Czyje prawo jest ważniejsze? cz. 2

W poprzedniej części skonfrontowaliśmy ludzką tradycję z Pismem Świętym oraz tym, jak postępowali Apostołowie głosząc Ewangelię i postępując według nauk PANA Jezusa Chrystusa. W dużym skrócie, za wniosek można uznać, że to tradycja ludzka ukrzyżowała PANA Jezusa. Jednakże dzięki niemu możemy z czystym sumieniem porzucić tradycję, która nas pętała i podążać za PANEM, który nas uwolnił, a Jego jarzmo jest lekkie i przyjemne "Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie odpoczynek dla waszych dusz. Moje jarzmo bowiem jest przyjemne, a moje brzemię lekkie." (Mt 11:29-30). W tej części przejdziemy do Bożego dekalogu i przeanalizujemy pierwsze 3 przykazania i czy faktycznie są ciężkim brzemieniem, o którym mówią niektórzy wyznawcy, że prawo jest już nie ważne i nie trzeba przestrzegać dekalogu, bo w końcu zbawienie jest z łaski i będąc raz zbawionym jest się na zawsze zbawionym...

Czy aby na pewno?

Boże przykazania i ich przestrzeganie.

1 I Bóg mówił te wszystkie słowa:

2 Ja jestem PAN, twój Bóg, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu, z domu niewoli.

Księga Wyjścia 20

1) PRZYKAZANIE PIERWSZE:

3 Nie będziesz miał innych bogów przede mną.

Jak ludzie w Biblii postępowali wobec tego przykazania?

1. A gdy lud widział, że Mojżesz opóźnia swoje zejście z góry, zebrał się przed Aaronem i mówił do niego: Wstań, zrób nam bogów, którzy by szli przed nami, bo nie wiemy, co się stało z Mojżeszem, tym mężem, który nas wyprowadził z ziemi Egiptu.

2. Wtedy Aaron im powiedział: Zdejmijcie złote kolczyki, które są w uszach waszych żon, waszych synów i córek, i przynieście do mnie.

3. I cały lud pozdejmował złote kolczyki, które były w ich uszach, i zanieśli je do Aarona.

4. Gdy on przyjął je z ich rąk, ukształtował je rylcem i uczynił z nich odlanego cielca. I powiedzieli: Oto są twoi bogowie, Izraelu, którzy cię wyprowadzili z ziemi Egiptu.

5. Widząc to, Aaron zbudował przed nim ołtarz i zawołał: Jutro będzie święto PANA.

6. A nazajutrz wstali wcześnie rano, ofiarowali całopalenia i przynieśli ofiary pojednawcze. I lud usiadł, aby jeść i pić, i wstał, aby się bawić.

7. Wtedy PAN powiedział do Mojżesza: Idź, zejdź na dół, bo zepsuł się twój lud, który wyprowadziłeś z ziemi Egiptu.

8. Szybko zboczyli z drogi, którą im przykazałem. Zrobili sobie odlanego cielca, oddali mu pokłon i złożyli mu ofiary, mówiąc: Oto są twoi bogowie, Izraelu, którzy cię wyprowadzili z ziemi Egiptu.

Księga Wyjścia 32:1-8

Jezabel wysłała więc posłańca do Eliasza ze słowami: Niech to mi uczynią bogowie i tamto dorzucą, jeśli jutro o tym czasie twojego życia nie uczynię takim jak życie jednego z nich.

I Księga Królewska 19:2

Wtedy słudzy króla Syrii powiedzieli do niego: Ich bogowie są bogami gór, dlatego nas pokonali. Walczmy jednak z nimi na równinie i na pewno ich pokonamy.

I Księga Królewska 20:23

33. Czy bogowie innych narodów mogli wybawić swoją ziemię z ręki króla Asyrii?

34. Gdzie są bogowie Chamatu i Arpadu? Gdzie są bogowie Sefarwaim, Heny i Iwwy? Czy wyrwali Samarię z moich rąk?

II Księga Królewska 18:33-34

22. A w czasie największego ucisku król Achaz grzeszył jeszcze bardziej przeciwko PANU. Taki to był król Achaz.

23. Składał bowiem ofiary bogom z Damaszku, którzy go pokonali, i mówił: Ponieważ bogowie królów Syrii wspomagają ich, będę im składał ofiary, aby i mnie wspomagali. Ale oni stali się przyczyną upadku dla niego i całego Izraela.

