Dlaczego przestrzegam Szabatu, Świąt Biblijnych i prawa dietetycznego?

Zacznę od tego, że ten materiał nie ma za zadania nikogo zmuszać do moich przekonań oraz poznania, a jedynie zwrócić uwagę i przekazać to, co ja dostrzegłem podczas drogi, którą zapragnąłem podążać i którą pokochałem, bo mam nadzieję, że wszyscy wiemy, kto jest tą prawdziwą i jedyną drogą. Dlatego tych, którzy zastanawiają się nad tym, szukają odpowiedzi na ten temat lub nie są jeszcze przekonani, co do tego przez różne kwestie, szczerze i z miłością zachęcam do rozważenia moich słów, a tych, co karcą takich jak ja, wytykają palcami tych, którzy nawołują do przestrzegania Szabatów i diety pokazując z Pismem Świętym, na czym opierają swoją wiarę i kwestie Przymierza wyrytego na sercu takich osób, a mimo to są wciąż gardzeni przez innych, takich, co uważają siebie za wierzących, a którzy nie mają na tyle pokory, by się zastanowić lub po prostu odpuścić, jeśli tego nie czują i nie dostali tego tematu na serce - dla takich mój materiał niech będzie przestrogą i pouczeniem.

Do tych, do których moje poznanie będzie miało trafić - trafi. Dla tych, dla których jest to ten moment - będzie. Ci, którzy są w tym razem ze mną, nawet jeśli się nie znamy, wyciągnijcie z tego, co dobre, do wzajemnego budowania się. Zapraszam w szczerej i nieobłudnej miłości do lektury.

Dla tych zaś, którzy uważają, że są w Przymierzu z Bogiem bo im w jakimś kościele tak powiedziano, a sami tego nie zbadali, niech zadadzą sobie pytanie...

...Czy aby na pewno?

Czy prawo obowiązuje?

Nigdy nie przestało obowiązywać. Od początku stworzenia świata, PAN Bóg YHWH stworzył wszystko w pewnej kolejności, hierarchii, ładzie i według prawa, bez którego to wszystko nie mogło by istnieć. Jeśli zaś przyroda, pogoda, zwierzęta i wszystko, co nas otacza, zachowuje się według prawa, to wiedzmy, że ono jest. Jeśli gęstość powietrza powoduje, że ciepłe powietrze będące lżejsze zaczyna się unosić, a chłodne powietrze, będące cięższe zaczyna opadać, to nie ma możliwości, by np. śnieg , czy grad wrócili do swoich komnat. Człowiek może sobie udawać, że ingeruje w działanie pogody i przyrody, ale nigdy nie zmieni obowiązujących praw, ponieważ i ludzi one dotyczą. Jak określił w swoim liście apostoł Paweł, który wielokrotnie odnosił się do prawa, napisał tak:

To bowiem, co niewidzialne, to znaczy jego wieczna moc i bóstwo, są widzialne od stworzenia świata przez to, co stworzone, po to, aby oni byli bez wymówki.

‭‭Rzymian‬ ‭1‬:‭20‬

Wieczna moc i bóstwo PANA Boga YHWH daje mu autorytet, jako Stworzycielowi do stawiania warunków i wprowadzania praw i regulacji ich względem swojego stworzenia. Daje mu to prawo również do ingerencji w prawo - do dodawania zapisów oraz zmiany zapisów (ale nie tak, jak czynią to rządy państw wprowadzając zamęt swoimi wciąż to nowymi regulacjami i ładami). Zgadza się, PAN Bóg jest prawodawcą i sędzią. Co w związku z tym? Może ingerować w prawa przyrody i natury, czyniąc to, co uważa za sprawiedliwe zsyłając np. ogniste kule siarki na Sodomę. Wzywając wichury i chmury burzowe do wzburzenia morza oraz rozkazać mu, by ucichł. Zgadzacie się ze mną? Mam nadzieję, że tak. Skoro więc może ingerować w prawo, które zostało stworzone dla harmonii życia wszystkich stworzeń na ziemi, w tym ludzi, tak i harmonia prawa życia z Bogiem również ma swoje podłoże już na samym początku. Bóg chodził z pierwszymi ludźmi, których stworzył idealnymi. Aniołów też stworzył doskonałych, a mimo to jedna trzecia z nich złamała przymierze aniołów z Bogiem. Sprzeciwili mu się i to też powinno być lekcją dla ludzi.

Co z człowiekiem? Czy prawo przyszło przez Mojżesza? Tak i nie. Pierwszym przykazaniem Boga dla człowieka było (parafrazując) “nie zrywaj owocu z tego konkretnego drzewa poznania dobra i zła”. Skoro jest przykazanie to jest i obietnica “Jeśli nie zjecie tego owocu, będziecie żyć wiecznie w moim obliczu”. Jest i skutek złamania przykazania “jeśli zjecie, tego dnia umrzecie”. Było ostrzeżenie. Finał znamy. Tego samego dnia umarli duchowo, a w Bożym dniu (w niecałe tysiąc lat) zakończyło się ich ziemskie życie. Bóg nie żartuje. Ale choć to przykazanie może wydawać się jakąś podpuchą, to tak naprawdę było to przykazanie miłości pokazujące ludziom, że wolna wola ma dwa kierunki: albo dobry, albo zły, a wybór należy do Was, lecz wiedzcie i znajcie, jakie są konsekwencje wyboru. Parafrazując “Nie jesteście moimi (Bożymi) niewolnikami ani obcymi, bym przed wami ukrywał swoją wolę oraz zataił karę, ale moja sprawiedliwość jest według mojej doskonałej miłości. Nie według miłości tego świata, gdzie słowa są słodkie i kolorowe, a uczynki gorzkie, kłamliwe i obłudne”. Bóg nie popełnia błędów, ale zezwala na nie innym.

Spotykam się z argumentem, że pierwsi ludzie nie znali przykazań. Niby czemu mieli by nie znać? Kain, który zabił Abla zrobił to z zazdrości i w dodatku skłamał przed Bogiem, mówiąc, że nie wie, gdzie jest jego brat. Chciał oszukać Boga, a w zamian został wygnany z przekleństwem. Kara była, ale nie taka, jakiej by wszyscy się spodziewali. Dlaczego? Ponieważ Bóg wiedział, że i z jego nasienia może wzbudzić potomstwo, które będzie chodzić z Bogiem - i tak się też stało. Ale sam Kain został potępiony, bo nie ukorzył się przed Bogiem. W tym przykładzie spotykamy się z dwiema sytuacjami Bożej sprawiedliwości:

Dusza, która grzeszy, umrze. Syn nie poniesie kary za nieprawość ojca ani ojciec nie poniesie kary za nieprawość syna. Sprawiedliwość sprawiedliwego pozostanie na nim, a niegodziwość niegodziwego pozostanie na nim.

‭‭Ezechiela‬ ‭18‬:‭20‬

1. Nie oburzaj się z powodu złoczyńców ani nie zazdrość czyniącym nieprawość.

2. Jak trawa bowiem prędko zostaną podcięci i zwiędną jak świeża zieleń.

[...]

7. Poddaj się PANU i oczekuj go; nie oburzaj się na tego, komu powodzi się w drodze, na człowieka, który spełnia swe złe zamiary.

8. Zaprzestań gniewu i zaniechaj zapalczywości; nie zapalaj się gniewem do czynienia zła.

9. Złoczyńcy bowiem będą wytępieni, a ci, którzy oczekują PANA, odziedziczą ziemię.

10. Jeszcze chwila, a nie będzie niegodziwego; spojrzysz na jego miejsce, a już go nie będzie.

[...]

16. Lepsza jest odrobina, którą ma sprawiedliwy, niż wielkie bogactwa wielu niegodziwych;

[...]

38. Lecz przestępcy razem zginą, niegodziwi na końcu zostaną wytępieni.

‭‭Psalmów‬ ‭37‬:‭1‬-‭2‬, ‭7‬-‭10‬, ‭16‬, ‭38‬

Zachęcam również do doczytania całego Psalmu 37 oraz Przysłów 24.

Zatem wiedzieli pierwsi ludzie, czym jest śmierć, kłamstwo, pycha, ale i bałwochwalstwo. Z tego to właśnie powodu Bóg YHWH zesłał powódź na cały świat - z powodu grzechu i niegodziwości pierwszych ludzi, którzy odwrócili się od Boga i czynili wszelką nieprawość w jego oczach. Przez Noego - Bożego proroka - byli ostrzegani latami. Również i wieża Babel została zburzona przez Boga za ich pychę, by nie dosięgnęli nieba, bo chcieli uchronić się przed ewentualną powtórką z powodzi. Kto się uchował po potopie? Osiem osób - Noe, który zaufał Bogu i wykonał jego polecenie, oraz rodzina Noego, którą Noe uświęcił i dzięki temu zostali zachowani przy życiu. Czym się charakteryzował Noe? Czy tylko tym, że zaufał Bogu? To było najważniejsze, ale nie tylko. Jego główną cechą było to, że nie chciał z tym światem bezbożnych ludzi mieć nic wspólnego. Odciął się od nich mimo, że nawoływał ich do pokuty oraz mówił im, co nastąpi. Przestrzegał ich, lecz oni, prawdopodobnie przez coś, co nie było wówczas możliwe lub powszechne, np. przez brak takiego zjawiska, jak intensywne opady deszczu mogące zalać ziemię i brak takich akwenów jak oceany, zignorowali go i wyśmiewali. Były rzeki, ale nie znano zjawiska powodzi. Stąd nabijano się z Noego i tego, co głosił. Tym samym drwiono z samego Boga, bo nie zastanowili się ani nie opamiętali czyniąc dalej to, co czynili dotychczas. Mimo wszystko. Czy zatem zostali ukarani za niewiedzę? Przecież bez prawa nie ma grzechu (Rzymian 3:20-27). Bez prawa, to nasze sumienie nas usprawiedliwia, ale czy zatem to nas usprawiedliwia?

Niczego bowiem w sobie nie dostrzegam, jednak nie jestem przez to usprawiedliwiony, lecz tym, który mnie sądzi, jest Pan.

‭‭I Koryntian‬ ‭4‬:‭4‬

Czy Józef, który w Egipcie został kupiony od Izmaelitów przez Potifara, który to potem widział, że PAN jest z Józefem ustanawiając go zarządcą nad wszystkim w jego domu - zabronił mu jedynie kłaść się z jego żoną do łóżka, która to potajemnie namawiała Józefa do tego czynu, bo jej się podobał. Czy ten sam Józef uczynił grzech przeciwko Bogu? Czy uczynił cudzołóstwo przeciwko swojemu panu? Nie.

7. Po tych wydarzeniach żona jego pana zwróciła swe oczy na Józefa i powiedziała: Połóż się ze mną.

8. Ale odmówił i powiedział do żony swego pana: Mój pan nie wie tak dobrze jak ja, co jest w jego domu, bo wszystko, co miał, oddał w moje ręce.

9. I nie ma w tym domu nikogo większego ode mnie, i nie zabronił mi niczego oprócz ciebie, bo ty jesteś jego żoną. Jak więc mógłbym popełnić tak wielkie zło i zgrzeszyć przeciwko Bogu?

‭‭Rodzaju‬ ‭39‬:‭7‬-‭9‬

Nie powiedział, że zgrzeszył by przeciwko swojemu panu, który ustanowił go zarządcą, lecz przeciwko Bogu. Wiedział, że Bóg wszystko widzi i wiedział, co mu się nie podoba. Czy z litery o tym wiedział?

Z Józefem był PAN Bóg YHWH, ale czy zawsze Bóg przemawia tylko do tych, którzy w niego wierzą? Okazuje się, że nie, bo i potrafi przed grzechem przestrzegać nawet i pogan.

10. A nastał głód na tej ziemi. Abram zstąpił więc do Egiptu, aby tam gościć; ciężki bowiem był głód na ziemi.

11. A gdy zbliżał się do Egiptu, powiedział do swej żony Saraj: Oto wiem, że jesteś piękną kobietą.

12. Gdy Egipcjanie cię zobaczą, powiedzą: To jego żona; i zabiją mnie, a ciebie zostawią przy życiu.

13. Mów, proszę, że jesteś moją siostrą, aby mi się dobrze wiodło ze względu na ciebie i abym dzięki tobie pozostał przy życiu.

14. Gdy Abram wszedł do Egiptu, Egipcjanie zobaczyli, że ta kobieta jest bardzo piękna.

15. Ujrzeli ją też dostojnicy faraona i chwalili ją przed nim. I zabrano tę kobietę do domu faraona.

16. Ten dobrze traktował Abrama ze względu na nią. Abram miał więc owce, woły, osły, służących i służące, oślice i wielbłądy.

