oddzielić te istoty, które chcą pozostać z Bogiem od tych, które nie chcą. Każda istota posiada własną wolę, zatem dokonuje wyboru świadomie. Aniołowie dokonali go niemalże na początku naszej historii, kiedy to Lucyfer zabrał ze sobą jedną trzecią aniołów, którzy to stali się jego sługami, żałując tego lub nie, bez odwrotu. W końcu aniołowie nie podlegają tym samym prawom, co ludzie, którzy już mają szansę się nawrócić.

Zatem wszystko musi odbywać się według zasad ustanowionych przez samego PANA Boga YHWH. Nie może tak po prostu sobie wszystkiego stworzyć od nowa (mimo, że ma taką możliwość), bo biorąc pod uwagę własną wolę, sytuacja będzie się powtarzać, bo tak już było po potopie, który był swego rodzaju resetem, gdzie wówczas jedynym sprawiedliwym był Noe. Jedna osoba na miliony ludzi... Wraz z nim Bóg oszczędził jego rodzinę. Łącznie 8 osób. Czy z tych ośmiu znających Boga nie powinni rodzić się już dobrzy ludzie? Każdy nowy człowiek nadal rodzi się z własną wolą. Nie mniej, następni ludzie nadal grzeszyli, zatem to nie było rozwiązanie doskonałe. Było ono natomiast swoistym przykładem, by następne pokolenia brały z niego naukę i by obecnie ludzie nie mówili w swoim sercu, że czemu Bóg nie może tak po prostu zgładzić niegodziwych i morderców... Już raz to zrobił i nie pomogło, chodź swoją istotną rolę odegrało, bo zgładził w ten sposób nefilim, którzy byli bardzo problematyczni przed potopem. Po co więc, co chwilę gniewem gładzić świat? Co natomiast było to będzie "i jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego" (Mateusza 24:37)

Ludzie wówczas szydzili z Noego, że nastanie potop (Wtedy były tylko rzeki. Nie było mórz i oceanów i zapewne nie padały deszcze), tak i teraz ludzie szydzą i śmieją się z powrotu PANA Jezusa. Dlatego ten dzień ich zaskoczy.

37. A jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego.

38. Jak bowiem za tych dni przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do tego dnia, w którym Noe wszedł do arki;

39. I nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i zabrał wszystkich – tak będzie i z przyjściem Syna Człowieczego.

40. Wtedy dwóch będzie w polu, jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony.

41. Dwie będą mleć na żarnach, jedna będzie wzięta, a druga zostawiona.

42. Czuwajcie więc, ponieważ nie wiecie, o której godzinie wasz Pan przyjdzie.

Ewangelia Mateusza 24:37-42

Wracając do oblicza Boga i do jego planu zbawienia, by pokonać śmierć i grzech potrzebna jest ofiara. W Starym Testamencie ofiary były składane z najlepszego bydła. W końcu karą za grzech jest śmierć, a że nie było ludzi bez grzechu (a ofiary z ludzi były zabronione), to składano je ze zwierząt na ołtarzu. Mimo tego ofiary ze zwierząt nie były doskonałe wraz z kapłaństwem Lewickim, zatem potrzebny był jeden, nieskazitelny kapłan według porządku Melchizedeka, który złoży tą jedną doskonałą ofiarę za wszystkich, a kto ją przyjmie będzie oczyszczony z wszelkiego grzechu i brudu a prawo przymierza zostanie zapisane w jego sercu. Musiał zatem pojawić się ktoś, kto będzie nieskazitelny z ludzi, dlatego sam PAN Bóg YHWH poprzez Marię i swoje Słowo zrodził ciało materialne i zamieszkał w nim. W ten oto sposób Bóg ponownie był z ludźmi w swojej prostej formie, bez widzialnego blasku mogąc pokazać się wszystkim. Jedynie jako ciało materialne, zrodzone a nie stworzone, przyszedł na ten świat by służyć a nie, by jemu służono, uniżył się i wydał na hańbę. Ktoś może powiedzieć, że skoro ofiary z ludzi były zakazane, to czemu PAN Jezus oddał swoje drogocenne ludzkie życie? Mógł tego uniknąć i wiedział o tym, co ma się wydarzyć. Tak się stało, ponieważ był symbolem nieskazitelnego baranka, który gładzi grzechy i to nie on sam siebie ukrzyżował, lecz ludzie fałszywie go oskarżyli i wydali na śmierć stając się tym samym doskonałą ofiarą, której już nie trzeba ani powtarzać ani składać jakichkolwiek innych ofiar ze zwierząt. Tak się miało stać i to zapowiadali prorocy, ale nie stało się to z rozkazu Boga, lecz z zepsutych i zatwardziałych serc ówczesnych żydów. Bóg tylko wybrał ten moment, kiedy to ludzie nie mogli już dłużej trwać w swoich zepsutych tradycjach i potrzebowali Zbawiciela oraz kogoś, kto im wyjaśni wolę Ojca w niebie, a nikt nie zrobiłby tego lepiej, niż On sam. Tą doskonałą ofiarą ukrzyżowane zostało prawo Mojżeszowe i tym samym ofiarnictwo. Jedyna ofiara, jaka pozostała, to codzienna ofiara składana z naszych dobrych owoców, czyli uczynków, modlitwy i trwaniu w PANU Jezusie Chrystusie.