24. Achaz zabrał naczynia z domu Bożego i pokruszył je. Zamknął też bramy domu PANA i pobudował sobie ołtarze po wszystkich zaułkach Jerozolimy.

25. W każdym mieście Judy ustanowił wyżyny, aby tam palono kadzidło innym bogom, i pobudził do gniewu PANA, Boga swoich ojców.

II Księga Kronik 28:22-25

8. A w Listrze był pewien człowiek o bezwładnych nogach, chromy już w łonie swojej matki i nigdy nie chodził.

9. Słuchał on przemawiającego Pawła, który przyglądając mu się uważnie i widząc, że ma wiarę, aby zostać uzdrowionym;

10. Powiedział donośnym głosem: Stań prosto na nogach! A on zerwał się i zaczął chodzić.

11. A ludzie, widząc, co uczynił Paweł, zaczęli wołać po likaońsku: Bogowie przybrali postać ludzi i zstąpili do nas!

12. I nazwali Barnabę Jowiszem, a Pawła Merkurym, ponieważ on był głównym mówcą.

13. Wtedy kapłan ze świątyni Jowisza, która była przed miastem, przyprowadził do wrót woły i wieńce i razem z ludem chciał złożyć ofiarę.

14. Gdy usłyszeli o tym apostołowie Barnaba i Paweł, rozdarli swoje szaty i wpadli między tłum, wołając;

15. Ludzie, co robicie? My też jesteśmy ludźmi, podlegamy tym samym doznaniom co wy. Głosimy wam, abyście się odwrócili od tych marności do Boga żywego, który stworzył niebo, ziemię, morze i wszystko, co się w nich znajduje.

Dzieje Apostolskie 14:8-15

Dziejach Apostolskich znajdujemy jednocześnie zobrazowanie, jak wyglądało pogaństwo w antycznym świecie, do którego został posłany Apostoł Paweł wyjaśniając im dokładnie kim naprawdę jest Bóg, którego głosił:

16. A gdy Paweł czekał na nich w Atenach, burzył się w duchu na widok miasta oddanego bałwochwalstwu.

17. Rozprawiał więc w synagodze z Żydami i ludźmi pobożnymi oraz codziennie na rynku ze wszystkimi, których spotkał.

18. Wtedy niektórzy z filozofów epikurejskich i stoickich spierali się z nim. Jedni mówili: Co chce powiedzieć ten nowinkarz? A inni: Zdaje się, że jest zwiastunem obcych bogów. Głosił im bowiem Jezusa i zmartwychwstanie.

19. Zabrali go, zaprowadzili na Areopag i zapytali: Czy możemy się dowiedzieć, co to za nowa nauka, którą głosisz?

20. Bo przynosisz jakieś rzeczy obce naszym uszom. Chcemy więc wiedzieć, o co właściwie chodzi.

21. (A wszyscy Ateńczycy i mieszkający tam cudzoziemcy nie poświęcali czasu na nic innego, tylko na opowiadanie lub słuchanie czegoś nowego).

22. Wtedy Paweł stanął pośrodku Areopagu i powiedział: Mężowie ateńscy, widzę, że pod każdym względem jesteście nadzwyczaj religijni.

23. Przechadzając się bowiem i przypatrując waszym świętościom, znalazłem też ołtarz, na którym było napisane: Nieznanemu Bogu. Ja głoszę wam tego, którego nie znając, czcicie.

24. Bóg, który stworzył świat i wszystko na nim, ten, który jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką.

25. Ani nie jest czczony rękoma ludzkimi tak, jakby czegoś potrzebował, ponieważ sam daje wszystkim życie i oddech, i wszystko.