17. PAN jednak dotknął faraona i jego dom wielkimi plagami z powodu Saraj, żony Abrama.

18. Faraon wezwał więc Abrama i powiedział: Coś ty mi zrobił? Czemu mi nie powiedziałeś, że ona jest twoją żoną?

19. Dlaczego mówiłeś: Ona jest moją siostrą, tak że mogłem ją wziąć sobie za żonę? A teraz – oto twoja żona, weź ją i idź.

20. I faraon rozkazał o nim swoim ludziom, i odprawili go wraz z żoną i wszystkim, co było jego.

‭‭Rodzaju‬ ‭12‬:‭10‬-‭20‬

Faraon wiedział, że gniew Boga jest na nim nie bez przyczyny i znał wagę grzechu posiadania cudzej żony, dlatego opamiętał się zanim stało się coś gorszego i oddalił ich. Czy Abram skłamał przeciwko Bogu czyniąc taki zamiar w swoim sercu? Nie, ponieważ Saraj naprawdę była jego siostrą i żoną jednocześnie, bo nie było to wówczas zabronione oraz Abram chciał zachować życie swoje oraz swojej rodziny, bo gdyby ze względu na Saraj jego zabili, ją by porwano lub sprzedano (mogły by wydarzyć się różne scenariusze). Dla niej też byłaby to tragedia, a tak to Abram wiedział, że Bóg zadba o żonę Abrama.

Historię innego Faraona wszyscy znają, ale przy okazji wyjścia Izraelitów z Egiptu, wówczas na początku tej drogi nie mieli oni litery prawa od Mojżesz, a mimo to Bóg powiedział, że przez 6 dni będą zbierać mannę, codziennie, gdyż muszą ją spożyć tego samego dnia, a siódmego dnia zachowa ona swoją świeżość z dnia poprzedniego i tego dnia będą mieli odpoczywać, a manny do zbierania nie będzie.

23. On zaś powiedział im: Oto co PAN mówił: Jutro będzie odpoczynek, święty szabat dla PANA. Upieczcie, co macie upiec, ugotujcie, co macie ugotować, a co zostanie, zostawcie sobie i zachowajcie do jutra.

24. Zostawili więc to do rana, jak Mojżesz rozkazał, i nie cuchnęło ani nie było w tym robaków.

25. I Mojżesz powiedział: Jedzcie to dziś, bo dziś jest szabat dla PANA. Dziś nie znajdziecie tego na polu.

26. Przez sześć dni będziecie to zbierać, a w siódmym dniu jest szabat, w nim tego nie będzie.

27. A siódmego dnia niektórzy z ludu wyszli, aby zbierać, ale nic nie znaleźli. Wtedy PAN powiedział do Mojżesza: Jak długo będziecie się wzbraniać przed przestrzeganiem moich przykazań i moich praw?

‭‭Wyjścia‬ ‭16‬:‭23‬-‭28‬

Prawo wyryte na tablicach zostało sporządzone dopiero w Księdze Wyjścia 34, a jego zapisy zostały już przekazane w Wyjścia 20, jakby ktoś pytał. Natomiast Prawo Przymierza zostało wcześniej sformułowane i omówione z Izraelitami ustnie w Wyjścia 19, które to PAN Bóg oznajmił przez Mojżesza i tym samym zostało przyjęte przez cały lud i ratyfikowane przez krew baranków. Warto przeczytać całą Księgę Wyjścia, by zrozumieć całą chronologię, gdyż towarzyszą temu konkretne daty i wydarzenia.

A jak było przestrzegane prawo przed ustanowieniem pisemnego Przymierza? Samo Przymierze i spisanie Bożych Praw miało w głównej mierze jasne i klarowne zrozumienie Bożej woli przez jego lud oraz przez pogan, którzy chcieliby dołączyć do Izraelitów. Ale przez wgląd na fakt, że minęło sporo czasu odkąd Izrael trafił w niewolę ich wiedza na temat Bożego Prawa była rozmyta i często znikoma. Egipcjanie nie dbali o przestrzeganie Szabatu przez Izrael oraz ich dietę. Dlatego Izrael potrzebował sędziów. Nie w takim sensie, jaki my obecnie rozumiemy, ale w sensie sędziów, którzy zanosili sprawy ludu do Boga YHWH i osądzali różne sprawy oraz wyrokowali je na swoim ludzie. Również Ci sędziowie, którzy zawsze byli wybierani przez Boga YHWH, byli prorokami. Oznajmiali Słowo, które Bóg im przekazał. Dlatego najlepszy przykład sądu nad Izraelem przez Bożych proroków znajdujemy właśnie w Księdze Wyjścia 18.

13. Nazajutrz Mojżesz usiadł, aby sądzić lud. I lud stał przed Mojżeszem od rana aż do wieczora.

14. Gdy teść Mojżesza zobaczył wszystko, co on czynił dla ludu, powiedział: Cóż to jest, co ty czynisz dla ludu? Dlaczego ty siedzisz sam, a cały lud stoi przed tobą od rana aż do wieczora?

15. Wtedy Mojżesz odpowiedział swemu teściowi: Bo lud przychodzi do mnie, aby się radzić Boga.

16. Gdy mają jakąś sprawę, przychodzą do mnie, a ja rozsądzam między nimi i oznajmiam ustawy Boga i jego prawa.

‭‭Wyjścia‬ ‭18‬:‭13‬-‭16‬

Sędzia, Boży prorok, był w stanie oznajmiać Boże prawa, których jeszcze nie mieli na piśmie. Stąd wiemy, że Bóg już wcześniej skonstruował swego rodzaju kodeks, który mieli przestrzegać ludzie. Sam Szabat w sobie był uświęconym dniem przez PANA Boga, którego to dnia Bóg odpoczął i dał ten dzień na odpoczynek ludziom. Siódmy dzień, a nie pierwszy drugi czy jakikolwiek inny. Siódmy.

Przecież mamy Nowy Testament.

Pismo Święte zawierające Słowo Boże jest całością. Nie można wejść w Nowy Testament nie znając Tego, który go sformułował. Stwierdzenie PANA Jezusa jest w pełni zasadne, ponieważ Przymierze zawarte przez krew naszego PANA daje nam zbawienie z łaski odpuszczając nam wszelkie popełnione dotychczas grzechy i nie poczytując ich. Teraz dostrzegasz, po co był Nowy Testament pokropiony krwią PANA Jezusa? By to, co było cielesne umarło, a ożyło to, co jest duchowe, bo nikt, kto jest w ciele, nie może podobać się Bogu:

1. Dlatego teraz żadnego potępienia nie ma dla tych, którzy są w Jezusie Chrystusie, którzy nie postępują według ciała, ale według Ducha.

2. Gdyż prawo Ducha życia, które jest w Jezusie Chrystusie, uwolniło mnie od prawa grzechu i śmierci.

3. Co bowiem było niemożliwe dla prawa, w czym było ono słabe z powodu ciała, Bóg, posławszy swego Syna w podobieństwie grzesznego ciała i z powodu grzechu, potępił grzech w ciele;

4. Aby sprawiedliwość prawa wypełniła się w nas, którzy postępujemy nie według ciała, ale według Ducha.

5. Ci bowiem, którzy żyją według ciała, myślą o tym, co cielesne, ale ci, którzy żyją według Ducha, myślą o tym, co duchowe.

6. Gdyż zamysł ciała to śmierć, ale zamysł Ducha to życie i pokój;

7. Dlatego, że zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga, bo nie poddaje się prawu Bożemu, gdyż i nie może.

8. Ci więc, którzy są w ciele, nie mogą podobać się Bogu.

9. Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w Duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was. A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.

10. Ale jeśli Chrystus jest w was, to ciało jest martwe z powodu grzechu, a duch jest żywy z powodu sprawiedliwości.

‭‭Rzymian‬ ‭8‬:‭1‬-‭10‬

Apostoł Paweł bardzo dużo mówi o prawie, gdyż jako uczony w Piśmie, sam był faryzeuszem (i synem faryzeusza), który bardzo dobrze zna prawo dane Izraelitom w literze, którego sam PAN Jezus powołał i oznajmił mu swoje Prawo, które jest głębsze niż litera. Stąd jego trudna mowa, często wykorzystywana na opak i kompletnie wyrywana z kontekstu oraz pełni sensu całego Pisma, gdyż Pismo nie może sobie przeczyć. I Paweł niczemu nie przeczy, a wyjaśnia. Nie będę wykładał teraz sensu wypowiedzi Pawła, bo to wymaga ogromnej analizy, którą czynią inni bracia w Chrystusie. Nie mniej Paweł przestrzegał Prawa nie będąc pod prawem.

Skoro mamy Nowy Testament, stare Pisma są już nie ważne? Bynajmniej. Przecież sam PAN Jezus cytuje proroków, najczęściej Izajasza. Stąd wiemy, że dla nas Pisma (Tanach), zwane Starym Testamentem, powinny być bardzo istotne, bo poznajemy w nich Bożą naturę, zamysł, czyny, wykonywanie sprawiedliwości, moc i chwałę oraz niesamowite rzeczy, które YHWH czynił. Przyjście PANA Jezusa jest skondensowaną miłością i miłosierdziem Boga, które objawił w taki, a nie inny sposób. Czemu zatem miłosierdzie w takiej okazałości zostawił niemalże na koniec? Czytelniku, czy jesteś rodzicem? Jeśli nie, to posłuchaj, a jeśli tak, to przypomnij sobie siebie, jak wychowywałeś swoje potomstwo aż do wieku dojrzałego lub przeanalizuj swoją obecną drogę wychowawczą. Wpierw swoje małe dziecko karmisz mlekiem, reagujesz na jego płacz i krzyki, bo jest głodne i ciągle czegoś chce. Młode dziecko - Mówisz, “nie ruszaj, bo sobie zrobisz krzywdę” a dziecko robi na odwrót. Musi się sparzyć, by się przekonać. Dorasta i testuje twoją cierpliwość maksymalnie, ale ty, jako rodzić, skoro kochasz swoje dziecko, to je nauczasz, pouczasz i karcisz, prostując jego drogę. Kochający rodzić przewiduje to, co może spotkać dziecko. Stąd karcenie w miłości (nie mówię tu o patologicznym znęcaniu się nad dzieckiem). I ta miłość jest oznaką troski i opieki, bo nie chcemy, by dziecko wyrosło na złą osobę. Widzisz, do czego zmierzam? Dziecko poznaje charakter swoich rodziców. Stara się dostosować lub całkowicie się buntuje. Testuje miłość rodzica tak bardzo, jak tylko się da. Co się dzieje, gdy dziecko wejdzie w wiek dorosły? To zależy, ale zamysłem rodzica jest, by dziecko odziedziczyło i zarządzało domem po rodzicach, by zarządzało firmą lub miało fach po nich. By dziecko stało się prawowitym dziedzicem wszystkiego, co mieli rodzice i by zarządzało tym mądrze, a nie wszystko zaprzepaściło. Dlatego też czasem dochodzi do wydziedziczenia dzieci, ponieważ okazali się niegodni otrzymania majątku. Tak samo jest z nami duchowo. Kto nie słuchał się Ojca, który jest w niebie, zostawał wydziedziczony z ziemi, którą dał nam w posiadanie. Skoro jego lud według ciała okazał się niegodny dziedzictwa, musiał ustanowić Nowy Testament dla tych, których przyjął Bóg za dzieci, a one Jego za Ojca.

9. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. Ponieważ oni nie wytrwali w moim przymierzu, ja też przestałem o nich dbać, mówi Pan.

10. Takie zaś jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Dam moje prawa w ich umysły i wypiszę je na ich sercach. I będę im Bogiem, a oni będą mi ludem.

11. I nikt nie będzie uczył swego bliźniego ani nikt swego brata, mówiąc: Poznaj Pana, bo wszyscy będą mnie znali, od najmniejszego aż do największego z nich.

12. Będę bowiem łaskawy dla ich występków, a ich grzechów i nieprawości więcej nie wspomnę.

13. A gdy mówi „nowe”, uznaje pierwsze za przedawnione; a to, co się przedawnia i starzeje, bliskie jest zaniku.

‭‭Hebrajczyków‬ ‭8‬:‭9‬-‭13‬

Dlatego też Stary Testament objawia nam surową naturę Boga, jego uczucia i emocje, gdy żali się na swój lud, gdzie żałuje, że uczynił człowieka, gdzie upomina narody, a one mimo to grzeszą i pokazuje Bóg na nich swoją moc niszcząc je. Stąd często argumentem przeciwników Boga, jest stwierdzenie, że Bóg zabił masę ludzi. To prawda, ale bez poznania argumentów i faktów oraz motywów, staje się to tylko pustym oskarżeniem przeciwko Bogu, a nie stwierdzeniem prawowitego wyroku przez Najwyższego Sędziego, który osądził według swojego prawa, które wcześniej oznajmił i na domiar tego, uprzedzał nawet wielokrotnie. Niniwa potrafiła pokutować po głoszeniu Jonasza, przez co gniew Boży został unieważniony przeciwko nim. Przynajmniej w tym ówczesnym pokoleniu.