Czas po zmartwychwstaniu PANA Jezusa Chrystusa stał się czasem zbliżającego końca obecnego stanu rzeczy i dziejami Apostolskimi, gdyż "wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże [...]" (Marka 1:15). Jest to czas szczególnej wagi, ponieważ PAN zapowiedział, że niebawem wraca po swoją oblubienicę, czyli duchowy lud Izraela. Ten czas stał się czasem łaski i dopełnienia liczby jego świętych. PAN Jest dobrym pasterzem i nie pozostawi choćby ostatniej owieczki, na którą czeka. I ci, którzy wytrwają do końca będą zbawieni. Będą jaśnieć w królestwie Bożym, a ziemia zostanie oddana im pod władanie wraz ze wszelkimi ludami, które się ostaną na czas milenium zanim zostanie stworzona Nowa Ziemia i Nowe Niebo. Milenium wówczas stanie się siódmym dniem odpoczynku i cała historia zakończy się tak, jak się zaczęła, czyli nowym stworzeniem, gdzie nie będzie już czasu ani śmierci ani zła ani niedoskonałości, gdyż z wolnej woli i z miłości serca ostali się wszyscy, którzy poszli za PANEM Bogiem YHWH w Jezusie Chrystusie i będzie ON ich ŚWIATŁOŚCIĄ, która będzie świecić im i całemu światu wraz z wszelkimi widokami i doświadczeniami, których "ani oko nie widziało ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują" (1 Koryntian 2:9), na WIEKI WIEKÓW, AMEN.

Ciekawostka:

Fundamenty muru miasta Nowego Jeruzalem (Objawienia 21:1-27) będą ozdobione wszelkimi drogimi kamieniami (Objawienie 21:19-20), a jest ich 12: jaspis, szafir, chalcedon, szmaragd, sardonyks, karneol, chryzolit, beryl, topaz, chryzopraz, hiacynt, ametyst. To nie są losowo wybrane kamienie ze względu na wartość przypisaną im przez ludzi, lecz konkretne kamienie wybrane przez PANA Boga YHWH, które zawierają ukrytą właściwość. Jan, gdy pisał tą księgę nie żył w czasach, gdzie można było poddawać różnym próbom wszelkie materiały, w tym kamienie szlachetne w taki sposób, jak dziś. Często ich szlachetność była ustalana poprzez ich występowanie i właściwości mogące być sprawdzone organoleptycznie jak kruchość, kolor, czy blask. Większość tych kamieni nie świeci w świetle słońca jak np. diamenty, czy brylanty przed ich obróbką przez szlifierza. Natomiast dopiero w ubiegłym stuleciu naukowcy byli w stanie wyodrębnić dwie właściwości klejnotów. Sklasyfikowano je jako "anizotropowe" i "izotropowe", czyli właściwości odbijania światła w zależności od kierunku jego padania. Za pomocą refraktometru można zidentyfikować kamień, którym to urządzeniem określa się współczynnik załamania światła, liczbę osi optycznych, znak optyczny kryształu i jego charakter. Okazało się stosunkowo niedawno, że pod wpływem poddania tych dwunastu klejnotów światłu spolaryzowanemu krzyżowo wykazują one właściwości anizotropowe, czyli zaczynają "świecić" we wszystkich barwach tęczy. Właśnie z nich ma być zbudowane Nowe miasto, a PAN Bóg to objawił Janowi i poprzez księgę wszystkim ludziom zanim można było to zbadać. Dla porównania, diamenty są izotropowe i przy tej samej próbie refraktometrem tracą całkowicie swój blask i wyglądają niemalże jak węgiel.