26. I z jednej krwi uczynił wszystkie narody ludzkie, żeby mieszkały na całej powierzchni ziemi, określiwszy czasy wcześniej wyznaczone i zamierzone granice ich zamieszkania;

27. Żeby szukali Pana, czy go nie znajdą po omacku, chociaż nie jest daleko od nikogo z nas.

28. Bo w nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak też powiedzieli niektórzy z waszych poetów: I my bowiem jesteśmy z jego rodu.

29. Będąc więc z rodu Boga, nie powinniśmy sądzić, że Bóstwo jest podobne do złota, srebra lub kamienia, misternie wyrzeźbionych według wyobrażenia ludzkiego.

30. Bóg wprawdzie pomijał czasy tej nieświadomości, teraz jednak nakazuje wszędzie wszystkim ludziom pokutować;

31. Gdyż wyznaczył dzień, w którym będzie sprawiedliwie sądził cały świat przez człowieka, którego do tego przeznaczył, zapewniając o tym wszystkich przez wskrzeszenie go z martwych.

32. Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni się naśmiewali, a inni mówili: Posłuchamy cię o tym ponownie.

33. I tak Paweł wyszedł spośród nich.

Dzieje Apostolskie 17:16-33

By udowodnić, że PAN Bóg ma uczucia i bardzo mocno rani go każde bałwochwalcze zachowanie przeciwko niemu, które czynione jest przez ludzi, a w szczególności przez jego wybrany lud. Księga Izajasza cała jest godna uwagi, ponieważ przekazuje nie tylko proroctwa, ale i również pokazuje prawdziwe uczucia samego PANA Boga YHWH, które są mu odbierane przez pewnych ludzi uznając go za bezdusznego mordercę.

13. Nie składajcie już więcej daremnych ofiar. Kadzidło wzbudza we mnie odrazę; nowiów i szabatów, zgromadzeń nie mogę znieść – bo to nieprawość, ani uroczystości.

14. Waszych nowych miesięcy i świąt nienawidzi moja dusza. Stały się dla mnie ciężarem; znużyło mnie ich znoszenie.

Księga Izajasza 1:13-14

W obecnych czasach nie trzeba daleko szukać synonimu bożków. Tak jak kiedyś drewno, srebro, złoto i kamień stawały się bożkami dla ludzi, tak i obecnie z drewna i z kamienia rzeźbione są figury na całym świecie, do których modlą się ludzie składając im wszelakie ofiary oraz wywyższając je ponad wszystko, nawet pod przykrywką modlitwy do samego Boga. Srebro i złoto to mamona tego świata. Coś, za co zdecydowana większość ludzi uważa, że wszystko może nabyć i kupić oraz każdego nimi przekupić. Mamona tworzy nowych bożków w postaci przedmiotów i rzeczy, o które ludzie bardziej dbają niż o bliźniego. Nawet za zbitą szklankę przez przypadek rodzice krzyczą i karcą swoje dzieci.

Pierwsze przykazanie zostało poparte i rozbudowane drugim przykazaniem, którego już tak bardzo nienawidzą katolicy, wszelkie religie oraz ludzie, którzy na tym zarabiają ogromne pieniądze. Na poparcie tych słów wystarczy przeczytać wszystkie przykazania, które głoszone są przez KRK i spróbować znaleźć przykazanie zawarte w Piśmie Świętym:

2) PRZYKAZANIE DRUGIE:

4 Nie będziesz czynił sobie żadnego rzeźbionego posągu ani żadnej podobizny czegokolwiek, co jest w górze na niebie, co jest nisko na ziemi ani co jest w wodach pod ziemią.

5 Nie będziesz oddawał im pokłonu ani nie będziesz im służył, bo ja jestem PAN, twój Bóg, Bóg zazdrosny, nawiedzający nieprawość ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą;

6 A okazujący miłosierdzie tysiącom tych, którzy mnie miłują i strzegą moich przykazań.

Słowa te są tak dosadne, że aż największe religie tego świata, uznające Boga YHWH opuściły to przykazanie wykreślając je ze swoich przykazań ku własnym pożądliwościom. Dzięki figurkom, obrazom i wszelkim podobieństwom bogów i “świętych” kościoły i religie wzbogaciły się tak bardzo, że władają ziemiami oraz rządami tego świata ponieważ ich bogiem są złoto i srebro oraz ich brzuch!