Kto będzie sądził tego, który stanowi Prawo?

PAN Bóg YHWH w swojej wszechmocy i mądrości, którą posiadł na samym początku przed wszelkim stworzeniem (Przysłów 8) przewidział każdy możliwy scenariusz. Każdą najdrobniejszą rzecz i każdą sprawę przewidział i uwzględnił. Zanim wszystko stworzył wiedział, co się wydarzy. Wybrał najlepszy możliwy scenariusz prawdopodobieństwa, gdyż liczby są jego domeną. Wszystko wyliczył, policzył i ukrył w nich proroctwa. Już jego siedmio-dniowe stworzenie jest pierwszym proroctwem siedmiu tysiącleci. Każdy jubileusz, każdy cykl dość szeroko opisują Esseńczycy, którzy przewidzieli (na podstawie Bożego kalendarza) czas przyjścia PANA Jezusa i pozostawili wiele wskazówek, ale te ukryte księgi i zwoje z Qumran, zostały dopiero odszyfrowane i wydane na światło dzienne w ostatnich latach. Przypadek? Pozostawiam to do samodzielnego przestudiowania i zachęcam do odwiedzenia strony www.essenczycy.pl

Czemu zatem Bóg stworzył dobro i zło? Kto powiedział, że stworzył zło? Nie stworzył zła, Bo na początku wszystko było bardzo dobre i nie było zła, ale wiedział, że zło może zaistnieć, dlatego określił pierwsze Prawa, by ostrzec przed złem. Aniołów dotyczy inne prawo niż ludzi i oni poznawszy wpierw moc Boga, nie mają prawa się nawrócić, ponieważ stali przed jego obliczem i znali prawdę. Każdy miał wyznaczone zadanie, ale i nadal posiadali własną wolę. Stąd zło dopiero zaistniało z własnej woli. A czym jest zło? Jest przeciwstawieniem się Bogu. Aniołowie nie znali pojęcia śmierci, więc dla nich najgorszym, co mogłoby ich spotkać, to być wykluczonym i wrzuconym w wieczną ciemność otchłani. Śmierć była dla nich niczym, bo śmierci nie było i nie ma w niebie ani wśród aniołów. Zatem tak, jak zło przyszło przez szatana, który chciał być sędzią nad Bogiem i zasiąść na jego tronie przez swoją pychę, która okazała się zła, tak śmierć przyszła do ludzi przez Adama, przez jego nieposłuszeństwo i nie dostosowanie się do nakazu Boga. To co złe musiało zaistnieć, a okazało się złe i grzechem przez nieposłuszeństwo Prawu miłości.

Każdy, kto popełnia grzech, przekracza też prawo, ponieważ grzech jest przekroczeniem prawa.

‭‭I Jana‬ ‭3‬:‭4‬

Jakie mogło być pierwsze i niepodważalne Prawo dane aniołom? Prawdopodobnie to, że Bóg i jego Słowo są niepodważalne, doskonałe i dobre. Aniołowie mogli się naradzać, rozmawiać, dyskutować, rozważać, rozmyślać i planować, ale to do Boga należała mądrość i doskonałość. I jego tron był nienaruszalny. Stąd w jego rękach jest moc i chwała oraz Prawo. Czy zatem Bóg zabijając ludzi za grzech łamał własne prawo? Nie daj Boże. Bóg wykonywał prawo, które oznajmił ludziom. A oznajmiał wielokrotnie, że karą za grzech jest śmierć. Czy zatem Prawodawca jest pod prawem? Spójrz na to z tej strony. Skoro Bóg wygnał Lucyfera z nieba wraz z jedną trzecią zbuntowanych aniołów, to widocznie miał powód, skoro ich po prostu nie wrzucił w otchłań lub po prostu ich nie zgładził (Część wiemy, że jest uwięziona w otchłani i w więzieniach na konkretną porę, czas i godzinę). Przecież mógł przemienić ich w nicość. Ale doskonałość nie bierze się znikąd. Czy taki czyn jest rozważny? Czy unicestwienie wroga jest rozwiązaniem problemu? Czemu w niektórych kulturach średniowiecznych księstw, w momencie, gdy król zabijał swojego przeciwnika, zabijał również i jego rodzinę i bliskich? Ze względu na ewentualną zemstę albo podważanie jego decyzji i sądu, a przez to sprzeciw, opór lub bunt. Czy to jest doskonałe i sprawiedliwe, że karę za czyjś grzech ponosić ma też rodzina? Albo sędzia za wydany sąd ma być prześladowany? Ale to nie do końca obrazuje to, co działo się w niebie, ale nakreśla pewną ideologię wolnej woli. Ktoś, kto mógłby być bliskim osoby oskarżonej i skazanej na śmierć, nie zna serca tej osoby i może nie wiedzieć wielu rzeczy i nie zna prawdy poza tym, co widział. W takiej sytuacji widząc egzekucję takiej osoby, może chcieć się zemścić za niesprawiedliwość, według jego sumienia, a nie faktów. Bóg dlatego nie karze innych za grzech konkretnej osoby, czy to człowieka, czy anioła. Szatan wiedział o tym, że jest już spalony, więc przekonał do siebie masę aniołów. Czemu? Bo był sprytny i wiedział, w jaki punkt uderzyć, by za nim poszli. Przekonał do siebie masę będącą od tego momentu w opozycji, by prawdopodobnie nie doszło waśnie do unicestwienia go bez świadków lub samotnego wygnania. Potrzebował się zabezpieczyć w razie czego, by mieć swoich sługusów. Bóg widząc, że całe jednostki anielskie przyglądają się całemu wydarzeniu, musiał postąpić w taki sposób, by nie osądzano go o bezprawny sąd przeciwko własnej woli aniołów. Można by mylnie uznać, że Bóg stał się ofiarą własnego prawa, ale jego decyzja spowodowała, że ci aniołowie, którzy pozostali, uznali doskonałość prawa przez skazanie upadłych na wygnanie i by okazali oni swoją pełną niegodziwość na ziemi, tym samym testując ludzi, by i ci byli wypróbowani. Niestety szatan stał się bogiem dla ludzi… Ale skoro anioł mógł się zbuntować, o ileż bardziej ludzie, których tak szatan nienawidzi, gdyż są umiłowanym stworzeniem Bożym, a mimo to będąc w swojej ludzkiej naturze byli w stanie przeciwstawić się Bogu. Każdy człowiek tym samym został wypróbowany w ogniu (jak złoto), by okazało się, kto ma szlachetne serce. Dlatego też Ci, co pozostaną i odziedziczą nową ziemię, będą doskonałymi z każdej strony, poczynając od własnej woli, gdyż umiłowali Boga dobrowolnie, a nie z rozkazu. Ani aniołowie, ani ludzie nie są robotami i sztuczną, zaprogramowaną inteligencją. Prawo zostało dane, by okazało się, kto jest z Boga.

Co z nowym Przymierzem?

Litera prawa nigdy nie dawała zbawienia, tak jak i krew cielców nie usuwała grzechów (Hebrajczyków 10:4). Samo czytanie Biblii również nie zbawia. Faryzeusze, Saduceusze, czy uczeni w Piśmie ówcześni i współcześni - jak kto woli - również nie byli zbawieni (i nie są) przez prawo. Gdyż Prawo Przymierza stało się częścią Prawa Mojżeszowego, ale to nie było to samo. Prawo Przymierza (potocznie zwane Dekalogiem) spisane na kamiennych tablicach miało swoje miejsce przechowywania w Arce Przymierza, ponieważ to Prawo było Święte, a księga dodana z ustawami - danymi za karę ulania cielca - miała swoje miejsce obok lub poza Arką lub też była przechowywana przez kapłanów "Weźcie księgę tego Prawa i połóżcie ją obok arki przymierza PANA, waszego Boga, aby tam była świadkiem przeciwko tobie." (Powtórzonego Prawa 31:26). Nie było to natomiast Prawo Przymierza (zwane też Królewskim Prawem). Nie mniej, była to litera. Ponad 600 ustaw, których to Izraelici nie byli w stanie dokładnie przestrzegać, przez co musieli składać krwawe ofiary przebłagalne. Na domiar niedoli tego ludu, widzimy w czasach PANA Jezusa, że przełożeni dokładali ciężaru prawa swemu ludowi, który to i tak już był dość uciśniony. Dokładali praw do i tak już ciężkich ustaw Mojżeszowych, dlatego ta kara prawa musiała zostać przybita do krzyża. Prawo Mojżeszowe zostało dzięki krwi PANA Jezusa Chrystusa zniesione. Prawo dane, jako pouczenie i wychowawca ciała, nie miało już zastosowania, ale jeśli przeanalizujecie zapisy tego prawa, to choć zostało zniesione, to wiele zapisów jest wykonywanych po prostu inaczej. W duchu. Nikt już nie musi wynosić kiszonek z domu, bo co one komu zrobiły? Bóg przez to nakazał im pozbywać się zakwasu z domu na Święto i jeść przaśny chleb, natomiast zamysłem było, by ludzie nauczyli się mieć przaśne serca - bez zakwasu - obrzezane i obmyte we krwi Chrystusa. By w Bożej Świątyni, którą my jesteśmy, nie było zakwasu i niczego nieczystego. Ale co z Prawem Królewskim? Dekalog w swojej idealnej okazałości uznanych, jako Dziesięć Przykazań, jest idealne, gdyż od Pierwszego Przykazania, gdzie PAN Bóg YHWH powiedział “Jam jest PAN, Twój Bóg […]” aż po ostatnie Przykazanie pokazał, jaki jest jego kodeks względem ludzi. Ale i to okazało się dla ludzi zbyt trudne, bo skoro nawet i dziś, bez mrugnięcia okiem ludzie mówią, że całe prawo zostało przybite do krzyża łącznie z Dekalogiem, to zastanów się, czy PAN Jezus nagle pozwolił zabijać czy kraść… No nie. Jeśli zatem te przykazania są nadal ważne, to znaczy, że i pierwsze przykazania są nadal w mocy. Ale choć Dekalog był idealny, to nie był doskonały. Stąd doskonalszą wersję przyniósł PAN Jezus, wpierw mówiąc, że nie przyszedł znieść Prawa, ale je oznajmić/wypełnić, gdyż nic z Prawa nie przeminie, póki niebo i zmienia nie przeminą (Mateusza 5:17-20). Czym zatem PAN Jezus udoskonalił całe Prawo? A no w dwóch Przykazaniach doskonałej miłości według Boga:

36. Nauczycielu, które przykazanie w prawie jest największe?

37. A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga YHWH, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem.

38. To jest pierwsze i największe przykazanie.

39. A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie.

40. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.

‭‭Mateusza‬ ‭22‬:‭36‬-‭40‬

Mamy więc pierwsze, największe Przykazanie i drugie, jemu podobne. W pierwszym Przykazaniu streszczają się:

2 Ja jestem PAN, twój Bóg, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu, z domu niewoli.

3 Nie będziesz miał innych bogów przede mną.

4 Nie będziesz czynił sobie żadnego rzeźbionego posągu ani żadnej podobizny czegokolwiek, co jest w górze na niebie, co jest nisko na ziemi ani co jest w wodach pod ziemią.

5 Nie będziesz oddawał im pokłonu ani nie będziesz im służył, bo ja jestem PAN, twój Bóg, Bóg zazdrosny, nawiedzający nieprawość ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą;

6 A okazujący miłosierdzie tysiącom tych, którzy mnie miłują i strzegą moich przykazań.

7 Nie będziesz brał imienia PANA, twego Boga, nadaremnie, gdyż PAN nie zostawi bez kary tego, który bierze jego imię nadaremnie.

8 Pamiętaj o dniu szabatu, aby go święcić.

9 Sześć dni będziesz pracować i wykonywać wszystkie swoje prace;

10 Ale siódmy dzień jest szabatem PANA, twego Boga. W tym dniu nie będziesz wykonywał żadnej pracy – ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twoje bydło, ani twój gość, który jest w obrębie twoich bram.

11 PAN bowiem przez sześć dni stworzył niebo i ziemię, morze i wszystko, co jest w nich, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego PAN błogosławił dzień szabatu i uświęcił go.