Dowodzi to temu, że wraz z Tą cudowną Światłością towarzyszyć wszystkim będzie niesamowity widok wszystkiego dookoła, którego nie jesteśmy sobie w stanie wyobrazić. To, co udało się dostrzec teraz może być małym skrawkiem tego, co będzie widziane w Nowym Jeruzalem, w którym będziemy mieszkać w chwale Boga Ojca YHWH!

Na zakończenie pozostawiam was z ostatnimi dwoma rozdziałami Księgi Objawienia Jana. Z PANEM Bogiem i bądźcie błogosławieni w imieniu naszego PANA Jezusa Chrystusa wszyscy bracia i siostry i niech nam nasz PAN świeci na wieki wieków! Amen!

1. Potem zobaczyłem nowe niebo i nową ziemię. Pierwsze niebo bowiem i pierwsza ziemia przeminęły i nie było już morza.

2. A ja, Jan, zobaczyłem święte miasto, nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak oblubienica przyozdobiona dla swego męża.

3. I usłyszałem donośny głos z nieba: Oto przybytek Boga jest z ludźmi i będzie mieszkał z nimi. Oni będą jego ludem, a sam Bóg będzie z nimi i będzie ich Bogiem.

4. I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i śmierci już nie będzie ani smutku, ani krzyku, ani bólu nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły.

5. A zasiadający na tronie powiedział: Oto wszystko czynię nowe. I powiedział do mnie: Napisz, bo te słowa są wiarygodne i prawdziwe.

6. I powiedział do mnie: Stało się. Ja jestem Alfa i Omega, początek i koniec. Ja spragnionemu dam darmo ze źródła wody życia.

7. Kto zwycięży, odziedziczy wszystko i będę dla niego Bogiem, a on będzie dla mnie synem.

8. Ale bojaźliwi, niewierzący, obrzydliwi, mordercy, rozpustnicy, czarownicy, bałwochwalcy i wszyscy kłamcy będą mieli udział w jeziorze płonącym ogniem i siarką. To jest druga śmierć.

9. I przyszedł do mnie jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz napełnionych siedmioma ostatecznymi plagami, i odezwał się do mnie, mówiąc: Chodź tutaj, pokażę ci oblubienicę, małżonkę Baranka.

10. I przeniósł mnie w duchu na górę wielką i wysoką, i pokazał mi wielkie miasto, święte Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga;

11. Mające chwałę Boga. Jego blask podobny był do drogocennego kamienia, jakby jaspisu, przezroczystego jak kryształ.

12. Miało ono wielki i wysoki mur, miało dwanaście bram, a na bramach dwunastu aniołów i wypisane imiona, które są imionami dwunastu pokoleń synów Izraela.

13. Od wschodu trzy bramy, od północy trzy bramy, od południa trzy bramy i od zachodu trzy bramy.

14. A mur miasta miał dwanaście fundamentów, a na nich dwanaście imion dwunastu apostołów Baranka.

15. A ten, który rozmawiał ze mną, miał złotą trzcinę, aby zmierzyć miasto, jego bramy i jego mur.

16. Miasto ma kształt czworoboku, a jego długość jest taka sama jak i szerokość. I wymierzył miasto trzciną na dwanaście tysięcy stadiów. Jego długość, szerokość i wysokość są równe.

17. I wymierzył jego mur na sto czterdzieści cztery łokcie według miary człowieka, która jest miarą anioła.

18. Jego mur jest zbudowany z jaspisu, miasto zaś ze szczerego złota podobnego do czystego szkła.

19. Fundamenty muru miasta ozdobione były wszelkimi drogimi kamieniami. Pierwszy fundament to jaspis, drugi – szafir, trzeci – chalcedon, czwarty – szmaragd;

20. Piąty – sardoniks, szósty – karneol, siódmy – chryzolit, ósmy – beryl, dziewiąty – topaz, dziesiąty – chryzopraz, jedenasty – hiacynt, dwunasty – ametyst.