18. Wielu bowiem, o których wam często mówiłem, postępuje inaczej, a teraz nawet z płaczem mówię, że są wrogami krzyża Chrystusa.

19. Ich końcem jest zatracenie, ich Bogiem jest brzuch, a ich chwała jest w hańbie; myślą oni o tym, co ziemskie.

20. Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też oczekujemy Zbawiciela, Pana Jezusa Chrystusa.

21. On przemieni nasze podłe ciało, aby było podobne do jego chwalebnego ciała, zgodnie ze skuteczną mocą, którą też może poddać sobie wszystko.

List do Filipian 3:18-21

Wersety potwierdzające to przykazanie również zostały uwzględnione przy pierwszym przykazaniu, które jasno wskazują na wiarę w jednego Boga uwzględniając w to wiarę duchową, czyli nietolerującą wszelkich podobizn. Podkreślmy słowo “podobizn”. Mimo iż słownik PWN zakłada, że podobizna jest “dokładnym odwzorowaniem” czegoś, to nadal podobizna niesie ze sobą brak doskonałości oraz identyczności.

W kwestii tworzenia figur spotkałem się z kontr-tezą i argumentem, że Bóg ludziom zakazuje tworzenia figur, a sam nakazał ich tworzenia np. dwa cheruby z rozpostartymi skrzydłami na Arce Przymierza (całość opisu Arki znajduje się w księdze Wyjścia 25:10-22):

18. I uczynisz dwa złote cherubiny: wykujesz je ze złota na obu końcach przebłagalni.

19. Jednego cherubina uczynisz na jednym końcu, a drugiego cherubina na drugim końcu. Z samej przebłagalni uczynicie cherubiny na obu jej końcach.

20. A cherubiny będą mieć skrzydła rozpostarte ku górze, zakrywając swymi skrzydłami przebłagalnię. Ich twarze zaś będą zwrócone ku sobie, twarze cherubinów będą zwrócone ku przebłagalni.

Księga Wyjścia 25:18-20

oraz PAN Bóg nakazał Mojżeszowi wykonanie miedzianego węża podczas długiej wędrówki po wyjściu z Egiptu:

4. Potem wyruszyli od góry Hor w kierunku Morza Czerwonego, aby obejść ziemię Edom. I lud bardzo się zniechęcił w drodze.

5. Lud zaczął więc mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi: Dlaczego wyprowadziliście nas z Egiptu, abyśmy pomarli na tej pustyni? Bo nie ma chleba ani wody, a nasza dusza obrzydziła sobie ten cienki chleb.

6. Zesłał więc PAN na lud węże jadowite, które go kąsały; i pomarło wiele osób z Izraela.

7. I lud przyszedł do Mojżesza, i powiedział: Zgrzeszyliśmy przez to, że mówiliśmy przeciw PANU i przeciw tobie. Módl się do PANA, aby oddalił od nas te węże. I Mojżesz modlił się za lud.

8. Wtedy PAN powiedział do Mojżesza: Wykonaj jadowitego węża i umieść go na drzewcu. I stanie się tak, że każdy ukąszony, kiedy spojrzy na niego, będzie żył.

9. Mojżesz wykonał więc węża miedzianego i umieścił go na drzewcu; gdy wąż kogoś ukąsił, a ten spojrzał na węża miedzianego, pozostawał przy życiu.