‭‭Wyjścia‬ ‭20‬:‭2‬-‭11‬

W drugim Przykazaniu zaś streszczają się pozostałe:

12. Czcij swego ojca i swoją matkę, aby twoje dni były długie na ziemi, którą PAN, twój Bóg, da tobie.

13. Nie będziesz zabijał.

14. Nie będziesz cudzołożył.

15. Nie będziesz kradł.

16. Nie będziesz fałszywie świadczył przeciw twemu bliźniemu.

17. Nie będziesz pożądał domu twego bliźniego ani nie będziesz pożądał żony twego bliźniego, ani jego sługi, ani jego służącej, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do twego bliźniego.

‭‭Wyjścia‬ ‭20‬:‭12‬-‭17‬

Proszę zwrócić uwagę, że choć każdy powie, że jest więcej przykazań skierowanych do miłowania bliźniego (sześć), to tak naprawdę, dzieląc dekalog na dwa przykazania, to skierowane do Świętości Boga jest trzykrotnie dłuższe przez sam fakt szczegółowości i konkretnego przekazu, którego nie wolno przekręcić. A co otrzymaliśmy we współczesnym świecie? Katolickie, skrócone trzy przykazania skierowane do Boga (faktycznie i Biblijnie są cztery przykazania), które tak naprawdę niewiele mówią, więc łatwo je ludziom wyjaśnić po swojemu i na własną modłę. Dlatego tak łatwo ludziom powiedzieć, że nie grzeszą, bo skupiają się tylko na ludzkich przykazaniach, bo przecież nie kradną bo nie zostali przyłapani i nie zabijają, bo nie mają broni…

Czy zatem można czynić obrazy i figury oddawając im cześć i chwałę? Nie. Żaden argument w stylu “to tylko wyobrażenie i nikt im nie oddaje chwały” to głupie tłumaczenie się, gdzie słowa nie idą w parze z czynami. To, że PAN Jezus jest obrazem Boga niewidzialnego nie czyni nas godnymi tworzenia karykatur PANA Jezusa. Takie przyzwolenie, opierające się na PANU Jezusie, jest zignorowaniem Słów z Księgi Rodzaju, gdzie już pierwsi ludzie byli stworzeni na obraz Boga i wówczas zakaz był konkretny i surowy. Więc wniosek jest taki, że nadal obowiązuje.

Wielu chrześcijan z tym przykazaniem potrafi się zgadzać, przestrzegać i kontrować zachowania np. katolików, ale już przykazanie o przestrzeganiu Szabatu jest ignorowane, bo uważają, że Szabat mamy w PANU Jezusie. Skąd takie stwierdzenie? A no z Nowego Testamentu. I co tam czytamy:

1 Bójmy się więc, gdy jeszcze trwa obietnica wejścia do jego odpoczynku, aby czasem się nie okazało, że ktoś z was jej nie osiągnął.

2 I nam bowiem głoszono ewangelię jak i tamtym. Lecz tamtym nie pomogło słowo, które słyszeli, gdyż nie było powiązane z wiarą tych, którzy je słyszeli.

3 Bo do odpoczynku wchodzimy my, którzy uwierzyliśmy, jak powiedział: Dlatego przysiągłem w moim gniewie, że nie wejdą do mojego odpoczynku, choć jego dzieła były dokonane od założenia świata.

4 Powiedział bowiem w pewnym miejscu o siódmym dniu tak: I odpoczął Bóg siódmego dnia od wszystkich swoich dzieł.

5 A tutaj znowu: Nie wejdą do mego odpoczynku.

6 Ponieważ więc jest tak, że niektórzy mają wejść do niego, a ci, którym najpierw głoszono, nie weszli z powodu niewiary;

7 Znowu wyznacza pewien dzień, mówiąc przez Dawida po tak długim czasie „Dzisiaj”, jak to zostało powiedziane: Dzisiaj, jeśli usłyszycie jego głos, nie zatwardzajcie waszych serc.

8 Gdyby bowiem Jozue zapewnił im odpoczynek, Bóg nie mówiłby potem o innym dniu.

9 A tak zostaje jeszcze odpoczynek dla ludu Bożego.

10 Kto bowiem wszedł do jego odpoczynku, on także odpoczął od swoich czynów, tak jak Bóg od swoich.

11 Starajmy się więc wejść do owego odpoczynku, aby nikt nie wpadł w ten sam przykład niewiary.

12 Słowo Boże bowiem jest żywe i skuteczne, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne rozsądzić myśli i zamiary serca.

Hebrajczyków‬ ‭4‬:‭1‬-‭12‬

Bóg był w stanie rozsądzić zamysły serc ludzkich i mimo, że mieli nakazany Szabat, tak jak i po wyjściu z Egiptu mimo, iż siódmego dnia było powiedziane, że manny nie znajdą, to i tak wychodzili i szukali jej. Tak i później nie przestrzegano Szabatu, bo nie mogli przez kalendarz, który wynieśli z Babilonu - a był to kalendarz księżycowy. Dzień od wieczora do wieczora nie jest Bożym dniem jako doba. Bóg wpierw stworzył Światłość, której nie ogarnął mrok. Więc to Światłość jest pierworodnym wszelkiego stworzenia (nie słońce i jego światło). Zatem od Światłości zaczął się pierwszy dzień, a nie od ciemności, ponieważ, aby mógł nastać wieczór, wpierw musi być jasność dnia. Dlatego po każdym dniu Bożej pracy stwarzania nastawał wieczór i poranek - i to poranek zakańczał poprzedni dzień a rozpoczynał kolejny. Bóg nie jest Bogiem zamętu. Dlatego, gdy rano się budzimy o świcie wchodzimy w nowy dzień wypoczęci i wyspani. Wchodzenie w nową dobę nocą wprowadza tylko zamęt, bo ta niby doba nie zaczyna się zawsze tak samo. Są różne pory roku i noc raz zaczyna się wcześniej raz później i co wtedy? Z minuty na minutę mogli przegapić Szabat, a było to sztywne prawo. Zatem nie mogli odpocząć tego dnia właściwie. A tak to budzimy się już w nowym dniu, rozpoczynając nowy dzień. Zgodnie z naturą i zamysłem Boga YHWH. Ciekawostka: Jest napisane, że “Mojżesz został wyuczony całej mądrości egipskiej, i był potężny w słowach i czynach.” (Dzieje 7:22). Egipcjanie stosowali zegar słoneczny i na jego podstawie zbudowali największy kalendarz widoczny z nieba, który jest Biblijnym kalendarzem, którego można matematycznie policzyć i objaśnić patrząc na piramidy, które to właśnie są częścią ich kalendarza i pokazują swoiste cienie tylko raz w roku - w trakcie przesilenia słonecznego. Ale to nie o tym, bo kalendarz i tak został zmieniony. Ale tak jak ten cień rzucany przez piramidy, który ukazuje, że faktycznie nie jest on na podstawie kwadratu, a ośmioboku, tak teraz Szabaty i Święta Biblijne są cieniem rzeczy przyszłych. Nie są wymazane, ale są cieniem, czyli ludzie mogą za nim podążać lub błądzić, ale cień musi być przez coś rzucany, więc filar Szabatu stać musi na swoim miejscu. Pełnia Szabatów ukarze się zaś w milenium, gdzie wszelkie ciało będzie przychodzić od Szabatu do Szabatu (Izajasza 66:23).

Wracając do odpoczniecie, czy jest tam napisane, że każdy dzień staje się Szabatem w PANU? Nie. Jest tam mowa o dwóch sytuacjach. Pierwsza z nich, to fakt, że Żydzi nie weszli do odpocznienia PANA przez swój grzech niewiary i nie szukania Boga, a druga mówi o tym, że pozostaje odpocznienie PANA dla ludu Bożego, którzy wchodzą tam poprzez swoją wiarę i apostoł nawołuje, by nie zatwardzać swojego serca na Głos PANA. Dlatego tak, jak Bóg odpoczął siódmego dnia, tak i nam dał ten dzień na odpoczynek i uwielbianie Boga, pozostawanie w modlitwie wraz z rodziną. Czy zatem muszę czcić Szabat, bym został zbawiony? Nie do końca. Przestrzeganie nawet i Królewskiego Prawa Przymierza nie zbawia, bo nie o Prawo w tym wszystkim chodzi.

8 Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga.

9 Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił.

10 Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.

‭‭Efezjan‬ ‭2‬:‭8‬-‭10‬

Jeśli uznamy przykazania za uczynki, by się nimi chlubić, to nic nam to nie daje. Współcześni Żydzi przestrzegają Szabatu (po swojemu) i co? Czy mają zbawienie w Jezusie Chrystusie? Mam nadzieję, że w końcu uwierzą i tak się stanie. Ale rzecz w tym, że czytamy dalej takie słowa, jak: “Jesteśmy stworzeni w Chrystusie do dobrych uczynków, które Bóg już wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.” Aha, czyli są uczynki, które zostały przygotowane?! A jakie to uczynki? Czy czczenie Szabatu zgodnego z Bożym przykazaniem jest uczynkiem? Według mnie, jest. Czy czczenie ojca i matki jest uczynkiem? I to też dla mnie jest. Czy zanoszenie jałmużny do kościoła jest uczynkiem? Jest, ale czy jest w Dekalogu? Nie ma. I właśnie takimi uczynkami, których nie ma w przykazaniach, właśnie ludzie się najbardziej chlubią. By ich jałmużna była widoczna przed ludźmi. Podpisują swoje darowizny swoimi nazwiskami na złotych tabliczkach. Dla kogo to, dla Boga? Bynajmniej. Nasz skarb i nasza nagroda za dobre uczynki ma być w niebie, a nie na ziemi (Mateusza 6:1-24). Czy ludzie chlubią się tym, że nikogo nie okradli lub nie zabili? Raczej nie. Nie widziałem ani jednej osoby, która by dziękowała codziennie Bogu za to, że nie dokonuje zbrodni lub wykroczeń. (Widziałem natomiast ludzi, którzy dziękują Bogu, że już przestali to czynić). Czy ktoś się chlubi przed innymi ludźmi tym, że nie pożąda czyjejś rzeczy lub żony? Bardziej się chwalą, że mąż nie wie o zdradzie żony, lub na odwrót. Można tak w nieskończoność. A czy ktoś się chlubi tym, że obchodzi Szabat, lub, że nie ma on innych bogów przed jedynym Bogiem, lub, że nie czyni sobie żadnych figur, obrazów lub innych podobizn do ich czczenia oraz nie wymawia nadaremnie imienia Bożego? Generalnie nie. Żadnego katolika nie spotkałem, by się tym chlubił, bo i jak by miał się chlubić czymś, czego nie uznaje i nie przestrzega… Ale z chodzenia do kościoła chętnie się chwalą i tym już chlubią. Że ładne kazanie było i chyba nowy organista był. Ale poza tym, to zależy. Dużo ludzi (w mojej opinii) zaczęło się tym chlubić przed innymi. Choć sam kontekst pouczenia i oznajmienia, co jest Bożym przykazaniem, a co nie jest, dla ludzi oszukanych religiami i ich dogmatami jest słuszny, o tyle już dostrzeganie zbawienia w przestrzeganiu litery jest błędną drogą.

To co jest zatem właściwe. Jak przestrzegać Prawa i czy powinniśmy je w ogóle przestrzegać?

Bardzo dobre pytanie, a odpowiedź na nie powinna brzmieć: Tak, powinno się je przestrzegać, „ale szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości […]” (Mateusza‬ ‭6‬:‭33‬). Prawo nie zbawia, tylko sam PAN Bóg YHWH poprzez dane nam Imię, w którym mamy zbawienie, a tym potężnym imieniem jest Jezus Chrystus - w tym imieniu mamy zbawienie (tłumaczenie imienia: Bóg Zbawia w Namaszczonym Ciele).

6 Szukajcie PANA, póki może być znaleziony; wzywajcie go, póki jest blisko.

7 Niech bezbożny opuści swoją drogę, a człowiek nieprawy swoje myśli i niech wróci do PANA, a on się zlituje; niech wróci do naszego Boga, gdyż jest on hojny w przebaczeniu.

8 Moje myśli bowiem nie są waszymi myślami ani wasze drogi nie są moimi drogami, mówi PAN;

‭‭Izajasza‬ ‭55‬:‭6‬-‭8‬

Dlatego, gdzie my próbujemy czynić wszystko według naszych myśli, intencji bądź naszego wyobrażenia, najprawdopodobniej nie zrobimy tego według woli Bożej. Dlatego należy poddać się Bogu, a wtedy, gdy mu w pełni zaufamy dzięki naszej wierze, właśnie to zostanie nam w pierwszej kolejności poczytane za sprawiedliwość tak, jak zostało to poczytane Abrahamowi:

1 Cóż więc powiemy, co zyskał Abraham, nasz ojciec, według ciała?

2 Jeśli bowiem Abraham został usprawiedliwiony z uczynków, ma się czym chlubić, ale nie przed Bogiem.

3 Cóż bowiem mówi Pismo? Abraham uwierzył Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość.

4 A temu, kto pracuje, zapłata nie jest uznana za łaskę, ale za należność.

5 Temu zaś, kto nie pracuje, lecz wierzy w tego, który usprawiedliwia bezbożnego, jego wiara zostaje poczytana za sprawiedliwość.