21. A dwanaście bram to dwanaście pereł. Każda brama była z jednej perły. A rynek miasta to szczere złoto, jak przezroczyste szkło.

22. Lecz świątyni w nim nie widziałem, bo jego świątynią jest Pan Bóg Wszechmogący oraz Baranek.

23. A miasto nie potrzebuje słońca ani księżyca, aby świeciły w nim, bo oświetla je chwała Boga, a jego lampą jest Baranek.

24. Narody, które będą zbawione, będą chodziły w jego świetle, a królowie ziemi wniosą do niego swoją chwałę i cześć.

25. W dzień jego bramy nie będą zamknięte, bo nocy tam nie będzie.

26. I wniosą do niego chwałę i cześć narodów.

27. I nie wejdzie do niego nic nieczystego ani ten, kto popełnia obrzydliwość i kłamstwo, tylko ci, którzy są zapisani w księdze życia Baranka.

Księga Objawienia 21:1-27

1. I pokazał mi czystą rzekę wody życia, przejrzystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka.

2. A pośrodku rynku miasta, po obu stronach rzeki, było drzewo życia przynoszące owoc dwunastu rodzajów, wydające swój owoc co miesiąc. A liście drzewa służą do uzdrawiania narodów.

3. I nie będzie już żadnego przekleństwa. Lecz będzie w nim tron Boga i Baranka, a jego słudzy będą mu służyć.

4. I będą oglądać jego oblicze, a jego imię będzie na ich czołach.

5. I nocy tam nie będzie, i nie będzie im potrzeba lampy ani światła słońca, bo Pan Bóg będzie im świecił i będą królować na wieki wieków.

6. I powiedział do mnie: Te słowa są wiarygodne i prawdziwe, a Pan, Bóg świętych proroków, posłał swego anioła, aby pokazać swym sługom, co ma się stać wkrótce.

7. Oto przyjdę wkrótce: Błogosławiony, który zachowuje słowa proroctwa tej księgi.

8. A ja, Jan, widziałem to wszystko i słyszałem. A gdy usłyszałem i zobaczyłem, upadłem do nóg anioła, który mi to pokazywał, aby oddać mu pokłon.

9. Lecz powiedział do mnie: Nie rób tego, bo jestem sługą z tobą i twoimi braćmi prorokami, i z tymi, którzy zachowują słowa tej księgi. Bogu oddaj pokłon.

10. Potem powiedział do mnie: Nie pieczętuj słów proroctwa tej księgi, bo czas jest bliski.

11. Kto krzywdzi, niech nadal wyrządza krzywdę, kto plugawy, niech się nadal plugawi, kto sprawiedliwy, niech nadal będzie sprawiedliwy, a kto święty, niech się nadal uświęca.

12. A oto przyjdę wkrótce, a moja zapłata jest ze mną, aby oddać każdemu według jego uczynków.

13. Ja jestem Alfa i Omega, początek i koniec, pierwszy i ostatni.

14. Błogosławieni, którzy wypełniają jego przykazania, aby mieli prawo do drzewa życia i aby weszli przez bramy do miasta.

15. Na zewnątrz zaś są psy, czarownicy, rozpustnicy, mordercy, bałwochwalcy i każdy, kto miłuje i czyni kłamstwo.

16. Ja, Jezus, posłałem mojego anioła, aby wam świadczył o tym w eklezjach. Ja jestem korzeniem i potomkiem Dawida, jasną gwiazdą poranną.

17. A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech powie: Przyjdź! A kto pragnie, niech przyjdzie, a kto chce, niech darmo weźmie wodę życia.

18. Oświadczam zaś każdemu, kto słucha słów proroctwa tej księgi: Jeśli ktoś dołoży coś do tego, dołoży mu też Bóg plag opisanych w tej księdze;

19. A jeśli ktoś odejmie coś ze słów księgi tego proroctwa, odejmie też Bóg jego dział z księgi życia i ze świętego miasta, i z rzeczy, które są opisane w tej księdze.

20. Tak mówi ten, który zaświadcza o tym: Zaprawdę, przyjdę wkrótce. Amen! O tak, przyjdź, Panie Jezu!

21. Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z wami wszystkimi. Amen.

Księga Objawienia 22:1-21

data publikacji 13/07/2023