Księga Liczb 21:4-9

Każdy słyszał argument, że figurki świętych w kościołach są tylko dla wyobraźni i nikt przecież nie oddaje im pokłonu. Poza tym każdy ma jakieś fotografie, czy to na ścianach, czy w telefonie. Sam YHWH nakazał przecież, co powyższe, a znajduje się w Piśmie Świętym i jest niepodważalne. Zgadza się, że Bóg nie może się mylić ani sobie zaprzeczać. Natomiast, by jeszcze podkreślić rangę wszechmocy i możliwości samego PANA Boga, pokażę wam, jakie obrazy jest w stanie stworzyć sam Stwórca:

26. Potem Bóg powiedział: Uczyńmy człowieka na nasz obraz według naszego podobieństwa; niech panuje nad rybami morskimi i ptactwem niebieskim, nad bydłem i całą ziemią oraz nad wszelkimi zwierzętami pełzającymi, które pełzają po ziemi.

27. Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boga go stworzył; stworzył ich mężczyzną i kobietą.

Księga Rodzaju 1:26-27

14. W którym mamy odkupienie przez jego krew, przebaczenie grzechów.

15. On jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodnym wszelkiego stworzenia.

16. Przez niego bowiem wszystko zostało stworzone, to, co w niebie i to, co na ziemi, to, co widzialne i co niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone.

17. On jest przed wszystkim i wszystko istnieje dzięki niemu.

18. On też jest głową ciała – kościoła; on jest początkiem i pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim był pierwszy;

19. Ponieważ upodobał sobie Ojciec, aby w nim zamieszkała cała pełnia;

List do Kolosan 1:14-19

Zwróćcie więc uwagę, że Bóg stworzył człowieka na “swój obraz”, a PAN Jezus Chrystus jest “pierworodnym” wszelkiego stworzenia oraz “obrazem Boga niewidzialnego”, zatem my jesteśmy stworzeni na Jego obraz, bo tak się Bogu YHWH upodobało, a PAN Jezus zawsze “Jest”.

Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Zanim Abraham był, ja jestem.

Ewangelia Jana 8:58

Czy zatem Bóg YHWH dokonał herezji i sobie zaprzeczył? Oczywiście, że nie! Jest stwórcą, więc może wszystko. Po pierwsze, on wszystko zaprojektował, więc zna “oryginalne plany” wszystkiego. Ziemi, aniołów, człowieka, roślin, zwierząt i wszystkiego co widzialne i niewidzialne. Zatem, jeśli on stworzył człowieka na swój obraz, zrobił to perfekcyjnie i “było to bardzo dobre”. Adam i Ewa byli bez najmniejszej skazy. Byli idealni. Grzech ich niestety doprowadził do upadku doskonałości i człowiek przez to zaczął ulegać degradacji. W jaki sposób? Ano poprzez rozmnażanie i kopiowanie własnych genów. Człowiek już nie miał dostępu do wody życia, zatem był skazany na niedoskonałość w ciele, a co za tym idzie, na powielanie genów, które zaczęły ulegać zniszczeniu oraz uszkodzeniu. Jako, że na początku geny nie były uszkodzone w takim stopniu, by powodować negatywne skutki przy rozmnażaniu się w bezpośredniej linii, jak np. brat z siostrą itp. to już z czasem takie postępowanie zostało przez Boga zakazane, bo dobrze wiedział, że powielanie się tych samych błędów genetycznych w rodzinie będzie skutkowało ich uszkodzeniu do takiego stopnia, że dzieci będą rodzić się z ciężkimi chorobami spowodowanymi właśnie wadami genetycznymi. Zatem ludzie nie mogą się ze sobą wiązać w bliskim pokrewieństwie (zwane kazirodztwem). Pozwala to na naprawę uszkodzonego genomu przez zdrowy gen partnera. Kto był w stanie to zbadać i wiedzieć o tym w tamtych czasach? Tylko Projektant ;)

5. Przestrzegajcie więc moich ustaw i moich praw, bo jeśli człowiek je wypełnia, będzie przez nie żył. Ja jestem PAN.

6. Nikt z was nie będzie zbliżał się do swojego krewnego, by odsłonić jego nagość. Ja jestem PAN.

7. Nie będziesz odsłaniał nagości swego ojca lub matki; ona jest twoją matką, nie odkryjesz jej nagości.

8. Nie będziesz odsłaniał nagości żony twego ojca; to jest nagość twego ojca.

9. Nie będziesz odsłaniał nagości córki twego ojca lub córki twojej matki, czy urodziła się w domu, czy poza domem – nie odkryjesz ich nagości.