‭‭Rzymian‬ ‭4‬:‭1‬-‭5‬

I jeśli zaufamy i zostanie nam poczytana sprawiedliwość z wiary, to co wtedy? Mój umysł, ciało i duch chciały wykonywać wszystko, co mogłoby, według mnie, podobać się Bogu. Patrzyłem na literę i chciałem wszystko wprowadzać w swoim życiu na już. I tak trochę byłem bujany jak liść na wietrze. Jak przeczytałem, że trzeba przestrzegać czegoś, to to przestrzegałem. Jak potem coś, że jednak już nie, to przestałem przestrzegać. Potem gdy się jednak okazało, że było to wyrwane z kontekstu, to znowu zacząłem przestrzegać np. diety, lub gubić się co do dnia Szabatu i jego przestrzegania. Co z tego miałem? Nic, ponieważ nie byłem w stanie przestrzegać tego wszystkiego prawidłowo. Modliłem się i prosiłem PANA Jezusa, by mi pokazał, co jest właściwe. I wtedy też zacząłem rozumieć kolejną ważną rzecz. Relacja! Zacząłem starać się budować tą relację z moim PANEM, bym był też cierpliwy w oczekiwaniu na odpowiedź. A, że nie mam problemu z cierpliwością, to wszystko przyszło w swoim czasie. Czasem przez sny, a czasem przez innych ludzi oraz przez doświadczanie mnie różnymi sytuacjami. Moja rada w tym miejscu - dbajmy i budujmy relację z PANEM Jezusem! Wszystko nam objawi w swoim czasie. Nawrócenie i nowonarodzenie, nie ważne, kto był wcześniej w jakim stanie duchowym i cielesnym, jest drogą, którą należy przebyć podążając nią z Jezusem, a nie samemu po swojemu. Co wtedy zrozumiałem? Te o to Słowa:

7 Gdyby bowiem to pierwsze było nienaganne, to nie szukano by miejsca na drugie.

8 Tymczasem, ganiąc ich, mówi: Oto nadchodzą dni, mówi Pan, gdy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze.

9 Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. Ponieważ oni nie wytrwali w moim przymierzu, ja też przestałem o nich dbać, mówi Pan.

10 Takie zaś jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Dam moje prawa w ich umysły i wypiszę je na ich sercach. I będę im Bogiem, a oni będą mi ludem.

11 I nikt nie będzie uczył swego bliźniego ani nikt swego brata, mówiąc: Poznaj Pana, bo wszyscy będą mnie znali, od najmniejszego aż do największego z nich.

12 Będę bowiem łaskawy dla ich występków, a ich grzechów i nieprawości więcej nie wspomnę.

13 A gdy mówi „nowe”, uznaje pierwsze za przedawnione; a to, co się przedawnia i starzeje, bliskie jest zaniku.

‭‭Hebrajczyków‬ ‭8‬:‭7‬-‭13‬

To, co było dawniej, było niedoskonałe, bo brakowało tam bezpośredniej relacji ludzi z Bogiem. Tylko wybrani mieli tą relację, ale lud, choć wierzył, to nie doświadczał Boga, a przez to prawdopodobnie zniechęcali się w szukaniu. Przecież Dawid zabrał chleby pokładne, których nie powinien według prawa, a mimo to nie zostało mu to poczytane za grzech. (Moim zdaniem większość tych dodanych praw lub ustaw było dane też po to, by sprawdzić serca ludzi i ich miłosierdzie względem innych ludzi, czy potrafią miłować bliźniego jak samego siebie i postępować sprawiedliwie jednocześnie miłując Boga). I co zacząłem czynić? Zacząłem postępować i rozwijać w sobie Prawo, które zostało mi wypisane na moim sercu i dane w mój umysł. Jakie to było Prawo? Prawo miłości i miłosierdzia (ale nie rozumianych według ludzkiego umysłu). Do studiowałem brakującą wiedzę na temat charakteru Boga, by zrozumieć Jego motywy oraz w modlitwie i odpowiedziach od Boga, otrzymałem wskazówki i odpowiedzi na wiele spraw, stąd wiedziałem, że chęć przestrzegania Dekalogu, diety oraz Świąt Biblijnych (które to akurat Święta przyszły dużo później) jest właściwe, a PAN pokaże mojemu zgromadzeniu i mnie, jak to obchodzić i jak tego przestrzegać. Od razu dodam ciekawą rzecz, którą jakiś czas temu, jeden z nowo poznanych braci przeze mnie, który ma przy okazji ogromny dar od PANA Boga, podczas wspólnej rozmowy, gdy mówiłem mu, że przestrzegam Szabatu i diety, to zapytał mnie, co sądzę o tych, którzy tego nie przestrzegają, więc powiedziałem, że “byłbym hipokrytą, gdybym kogoś za to karcił i oskarżał, bo sam kiedyś nie przestrzegałem”. Mogę zachęcać i polecać oraz podeprzeć to Słowem Bożym, ale nie mogę nikogo zmusić. Jego odpowiedź też mnie zaskoczyła i on szanuje to, że ktoś przestrzega, ponieważ to “Bóg wkłada nam swoje Prawa do serc”. On tego wówczas nie dostał (tak jak ja), ale nie ma prawa osądzać tych, którzy dostali takie Prawo. I to dopełniło moje postrzeganie Prawa miłości i miłosierdzia, ponieważ PAN każdemu wkłada swoje Prawa według własnego upodobania i według miary wiary każdego człowieka. Każdym posługuje się na swój swoisty sposób i jeśli kogoś przyjął za swoje dziecko, nie może się mylić. Pokazał również, że i tak u każdego, kogo przyjął, na wszystko przyjdzie odpowiednia pora.

Ale przecież PAN Jezus jest też PANEM Szabatu.

I chwała mu za to, że jest PANEM Szabatu. Ustanowił go, więc jest jego PANEM. Czy nie wolno nam tego dnia jeść lub przygotowywać jedzenia? (bo taki był kontekst w Biblii, gdzie uczniowie zrywali kłosy, obrabiali je w palcach i jedli). Czy nie wolno nam tego dnia spędzać z rodziną? Czy nie wolno nam tego dnia odpoczywać bez udręczania się? Wolno i o to właśnie w tym chodzi. PAN Bóg dobrze wie o tym, że człowiek musi ciężko pracować, nie jednokrotnie jak wół, by zapracować na chleb i życie na tym doczesnym świecie. Chociaż tego dnia przestańmy również dźwigać ciężary i smutki, które zalegają nam na sercu i w myślach. Dlatego ten jeden dzień jest dla naszego ciała i przede wszystkim, dla naszego ducha, byśmy w duchu budowali tą relację z naszym Bogiem właściwie, i dopełniali ją właśnie w ten dzień po naszym codziennym budowaniu, ale które nie zawsze jest doskonałe i wystarczające. Będąc w pracy lub zmęczonym potrafimy zachowywać się, jak byśmy rozmawiali przez telefon z tatą mówiąc, że sorki, ale nie mamy teraz czasu rozmawiać bo jesteśmy zmęczeni lub zajęci lub tylko przytakujemy, albo mało co mówimy. Każdy dzień ma swoje utrapienia, dlatego ten jeden dzień, naprawdę jesteśmy w stanie poświęcić na odpoczynek, regenerację ciała i ducha. Oczywiście mamy trwać w codziennej modlitwie i relacji, ale jeśli ktoś jeszcze tego nie umie, to Szabatni dzień jest dobrym dniem na rozpoczęcie właśnie takiej relacji. Ja osobiście zrezygnowałem z pracy w soboty, bo potrafiłem w te dni pracować po 12-20h, a potem w tygodniu miałem inne zajęcia i obowiązki, czy to z pracą, czy z codziennością i finalnie chodziłem niewyspany i zmęczony. Dopiero w okresie pandemii, gdy wszystko zostało zamknięte, gdy zostałem zwolniony przez redukcję etatów, dopiero wtedy, gdy ciało odpoczęło, mogłem zająć się Słowem Bożym i rozpocząć tę cudowną drogę i budować relację, która uratowała mi życie! Miałem w międzyczasie po zwolnieniu super propozycje prac zdalnych, dobrze płatnych, ale odmówiłem. Ktoś powie, że przez głupotę, ale ciało potrzebowało bardziej odpoczynku niż tych wszystkich pieniędzy (które w sumie były potrzebne, ale się o nie nie troszczyłem - z perspektywy czasu okazało się, że PAN Bóg tak zadziałał, że nigdy na nic mi nie brakowało ani nigdy nie miałem za dużo, nawet mając oszczędności. PAN Bóg błogosławi, bo wie kiedy i ile nam potrzeba!). Szabat wtedy miałem codziennie - i co z takim twierdzeniem? Że ludzie codziennie mają Szabat w Chrystusie? Nie oszukujmy się. Nie ma takiej osoby, która by codziennie nie musiała pracować, zajmować się swoimi obowiązkami, kosić trawnika, robić porządków i nie wiadomo co jeszcze. To jest praktycznie niemożliwe, chyba, że ktoś się urodził miliarderem i się nawrócił (mam nadzieję, że tacy ludzie są i gratuluję przejścia przez ucho igielne). Natomiast do prawdziwego odpocznienia w PANU wejdziemy dopiero, gdy będziemy z nim żyli w milenium, w jego siódmym tysiącleciu, będącym Szabatem dla jego ludu, a następnie z nim w wieczności. Ale póki co, mamy ten uświęcony dzień i nie jest to niedziela - pierwszy dzień tygodnia lub jakikolwiek inny, wybrany sobie przez nas samych dzień. Skoro dał nam PAN sobotni Szabat, to niech tak pozostanie. I to też nie jest sobota wybrana przez nas i nasze upodobanie. Wiedział, co robi, bo ludzie pozmieniali dni i święcą niedziele lub od wieczora do wieczora… “Szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu” (Marka 2:27). Dlatego człowiek niech korzysta i odpoczywa tego dnia bo to dzień dla niego i by czynić dobrze. Pomagajmy wtedy ludziom w potrzebie, bądźmy świadectwem, że Duch Boży w nas mieszka. Ewangelizujmy, rozmawiajmy, uwielbiajmy Boga i pokazujmy sobą prawdziwą, nieobłudną wiarę. Nie zamykajmy się w domach z Netflixem i grami, czy w kościołach leżąc krzyżem na ziemi… Niech nie uczynki lub rzeczy będą naszą ucieczką, a sam PAN Jezus niech się nią stanie (Psalmów 94:22). Nie składajmy ofiar cielesnych, ale z własnych dobrych uczynków nieobłudnej miłości, na miłą woń dla PANA. Oczywiście jest jedna i doskonała ofiara naszego PANA, ale nie mówię o ofiarach za grzechy, ale o uczynkach miłości według Bożej sprawiedliwości. Oczywiście możemy i powinniśmy czynić to codziennie, ale ten konkretny dzień jest szczególnie uświęcony, ponieważ ten dzień też świadczy o nas, że nie należymy do tego świata, a ludzie będą to widzieli i zadawali pytania, co często jest dobrym motywem do ewangelizacji. Dlatego właśnie ten konkretny, sobotni dzień Szabatu nas oddziela od tego świata. Bo to, co czyni świat, należy do świata, a wiemy, że cały świat tkwi w złym, a kto się narodził z Boga nie grzeszy (1 Jana 5:18-20).

Święćcie też moje szabaty, będą one znakiem między mną a wami, abyście wiedzieli, że ja jestem PANEM, waszym Bogiem.

‭‭Ezechiela‬ ‭20‬:‭20‬

Powiedz też synom Izraela: Koniecznie macie przestrzegać moich szabatów, bo to jest znak między mną a wami przez wszystkie wasze pokolenia, abyście wiedzieli, że ja jestem PAN, który was uświęca.

‭‭Wyjścia‬ ‭31‬:‭13‬

Ktoś powie, że tamte pokolenia się skończyły. Jeśli tak, to kto zatem będzie należał do grona 144 tysięcy wybranych w dniach ostatecznych? Właśnie lud Boży pochodzący z 12 pokoleń Izraela:

I usłyszałem liczbę opieczętowanych: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich pokoleń synów Izraela:

‭‭Objawienie‬ ‭7‬:‭4‬

I są to ludzie, żyjący w ostatnich czasach, w których właśnie żyjemy. I każdy, kto się narodził z Boga należy do Izraela. Nie uważasz siebie za Izraelitę, bo jesteś katolikiem lub kimkolwiek innym? Każdy, kto został oczyszczony przez krew PANA Jezusa został wszczepiony jako dzika gałązka w królewskie drzewo oliwne! Jeśli nie jesteś lub nie stałeś się Izraelitą, nie należysz do Boga YHWH!