10. Nie będziesz odsłaniał nagości córki twego syna lub nagości córki twojej córki, bo są one twoją nagością.

11. Nie będziesz odsłaniał nagości córki żony twego ojca, która się narodziła z twego ojca, bo ona jest twoją siostrą, nie odkryjesz jej nagości.

12. Nie będziesz odsłaniał nagości siostry twego ojca, bo jest ona bliską krewną twego ojca.

13. Nie będziesz odsłaniał nagości siostry twojej matki, bo ona jest bliską krewną twojej matki.

14. Nie będziesz odsłaniał nagości brata twego ojca, nie zbliżysz się do jego żony; ona jest twoją ciocią.

15. Nie będziesz odsłaniał nagości twojej synowej; ona jest żoną twego syna, nie odkryjesz jej nagości.

16. Nie będziesz odsłaniał nagości żony twego brata, bo to jest nagość twego brata.

17. Nie będziesz odsłaniał nagości kobiety i jej córki; nie weźmiesz córki jej syna ani córki jej córki, aby odkryć jej nagość, bo są one jej bliskimi krewnymi. Jest to niegodziwość.

18. Nie weźmiesz siostry twej żony, abyś jej nie trapił, odsłaniając jej nagość za jej życia.

Księga Kapłańska 18:5-18

Jeśli w kwestii stworzenia przez samego Boga jego obrazu mamy jasność. Co zatem z tymi cherubami i miedzianym wężem? Po pierwsze Bóg nakazał wyrzeźbienie cherubów, które jako rzeźba miały osłaniać Arkę oraz przebłagalnię. Nie miały być kultem modłów, jak w przypadku cielca. Miedziany wąż również został nakazany do zrobienia jako znak od Boga, że może wszystko i był on efektem wyproszenia przez Mojżesza łaski dla jego ludu. W końcu to przez szemranie ludu Izraela Bóg zesłał na nich jadowite węże, przez które część ludzi pomarła w trakcie wędrówki. Ci natomiast, którzy zostali ukąszeni i spojrzeli na węża, byli wyleczeni od działania trucizny. Po co to było? Czy wtedy nie przez cuda Bóg wyprowadził swój lud z Egiptu? Czyż laska Mojżesza nie zamieniła się w węża po jej rzuceniu oraz znów nie powróciła do pierwotnego stanu, gdy Mojżesz złapał węża za ogon? Ówczesny lud i ludzie wymagali cudów wystawiając Boga na próbę niestety. To też było ich zgubą, bo już w momencie, gdy sami odlali sobie cielca, tym samym złamali przymierze. Co jest istotne, to ludzie sobie sami zrobili cielca i zaczęli oddawać mu pokłon mówiąc, że to on ich wyprowadził z Egiptu. A co zostało bardzo wyraźnie podkreślone w przykazaniu? “Nie będziesz oddawał im pokłonu ani nie będziesz im służył, bo ja jestem PAN, twój Bóg, Bóg zazdrosny [...]”. Co się działo dalej z tym wężem? Po około 700 lat król Ezechiasz nakazał go zniszczyć w imię Boga, gdyż ludzie zaczęli go czcić, składać mu ofiary, kadzili przed nim dymem ofiarnym, innymi słowy stał się bożkiem i celem kultu, a nie taka była jego rola.

3. Czynił on to, co było słuszne w oczach PANA, wszystko tak, jak czynił Dawid, jego ojciec.

4. Zniósł wyżyny, rozbił posągi, powycinał gaje i potłukł węża miedzianego, którego uczynił Mojżesz, bo aż do tego czasu synowie Izraela palili mu kadzidło, i nazwał go Nehustan.

5. Zaufał PANU, Bogu Izraela. I spośród wszystkich królów Judy nie było nikogo podobnego do niego ani z tych, którzy byli po nim, ani z tych, którzy byli przed nim.