17 Jeśli zaś niektóre z gałęzi zostały odłamane, a ty, który byłeś dzikim drzewem oliwnym, zostałeś wszczepiony zamiast nich i stałeś się uczestnikiem korzenia i tłustości drzewa oliwnego;

18 Nie wynoś się nad gałęzie. Jeśli jednak się wynosisz, wiedz, że nie ty podtrzymujesz korzeń, lecz korzeń ciebie.

19 Ale powiesz: Odłamane zostały gałęzie, abym ja został wszczepiony.

20 Słusznie, z powodu niewiary zostały odłamane, ty zaś trwasz przez wiarę. Nie pysznij się, ale się bój.

‭‭Rzymian‬ ‭11‬:‭17‬-‭20

Dlatego to więc, po wszczepieniu stajemy się Izraelitami, obietnicą daną Abrahamowi. Dlatego to, po otrzymaniu mięsistego serca z nowym Prawem nań i w umyśle, wtedy to właśnie Bóg jest hojny w przebaczaniu i nie poczytuje nam starego życia i naszych grzechów. W tej drodze, kiedy to się potykamy, Jego silne ramię nas podtrzymuje i umacnia, byśmy wytrwali, ale i byśmy byli doświadczani, co jest cudowną wolą PANA. Jeśli mu ufamy, on nas uczy poznawania siebie oraz wyjaśnia nam swoje przykazania, dlatego, jeśli wcześniej coś źle przestrzegaliśmy a zostaliśmy poprawieni, to nie poczytuje nam błędnego poznania za grzech, ponieważ poznając prawdę utwierdziliśmy się w niej i nie poprzestawaliśmy w niej trwać a raczej dalej doskonalić i badać samych siebie. Oddziela nas od grzechu i kłamstwa. Dlatego też powiedział, byśmy się uświęcali i byli święci, gdyż Bóg jest Święty.

15 Lecz jak ten, który was powołał, jest święty, tak i wy bądźcie świętymi we wszelkim waszym postępowaniu;

16 Gdyż jest napisane: Świętymi bądźcie, bo ja jestem święty.

‭‭I Piotra‬ ‭1‬:‭15‬-‭16‬

I to potwierdza, że Nowy Testament nie znosi Słów zawartych w Startym Testamencie wypowiedzianych przez Boga:

Gdyż ja jestem PAN, wasz Bóg. Uświęcajcie się więc i bądźcie świętymi, bo ja jestem święty. I nie zanieczyszczajcie się żadnym zwierzęciem pełzającym po ziemi.

‭‭Kapłańska‬ ‭11‬:‭44‬

I tutaj możemy płynnie przejść w temat uświęcania się, gdyż z tłumaczenia słowo to oznacza “oddzielenie”. Wmówiono wszystkim, że świętym można stać się po śmierci, gdyż papież ma tylko moc nadać zmarłym tytuł “świętego”. Tak właśnie działa ten świat i to od tego świata mamy się w pełni oddzielać.

A nie dostosowujcie się do tego świata, ale przemieńcie się przez odnowienie waszego umysłu, abyście mogli rozeznać, co jest dobrą, przyjemną i doskonałą wolą Boga.

Rzymian 12:2

Dlatego:

31 A ci, którzy używają tego świata, żeby nie nadużywali. Przemija bowiem postać tego świata.

32 Chcę, żebyście nie mieli trosk. Nieżonaty troszczy się o sprawy Pana, o to, jak się przypodobać Panu.

I Koryntian 7:31-32

Czym jest nadużywanie świata.

Niby łatwo nam odpowiedzieć na to pytanie, ale jaką miarą jesteśmy w stanie to zmierzyć? Naszą własną? Jeśli patrząc z punktu widzenia większości ludzi, Hioba można uznać za człowieka, który nadużywał świata, ponieważ miał wiele dóbr i ogromny majątek. Czy faktycznie nadużywał? Nic nam na ten temat nie wiadomo, ale wiemy jedno, że w ówczesnym momencie był najsprawiedliwszym człowiekiem na ziemi. A słowom PANA Boga YHWH wierzę ponad własną miarę - zatem używał świata, ale nie nadużywał. Tego co miał, nie wykorzystywał do czynienia niegodziwości, a raczej ku chwale Boga.

Nadużywanie to szeroki temat, ale chciałbym zwrócić uwagę na temat jedzenia i picia. Czy ludzie nadużywają go? Zdecydowanie tak. Niezależnie od stanu majętności, czy posiadania. Biednego i bezdomnego w jakiś cudowny sposób stać na alkohol. Ludzie bez problemu mogą w dzisiejszych czasach pójść do sklepu i kupić niemalże wszystko, czego ich brzuch zapragnie. A co się obecnie najbardziej propaguje na świecie jako dobro luksusowe? Krewetki, małże, ośmiorniczki, żeberka wieprzowe, policzki wieprzowe, goloneczka itd. a mimo to, wcale aż tak drogie to nie jest. A co faktycznie jest drogie i czasami trudno dostępne? Wołowina, baranina, cielęcina, mięso bydlęce, Indyk, mięso z kurczaka bez dodatków hormonów czy białka wieprzowego (szczególnie w kiełbasach). Hmm… ciekawa zależność. Kiełbasy, parówki, kabanosy, które najtrudniej dostać w sklepie, to właśnie wołowe lub jagnięce bez dodatków białka wieprzowego i w innych otoczkach niż jelito wieprzowe. Każdy teraz może sprawdzić etykietę i nikt nie ma wymówki, że nie wiedział, co kupuje. Każdy dokonuje (mniej lub bardziej) świadomego wyboru. Oczywiście nie jesteśmy w stanie wszystkiego zbadać, ale kto przestrzega diety nadanej przez PANA Boga, przynajmniej się stara. Nie każdy jest technologiem żywności i żywienia, by znać wszystkie metody produkcyjne i ukryte składniki pod znaczkami, ale generalnie skład jest podany na tacy. Czy to nie jest sygnał dla nas, że jednak z tym jedzeniem jest coś nie tak?

Nie ma sensu wyjaśniania tutaj szkodliwości wieprzowiny i jedzenia innych nieczystych zwierząt, bo można znaleźć (choć z trudem) badania i artykuły lekarzy weterynaryjnych, co się znajduje w takich mięsach i lekarzy badających ludzi, jaki negatywny wpływ na nich ma szczególnie wieprzowina, tym bardziej, gdy jest źle przygotowana np. w zbyt niskiej temperaturze. Dla przykładu proszę samemu zapytać lekarza, jaką dietę mają stosować ludzie z problemami jelitowymi - żadnej wieprzowiny, tłustego, królików i tym podobnych i mowa tu tylko i wyłącznie o samym mięsie nieczystym (choć lekarze tego tak nie określają) - wiem, bo sam w swojej rodzinie przerabiałem taki przypadek. Powód podziału na zwierzęta czyste i nieczyste? Nasze dobro i zdrowie. Chyba mamy dość urozmaicone możliwości jedzenia, by móc powstrzymać się od tych kilku rzeczy? Ja do takiego wniosku doszedłem, tym bardziej, że Bóg wspominał wielokrotnie, że brzydzi się mięsem i polewką ze świni, czy jedzeniem myszy i innych nieczystych zwierząt. Ja nie chcę czynić tego, co jemu się nie podoba, a już na pewno świadomie. Prawdopodobnie zwierzęta nie były pierwotnie naszym głównym menu. Były nim natomiast wszelkie jadalne owoce, warzywa, nasiona i oleje w nich zawarte i wiele więcej zapewne, co każdy może zasadzić w ziemi lub zebrać. Zwierzęta pojawiły się później w naszej diecie, ale przewidziane było to już wcześniej. Noe również znał podział i czystych wziął po 7 par, by móc je między innymi spożywać, zaś nieczystych po jednej parze.

Z każdego zwierzęcia czystego weź sobie po siedem par, samca i samicę jego; ale ze zwierząt nieczystych – po jednej parze, samca i samicę jego.

Księga Rodzaju 7:2

Lud po wyjściu z Egiptu tak bardzo tęsknił za mięsem, że aż słodka jak miód manna im obrzydła i wzgardzili Bogiem YHWH bluźniąc przeciwko niemu i skarżąc się.

1 A lud zaczął się skarżyć, co się PANU nie podobało. Gdy więc PAN to usłyszał, bardzo się rozgniewał. I ogień PANA zapalił się przeciwko niemu i pochłonął krańce obozu.

2 Wtedy wołał lud na Mojżesza, a Mojżesz pomodlił się do PANA i ogień zgasł.

4 A pospólstwo, które było wśród nich, ogarnęło pragnienie. Synowie Izraela też płakali na nowo i mówili: Któż nas nakarmi mięsem?

5 Wspominamy ryby, które jedliśmy w Egipcie za darmo, ogórki, melony, pory, cebulę i czosnek.

6 A teraz nasza dusza wyschła, bo nic innego przed oczami nie mamy oprócz tej manny.

10 Wtedy Mojżesz usłyszał, że lud płacze w swoich rodzinach, każdy przy wejściu do swojego namiotu. Wówczas mocno zapłonął gniew PANA, a i Mojżeszowi to się nie podobało.

11 I Mojżesz powiedział do PANA: Dlaczego tak źle się obchodzisz ze swoim sługą? Dlaczego nie znalazłem łaski w twoich oczach, że włożyłeś na mnie ciężar całego tego ludu?

13 Skąd wezmę mięso, aby dać całemu temu ludowi? Płaczą bowiem przede mną i mówią: Daj nam mięsa, abyśmy mogli jeść.

16 I PAN powiedział do Mojżesza: Zbierz mi siedemdziesięciu mężczyzn spośród starszych Izraela, o których wiesz, że są starszymi ludu oraz jego przełożonymi, przyprowadź ich do Namiotu Zgromadzenia i niech tam staną wraz z tobą.

17 A ja zstąpię i będę tam z tobą rozmawiał. Potem wezmę z ducha, który jest na tobie, i złożę na nich. Będą nosić razem z tobą brzemię ludu, abyś nie musiał go nosić ty sam.

18 A do ludu powiesz: Poświęćcie się na jutro, a będziecie jeść mięso. Płakaliście bowiem, a to dotarło do uszu PANA: Któż nas nakarmi mięsem? Bo było nam lepiej w Egipcie! PAN da wam więc mięso i będziecie jeść.

19 Będziecie je jeść nie przez jeden dzień ani nie przez dwa dni, ani przez pięć, ani przez dziesięć dni, ani przez dwadzieścia dni;

20 Lecz przez cały miesiąc, aż wam wyjdzie przez nozdrza i zupełnie wam obrzydnie. Wzgardziliście bowiem PANEM, który jest wśród was, i płakaliście przed nim, mówiąc: Po co wyszliśmy z Egiptu?

Księga Liczb 11:1-2,4-6,10-11,13,16-20

Zajmiemy się jednak argumentami ludzi, którzy nie widzą problemu z wieprzowiną, a mają kilka wersetów biblijnych na zaspokojenie swojej potrzeby jedzenia kilku zwierząt (jakby nie było niczego innego). Od razu zwrócę uwagę na fakt, że Biblia przez 95% przekazów odnośnie jedzenia, bezpośrednio potępia jedzenie nieczystego bez żadnych niejasności. Jakie jest pozostałe 5% cytatów, które ludzie uważają za przyzwolenie na jedzenie śmietnika? - jeśli kogoś to obraża, to proszę wpisać i wyszukać sobie jadłospis świni oraz cechy jej organizmu (podpowiem: zjada dosłownie wszystko - od kości i zwłok po odchody i inne nieczystości oraz się nie poci i przez to nie oczyszcza skóry - jest naturalnym śmietnikiem biologicznym dla tego świata).

• Słowa PANA Jezusa

17 Jeszcze nie rozumiecie, że wszystko, co wchodzi do ust, idzie do żołądka i zostaje wydalone do ustępu?

18 Ale to, co z ust wychodzi, pochodzi z serca i to kala człowieka.

19 Z serca bowiem pochodzą złe myśli, zabójstwa, cudzołóstwa, nierząd, kradzieże, fałszywe świadectwa, bluźnierstwa.

20 To właśnie kala człowieka. Lecz jedzenie nieumytymi rękami nie kala człowieka.

Ewangelia Mateusza 15:17-20

Mowa jest o jedzeniu nieumytymi rękami, co było oskarżeniem uczonych w Piśmie i Faryzeuszy wobec uczniów Jezusa, którym zarzucano brak postępowania według tradycji starszych. Ale ok, i tak ciągle nacisk kładziony jest na zdanie "Nie to, co wchodzi do ust kala człowieka" i zgadza się. Kalać, znaczy też pohańbić. Zatem hańba człowieka zależy od jego tradycji i obyczajów, bo człowiek, cały jego system organizmu działający w tym życiu jest cielesnością. Czy zwierzęta są zhańbione między sobą za to, że jedzą inne zwierzęta, w tym nieczyste? Nie. Czy ludzie hańbią swoje ciała jedząc wszystko, w tym zwierzęta nieczyste? Nie. Ludzie sami się między sobą hańbią, gdy czynią coś, co nie jest w granicach ich tradycji, czy obyczajów. Gdyby ktoś widział inną osobę w Polsce jedzącą surowego psa, byłby pohańbiony przez innych, bo nie wypada jeść psa. Człowiek jako żywy organizm różnie reaguje na wszystko. Dobrze upieczona wieprzowina nie doprowadzi do nagłej choroby lub śmierci. Zostanie to przetrawione i wydalone. Czy wirusy i bakterie hańbią człowieka? Powodują choroby, więc mogłyby, ale nikt tego tak nie postrzega. Czy ustroje jak robaki zamieszkujące jelita hańbią człowieka? Przecież nikt u nas nie je (prawdopodobnie) robaków, (choć świerszcze są czystym pokarmem), to i tak mimowolnie pasożyty pojawiają się w naszym organizmie. Czy to nas hańbi? Nie. A co hańbi? To, co wychodzi z naszej świadomości, z naszej myśli, z naszego umysłu. To, co nie jest tylko i wyłącznie reakcją chemiczną, ale czymś, czym Bóg obdarował nas, byśmy nie byli jak zwierzęta bezrozumne. To słowa które wypowiadamy właśnie z naszego serca. Z naszej komnaty, która powinna być przygotowana dla PANA Jezusa, a nie dla złego. My, jako ludzie duchowi stajemy się Świątynią Boga. Dlatego to, co wychodzi z ust kala całego człowieka wraz z jego duchem przez jego świadomość. Każda myśl i postępowanie wbrew Bogu i bliźniemu kala człowieka. Każdy świadomy sprzeciw kala człowieka, a co gorsza, niszczy Świątynię. Kogo zatem kala jedzenie nieczystego? Odpowiem za siebie: jedzenie nieczystego kala moją miłość do PANA Jezusa. To może zrodzić pytanie, czy coś jest w stanie skalać miłość do PANA Boga? Tak - grzech i świadome nieposłuszeństwo, a tym samym odstąpienie od tej miłości i finalnie bycie odrzuconym tracąc zbawienie.

• Dla czystych, wszystko jest czyste.

4 Do Tytusa, mego własnego syna we wspólnej wierze. Łaska, miłosierdzie i pokój od Boga Ojca i Pana Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela.

5 Zostawiłem cię na Krecie w tym celu, abyś uporządkował to, co tam jeszcze zostało do zrobienia, i ustanowił w każdym mieście starszych, jak ci nakazałem;

6 Jeśli ktoś jest nienaganny, mąż jednej żony, mający dzieci wierne, nieobwiniane o hulaszcze życie lub niekarność.

7 Biskup bowiem, jako szafarz Boży, ma być nienaganny, niesamowolny, nieskory do gniewu, nieoddający się piciu wina, nieskłonny do bicia, niegoniący za brudnym zyskiem;

8 Lecz gościnny, miłujący dobro, roztropny, sprawiedliwy, święty, powściągliwy;

9 Trzymający się wiernego słowa, zgodnego z nauką, aby też mógł przez zdrową naukę napominać i przekonywać tych, którzy się sprzeciwiają.

10 Jest bowiem wielu niekarnych, oddających się czczej gadaninie i zwodzicieli, zwłaszcza wśród obrzezanych.

11 Im trzeba zamknąć usta, gdyż całe domy wywracają, nauczając, czego nie należy, dla brudnego zysku.

12 Jeden z nich, ich własny prorok, powiedział: Kreteńczycy to zawsze kłamcy, złe bestie, brzuchy leniwe.

13 Świadectwo to jest prawdziwe. Dlatego karć ich surowo, aby byli zdrowi w wierze;

14 I nie zajmowali się żydowskimi baśniami i przykazaniami ludzi odwracających się od prawdy.

15 Dla czystych wszystko jest czyste, natomiast dla skalanych i niewierzących nie ma nic czystego, lecz skalany jest zarówno ich umysł, jak i sumienie.

16 Twierdzą, że znają Boga, ale swymi uczynkami temu przeczą, budząc obrzydzenie, będąc nieposłusznymi i niezdolnymi do wszelkiego dobrego uczynku.

List do Tytusa 1:4-16

Wielu uważa się za niekarnych i oddają się czczej gadaninie i zwodzeniu, zwłaszcza wśród tradycyjnych Żydów tacy się znaleźli, gdyż uczyli kłamstw mówiąc, czego nie należy. Tak jak właśnie tego, że nie wolno zasiadać z poganami i ich nawracać, lub tradycji starszych o myciu mis, czy jedzenia tylko i wyłącznie umytymi rękami. Ich nieczystość jest w ich uczynkach i słowach. Dlatego więc dla nich wszystko jest nieczyste - i są to "żydowskie baśnie i przykazania ludzi". Nie ma to wielokrotnie nic wspólnego z Przykazaniami Boga YHWH. Dla czystych wszystko jest czyste, gdyż Bóg oczyszcza wszystko, w tym pokarm, który sam stworzył, gdzie ludzie uznający za pokarm mięso składane bożkom kalają swoje sumienie (I Koryntian 8:7-8). Dlatego świnia nie jest dla mnie nieczysta ze względu na ciało, a nieczysta ze względu na mojego Boga, który ją taką uczynił i określił. Przecież moje dziecko też nie jest dla mnie nieczyste ze względu na ciało, a mimo to może stać się nieczyste ze względu na np. moją małżonkę, która nie zdecydowałaby się ze mną mieszkać przez moją wiarę. Kto zatem ma prawo określić moje dziecko lub jakiegokolwiek człowieka nieczystym? Musielibyśmy odrzucić któreś nauki, a wiemy, że wszystkie nauki apostołów są natchnione Duchem.

Mąż niewierzący bowiem jest uświęcony przez żonę, a żona niewierząca uświęcona jest przez męża. Inaczej wasze dzieci byłyby nieczyste, teraz zaś są święte.

I Koryntian 7:14

Bóg YHWH, jako prawodawca ma prawo uznać kogoś świętym lub nie, tak jak i ma prawo uznać coś za nieczyste lub czyste. Nie do nas to należy.

• Widzenie Piotra:

5 Będąc w mieście Jafie, modliłem się i w zachwyceniu miałem widzenie – jakiś przedmiot zstępujący, jakby wielkie płótno, za cztery rogi uwiązane i spuszczone z nieba, i dotarło aż do mnie.

6 Wpatrzywszy się w nie uważnie, przyjrzałem się i zobaczyłem czworonożne zwierzęta ziemskie, bestie, gady i ptaki nieba.

7 I usłyszałem głos mówiący do mnie: Wstań, Piotrze, zabijaj i jedz.

8 I odpowiedziałem: Żadną miarą, Panie, bo nigdy niczego pospolitego lub nieczystego nie wziąłem do ust.

9 Wtedy głos z nieba odezwał się po raz drugi: Tego, co Bóg oczyścił, nie uważaj za nieczyste.

10 A to się stało trzy razy, po czym to wszystko zostało wciągnięte z powrotem do nieba.

Dzieje Apostolskie 11:5-10

‭‭Wszystko wyjaśnia nam się w Dziejach w rozdziale 11, w którym mamy powtórzony to widzenie (Dzieje 10:10-16) i wyjaśnienie jego znaczenia. Co uczynił Piotr w pierwszej kolejności? Rozmyślał nad tym widzeniem. Nie przyjął tego tak, jak wielu dzisiaj przyjmuje, że można jeść żmije, ropuchy i inne bestie. Rozmyślał i modlił się o wyjaśnienie snu przez PANA, bo wiedział, że nie może to oznaczać jedzenia nieczystego. I w tym miejscu należy podkreślić fakt, że te wydarzenia mają miejsce już po zmartwychwstaniu PANA Jezusa i odejściu przez niego w ciele do nieba, więc PAN Jezus nie nauczał nikogo, że wszystko można jeść bo i Piotr by to uznał za zmianę dawnych obyczajów. A mimo to, zmiana jego myślenia nie nastąpiła. Czego dotyczyło to widzenie? Słowo Boże odpowiada:

19 A gdy Piotr rozmyślał o tym widzeniu, powiedział do niego Duch: Szukają cię trzej mężczyźni.

20 Dlatego wstań, zejdź i idź z nimi bez wahania, bo ja ich posłałem.

21 Wtedy Piotr zszedł do mężczyzn, którzy zostali do niego posłani przez Korneliusza, i powiedział: Ja jestem tym, którego szukacie. Z jakiego powodu przyszliście?

22 A oni odpowiedzieli: Setnik Korneliusz, człowiek sprawiedliwy i bojący się Boga, mający dobre świadectwo od całego narodu żydowskiego, w widzeniu otrzymał przez świętego anioła polecenie, aby cię wezwał do swego domu i wysłuchał twoich słów.

25 A gdy Piotr wchodził, Korneliusz wyszedł mu naprzeciw, padł mu do nóg i oddał mu pokłon.

26 Lecz Piotr podniósł go, mówiąc: Wstań, ja też jestem człowiekiem.

27 A rozmawiając z nim, wszedł i zastał wielu zebranych.

28 I powiedział do nich: Wiecie, że nie wolno Żydowi przestawać z cudzoziemcem albo przychodzić do niego. Lecz Bóg mi pokazał, żebym żadnego człowieka nie nazywał pospolitym lub nieczystym.

29 Dlatego też, będąc wezwany, przyszedłem bez sprzeciwu. Pytam więc: Dlaczego mnie wezwaliście?

30 A Korneliusz odpowiedział: Cztery dni temu pościłem aż do tej godziny, a gdy o godzinie dziewiątej modliłem się w swoim domu, stanął przede mną pewien mąż w jasnej szacie;

31 I powiedział: Korneliuszu, twoja modlitwa została wysłuchana, a twoje jałmużny dotarły przed oblicze Boga jako przypomnienie.

34 Wtedy Piotr otworzył usta i powiedział: Prawdziwie dostrzegam, że Bóg nie ma względu na osoby;

35 Ale w każdym narodzie miły jest mu ten, kto się go boi i czyni to, co sprawiedliwe.

38 Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim.

40 Jego też wskrzesił Bóg trzeciego dnia i sprawił, żeby się objawił;

42 Nakazał nam też głosić ludowi i świadczyć, że on jest ustanowionym przez Boga sędzią żywych i umarłych.

43 Temu wszyscy prorocy wydają świadectwo, że przez jego imię każdy, kto w niego wierzy, otrzyma przebaczenie grzechów.

44 A gdy jeszcze Piotr mówił te słowa, Duch Święty zstąpił na wszystkich słuchających tej mowy.

45 I zdziwili się ci wierzący pochodzący z obrzezania, którzy przyszli z Piotrem, że dar Ducha Świętego został wylany także na pogan.

46 Słyszeli ich bowiem mówiących językami i wielbiących Boga. Wtedy Piotr się odezwał:

47 Czy ktoś może odmówić wody, żeby byli ochrzczeni ci, którzy otrzymali Ducha Świętego jak i my?

48 I nakazał ochrzcić ich w imię Pana. I prosili go, aby u nich został kilka dni.

Dzieje Apostolskie ‭10‬:‭19‬-‭22‬, ‭25‬-‭31‬, ‭34‬-‭35‬, ‭38‬, ‭40‬, ‭42‬-‭48‬

1 Apostołowie i bracia, którzy byli w Judei, usłyszeli, że również poganie przyjęli słowo Boże.

2 A gdy Piotr przybył do Jerozolimy, spierali się z nim ci, którzy pochodzili z obrzezania;

3 Mówiąc: Wszedłeś do ludzi nieobrzezanych i jadłeś z nimi.

4 Wtedy Piotr zaczął po kolei im wyjaśniać:

[...]

16 I przypomniałem słowo Pana, gdy powiedział: Jan chrzcił wodą, ale wy będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.

17 Jeśli więc Bóg dał im ten sam dar co nam, którzy uwierzyliśmy w Pana Jezusa Chrystusa, kim ja jestem, abym mógł zabronić Bogu?