6. Przylgnął bowiem do PANA i nie odstępował od niego, ale przestrzegał jego przykazań, które PAN nadał Mojżeszowi.

7. A PAN był z nim i powodziło mu się, gdziekolwiek wyruszał. Zbuntował się przeciw królowi Asyrii i nie służył mu.

II Księga Królewska 18:3-7

Czyż tu nie chodzi o coś więcej niż samą rzeźbę, czy obraz? Czy ludzie nie mają talentów, które sprawiają, że tworzą przepiękną architekturę, obrazy, rzeźby i wiele więcej? Problem pojawia się w momencie, gdy ludzie zaczynają im służyć. W jaki sposób? A no na przykład, tworząc sobie ołtarzyki z obrazami zmarłych ludzi uważanych za świętych, ze zdjęciami zmarłych bliskich a nawet i zwierząt, przemawiając do nich, oddając im pokłon jak szczególnie to widać w kościele Rzymu… To jest właśnie bałwochwalstwo - chwalenie bałwanów. Zdjęcia zrobione telefonem są zdjęciami, ale te zdjęcia nie są żywymi istotami. Zdjęcia nie możemy i nie powinniśmy nazywać “żoną, mężem, córką, synem, bratem, siostrą” bo zdjęcie jest martwe. Jest to swego rodzaju podobizna, która akurat idealnie przedstawia daną osobę lub rzecz z danego momentu z przeszłości. Nigdy to zdjęcie nie będzie odwzorowaniem teraźniejszości. Pamiętajmy o tym. Bardzo podobają mi się wypowiedzi Dr Kenta Hovinda na początku jego wykładów, kiedy pokazuje zdjęcia swojej rodziny i mówi, że to “nie są jego żona i dzieci, a tylko ich zdjęcia”. Bałwochwalstwo może określać się do wszystkiego, co miłujemy i czcimy ponad Boga, jak np. samochody, domy i pieniądze. Musimy też uważać na zwiedzenie, bo nawet i demony i sam szatan przychodzą podając się jako aniołowie światłości (2 Koryntian 11:14) i zwodzą ludzi poprzez rzekome objawienia, gdzie dochodzi do sytuacji, w których samozwańcza Madonna nakazała sporządzić swój wizerunek i figurę wraz z kaplicą i oddawać jej pokłon oraz modlić się do niej za pomocą różańca. Jest to w 100% bałwochwalstwo i zwiedzeniem, ponieważ w tych figurach i obrazach nie ma “tchnienia życia” i nic nie mogą. Obrazy Jezusa i jego męki, które również rzekomo nakazał zrobić w objawieniach i snach o czym mają świadczyć? O jego dobroci i miłości? Czym jest krzyż, który tak ludzie całują i miłują, na którym to wciąż w kościołach wisi Jezus? Jest jego hańbą. W ten sposób ludzie ponownie wystawiają go na hańbę i wstyd.

Patrząc na Jezusa, twórcę i dokończyciela wiary, który z powodu przygotowanej mu radości wycierpiał krzyż, nie zważając na hańbę, i zasiadł po prawicy tronu Boga.

List do Hebrajczyków 12:2

Zatem krzyż jest symbolem odkupienia i uśmiercenia grzechu, ponieważ przez krzyż, jako narzędzie śmierci, została przelana krew niewinnego za wszystkich. Tylko raz. Poprzez doskonałą ofiarę.

24. Chrystus bowiem wszedł nie do świątyni zbudowanej ręką, która była odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba, aby teraz stawać dla nas przed obliczem Boga;

25. I nie po to, żeby często ofiarować samego siebie jak najwyższy kapłan, który wchodzi co roku do Miejsca Najświętszego z cudzą krwią;

26. Bo inaczej musiałby cierpieć wiele razy od początku świata. Lecz teraz na końcu wieków pojawił się raz dla zgładzenia grzechu przez ofiarowanie samego siebie.