18 A usłyszawszy to, uspokoili się i chwalili Boga, mówiąc: A więc i poganom dał Bóg pokutę ku życiu.

19 Lecz ci, których rozproszyło prześladowanie, jakie wybuchło z powodu Szczepana, dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochii, nie głosząc słowa Bożego nikomu, tylko Żydom.

20 A niektórzy z nich, mężczyźni z Cypru i Cyreny, gdy przybyli do Antiochii, mówili do hellenistów, głosząc Pana Jezusa.

21 I była z nimi ręka Pana, a wielka ich liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana.

Dzieje Apostolskie 11:1-4, 16-21

‭‭Zatem PAN Jezus przez widzenie dane Piotrowi pokazał im, że również poganie otrzymali łaskę od Boga ku pokucie i nawróceniu. Tutaj też widzieliśmy, że nie zawsze najpierw występuje chrzest wodą a potem Duchem Świętym, lecz i Bóg może wpierw ochrzcić swoim Duchem, a potem tacy ludzie z pełną świadomością i pokorą przyjmują chrzest wodny ku pokucie. Czy coś jeszcze nam potwierdza, że widzenie tych wszystkich zwierząt i bestii jest symboliką ludzi? Oczywiście. Widzimy to u wielu proroków i np. w objawieniu Jana, gdzie różne zwierzęta to różne narody, języki i plemiona. PAN Bóg YHWH każdemu narodowi może przypisać zwierzę, które do nich będzie pasowało. My również posługujemy się podobną symboliką. Gdy powiem o białym orle, to skojarzenie samo się nasuwa. Jak powiem o brunatnym niedźwiedziu, to również. Zatem symbolika zwierząt nie jest niczym nowym.

• List Pawła do Rzymian

5 Jeden bowiem czyni różnicę między dniem a dniem, a drugi każdy dzień ocenia jednakowo. Każdy niech będzie dobrze upewniony w swoim zamyśle.

6 Kto przestrzega dnia, dla Pana przestrzega, a kto nie przestrzega dnia, dla Pana nie przestrzega. Kto je, dla Pana je, bo dziękuje Bogu, a kto nie je, dla Pana nie je i dziękuje Bogu.

Rzymian 14:5-6

‭‭Znając listy Pawła można łatwo wpaść w przekonanie, że zaczęło być głoszone bezprawie, lecz jego mowa po prostu jest ciężka, stąd wymaga głębszej analizy, o czym też ostrzegał Piotr:

15 A cierpliwość naszego Pana uważajcie za zbawienie, jak i nasz umiłowany brat Paweł według danej mu mądrości pisał do was;

16 Jak też mówi o tym we wszystkich listach. Są w nich pewne rzeczy trudne do zrozumienia, które, podobnie jak inne Pisma, ludzie niedouczeni i nieutwierdzeni przekręcają ku swemu własnemu zatraceniu.

‭‭II Piotra‬ ‭3‬:‭15‬-‭16‬

Czy Piotr tutaj mówi o studiach teologicznych lub biblistyce? Nie. Mówi o znajomości całego Słowa Bożego czytanego wraz i ze zrozumieniem z Ducha Świętego. Stąd należy być utwierdzonym w wierze i douczonym przez Ducha w Jego Słowie „Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, on nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.” (Jana‬ ‭14‬:‭26‬).

Co zatem Paweł miał na myśli? Jako faryzeusz z ciała i syn faryzeusza, był dobrze wyedukowany w Pismach, stąd z wielką łatwością przechodził płynnie ze Słów Tory i proroków przez nauki Jezusa, ponieważ Jezus wyjaśniał Pisma. Również i Paweł był tym, który objaśniał w Bożej mądrości. Czy zatem chodziło mu o jedzenie wszelkiego zwierzęcia? Po pierwsze, czy wszelkie stworzenie było pokarmem dla Izraelitów? Nie. Pies nie był pokarmem. Świnia nie była pokarmem i wiele innych zwierząt nie było jedzeniem dla człowieka, a wynikało to z prawa. Stąd chodź Paweł wspomina o jedzeniu, to nie ma na myśli czegoś, co mimo iż poganie jedli, to jedzeniem dla nich nie było. Jeśli ktoś oczekuje zdania, które jasno na to wskazuje, a nie widzi tego w całym Piśmie, to przykro mi. Warto w takim momencie zapoznać się z historią siedmiu synów i ich matki z drugiej księgi Machabejskiej 7. Jest to księga deuterokanoniczna uznana przez kościół katolicki do podparcia jednym wersetem swoich jałmużn za zmarłych, ale już całe rozdziały kładące nacisk na Szabat i dietę są całkowicie pomijane, a komentarz księży do nich jest bez szacunku do opisanych tam makabrycznych wydarzeń. Czy nagle z powodu prawa, za które ginęli ludzie z rąk pogan miałby Bóg zmienić sobie zdanie na ostatnią godzinę, że jednak wszystko można jeść? Czy to nie byłoby niesprawiedliwe?

Słowa Pawła wyjaśniają się w tym samym rozdziale już od pierwszych wersetów:

1 A tego, kto jest słaby w wierze, przyjmujcie, lecz nie po to, aby sprzeczać się wokół spornych kwestii.

2 Jeden bowiem wierzy, że może jeść wszystko, a inny, będąc słaby, jada jarzyny.

‭‭Rzymian‬ ‭14‬:‭1‬-‭2‬

W pierwszej kolejności przyjmujmy wszystkich w miłości i jeśli to możliwe i od nas zależy, wyjaśniajmy im nasze przekonania i z czego one wynikają, ale nie sprzeczajmy się w nieskończoność. Jeśli ktoś tego nie przyjmuje, a poznał nasze zdanie, to resztę warto pozostawić Bogu. A co, w tym konkretnym przypadku było sporną kwestią? Jedzenie jarzyn było formą postu od pokarmów mięsnych i/lub pozostałych pokarmów. To trochę jak w dzisiejszych czasach ludzie poszczą od mięsa, ale paradoksalnie jedzą tylko ryby i np. czynią tak w każdy piątek lub w jakieś dni postne ustanowione przez kościół Rzymu. Jak wyglądał biblijny post? PAN Jezus pościł na pustyni 40 dni po czym zgłodniał. Oznacza to, że wówczas nie jadł i nie pił w ogóle. Tak samo my, jeśli pościmy, to czynimy ten post dla PANA. W takiej, czy innej formie, jaką otrzymaliśmy na duchu. Dlatego to z tego powodu mamy nie oceniać i nie osądzać innych z powodu jedzenia, czy poszczą, czy nie poszczą, czy częściowo lub czy wystrzegają się konkretnych dań - czynią to dla PANA. Tak samo ludzie, którzy przyjmują Biblijne Święta ustanowione przez PANA Boga, dla PANA przestrzega. Jedni czynią różnice między dniem a dniem, ponieważ Żydzi widzą dzień od wieczora do wieczora, świeccy ludzie od północy do północy, a Ci, którzy dostrzegli opis dnia w Biblii stosowany od początku Pisma aż po jego koniec, widzą dzień od świtu do świtu, gdyż początkiem dnia jest światło. Sam osobiście wyszedłem ze świeckiego dnia przechodząc przez dzień od wieczora, skończywszy na dniu od świtu. O czym to świadczy? Że mam zaburzenia tego, w co wierze? Ludzie tak oceniają, ale wynika to bardziej ze wzrostu i jedności z braćmi i siostrami z mojego zgromadzenia. Dlatego nikogo nie oceniam za dzień, w jaki sposób go postrzega. Mogę pokazać swój punkt widzenia i z czego to wynika, ale nie do mnie należy decyzja, jaką ktoś podejmie drogę. I dodam od siebie, by każdy był w tym utwierdzony do czasu, aż PAN Jezus sam pokaże prawdę i prawdziwie utwierdzi w niej. Jeśli ktoś jest utwierdzony w czymś nie jasnym lub nie do końca prawdziwym, niech się modli. Modlitwy Korneliusza zostały wysłuchane. A to, że nas sumienie lub serce nie osądza, nie jest usprawiedliwieniem (I Koryntian 4:4). Ludzie dostrzegają tu, w mowie o “dniu”, Dzień Pański, lub dzień Szabatni, albo Święta Biblijne, gdzie konkretnie dni Świąt również są Szabatami, więc nie zawsze sobota jest jedynym Szabatem. Dlatego i w tej kwestii można powiedzieć, że ciężko jest określić komuś kalendarz Biblijny nie znając pierwszego dnia roku oraz podziału miesięcy i lat. Jest to obecnie bardzo mocno spaczone i zmienione. Widać to nawet po współczesnych Żydach, że nawet ich dni świąteczne są w niewłaściwe dni, ponieważ oni stosują babiloński kalendarz księżycowy, przez co mogą nakładać im się Szabaty świąteczne na Szabaty sobotnie lub w sobotni Szabat będą wchodzić w wieczorny przeddzień Paschy, który to jest dniem przygotowania, a występować nie powinien nigdy w sobotę. Jednakże wiele lat studiowania Pisma i kalendarza pokazuje, że dopiero poprzez modlitwę, PAN Bóg podsuwał dodatkowe informacje, jak zwoje, np. z Qumran lub inne, które opisują kalendarz, pozwalają na połączenie wszystkich informacji i zobaczyć, że kalendarz jest logiczny, prosty i bez zamieszania. Poniżej artykułu będą załączone linki do kalendarza zbudowanego przez braci w Chrystusie wraz z linkiem do nauczania, gdzie szerzej wyjaśnia kwestię dni i miesięcy. Dlatego kiedyś przestrzegając świeckich i katolickich świąt, przestałem całkowicie je szanować na rzecz Bożych Świąt, ale zanim dostaliśmy obecny kalendarz, przechodziliśmy przez inny z Bożymi Świętami, bo bardzo chcieliśmy przestrzegać tych Świąt dla PANA. Z serca i miłości do BOGA YHWH. Czy obecnie wiemy, że kalendarz, który przyjęliśmy jest prawidłowy? Ciężko ocenić. Nie mamy gwarancji, ale czujemy, że czynimy właściwie. Ale pamiętajmy, że nadal są to cienie rzeczy przyszłych, gdzie dopiero Święta będą znane wszystkim w milenium. Do tego czasu postępujemy w duchu. Stąd nikogo nie oceniamy, jeśli ktoś święci Boże dni kiedy indziej, gdyż dla PANA ich przestrzega jak i my. Chwała PANU za gorliwe serca!

Podsumowując.

W tym miejscu najlepszym będzie zacytować Słowa z Pisma, które wskazują na stan naszego ducha względem naszego PANA Jezusa Chrystusa.

7 Nikt bowiem z nas dla siebie nie żyje i nikt dla siebie nie umiera.

8 Bo jeśli żyjemy, dla Pana żyjemy, jeśli umieramy, dla Pana umieramy. Dlatego czy żyjemy, czy umieramy, należymy do Pana.

9 Gdyż po to Chrystus umarł, powstał i ożył, aby panować i nad umarłymi, i nad żywymi.

10 Dlaczego więc ty potępiasz swego brata? Albo czemu lekceważysz swego brata? Wszyscy bowiem staniemy przed trybunałem Chrystusa.

11 Jest bowiem napisane: Jak żyję, mówi Pan, ugnie się przede mną każde kolano i każdy język będzie wysławiał Boga.

12 Tak więc każdy z nas sam za siebie zda rachunek Bogu.

13 A tak już nie osądzajmy jedni drugich, ale raczej uważajcie na to, aby nie dawać bratu powodu do potknięcia się lub upadku.

‭‭Rzymian‬ ‭14‬:‭7‬-‭13‬

Samo przestrzeganie Prawa nic nie zmienia, ale Przymierze, w które wstępujemy jest po to, by się okazało, kto jest z Boga. Tylko Bóg bada serca i nerki, aż do szpiku. Dlatego stańmy się ludem Bożym poprzez wejście w Przymierze z PANEM pokropione krwią baranka na zmazanie naszych grzechów, by zostać przyjętym do królestwa Bożego.

Niech każdy bada swoje serce, nie ustępuje w modlitwie i dbajmy o tą relację z naszym PANEM, Jezusem Chrystusem, gdyż dzięki tej gorliwej relacji, w dniu spotkania nie powie nam “Precz. Nigdy Cię nie znałem” Czego wam i sobie życzę poprzez modlitwę o to do PANA, za nas wszystkich, z miłości i w miłości, która jest w naszym PANU, jak wszystko, co w nim jest i trwa, gdyż wszystko przez niego zostało stworzone ku Jego chwale! Amen.

Linki:

• Święta Biblijne - Kalendarz Biblijny (do pobrania)

• Youtube - Minutka ze słowem - Przedpotopowy kalendarz NOEGO składający się z 364 dni

• Czyje prawo jest ważniejsze? cz. 1

• Czyje prawo jest ważniejsze? cz. 2

data publikacji 16/11/2024