27. A jak jest postanowione ludziom raz umrzeć, a potem sąd;

28. Tak też Chrystus raz ofiarowany na zgładzenie grzechów wielu, drugi raz ukaże się bez grzechu tym, którzy go oczekują dla zbawienia.

List do Hebrajczyków 9:24-28

Zatem jeśli teraz to wiemy, to każdy, kto umarł dla grzechu żyje już nie dla siebie, a dla Boga. Staje się człowiekiem nowonarodzonym. Oczywiście w wymiarze duchowym. Kto bowiem będąc nowonarodzonym odrzuci ofiarę najświętszej krwi PANA Jezusa, ten dobrowolnie odpada i odrzuca Jego ofiarę ponownie wystawiając go na hańbę.

4. Niemożliwe jest bowiem, żeby tych, którzy raz zostali oświeceni i zakosztowali daru niebieskiego, i stali się uczestnikami Ducha Świętego

5. Zakosztowali też dobrego słowa Bożego i mocy przyszłego wieku

6. A odpadli – ponownie odnowić ku pokucie, gdyż sami sobie znowu krzyżują Syna Bożego i wystawiają go na hańbę.

List do Hebrajczyków 6:4-6

Pamiętajmy więc, że nic co zrobione jest ręką ludzką nie jest święte ani nie powinno podlegać czci, szczególnie czci równej Bogu. Ani to, co na ziemi, ani to co wysoko w niebie, ani to, co żyjące na ziemi ani to co umarłe nie jest Bogiem. Bóg jest Duchem, wszyscy jesteśmy w nim, a jego przenajświętszym obrazem, który sam stworzył i w którym przebywa jest sam PAN Jezus Chrystus.

3) PRZYKAZANIE TRZECIE:

7 Nie będziesz brał imienia PANA, twego Boga, nadaremnie, gdyż PAN nie zostawi bez kary tego, który bierze jego imię nadaremnie.

Przykazanie trzecie jest dość często pomijanym przykazaniem przy różnych rozważaniach i codziennych czynnościach. Z jednej strony wierzący ludzie nie zastanawiają się zbytnio nad tym, czy wymawiając imię Boga lub samo jego określenie w różnych przypadkach, jak “O mój Boże!”, “O Jezu!” itp. jest właściwe. Również mało kto jest w stanie wskazać, czy PAN Bóg faktycznie egzekwował (w Biblii) lub egzekwuje (obecnie) kary za nadużywanie jego imienia, a jeśli tak, to kiedy można uznać to za nadużycie?

W pierwszej kolejności zastanówmy się nad imieniem samego Boga oraz jego określeniami i nazwami w Biblii.

Jest nazywany Ojcem, gdyż stworzył człowieka, w którego tchnął życie oraz stworzył wszystko, co widzialne i niewidzialne. W ST wszyscy prorocy o nim mówili, a w związku z tym, że sam nie przedstawił się typowo z imienia, jak nadawane są imienia ludziom, czy nazwy przedmiotom, lecz w jego imieniu zawarta była mądrość i wszech-oblicze Stwórcy (co odróżniało go od wszystkich innych bożków, które miały konkretne imiona nadane przez ludzi). Zatem różnie go nazywali oddając mu najwyższą cześć, zatem stosowano wobec niego tytuły, których nie nadawało się ludziom, właśnie jak Wiekuisty, Wszechmocny, PAN Zastępów, Duch Święty, Bóg Ojciec, Święty, Słowo Boże, Sprawiedliwy, również sam o sobie powiedział "Bóg ojców" ponieważ obiecał Abrahamowi, Mojżeszowi, Jakubowi, że da im niezliczone potomstwo, a oni uznali go za swojego Boga i Ojca. O nich również mówiono, że są ojcami Izraela. Często przytaczali to faryzeusze, mówiąc, że mają już ojca Abrahama, gdy PAN Jezus mówił, że jego ojcem jest Bóg. Również można znaleźć określenie "Adonaj" lub “Elohim”, z hebrajskiego "Mój Wielki PAN", które stosowano po niewoli babilońskiej uznając imię Jahwe za niegodne wypowiadania przez człowieka. Stosowano również nadane mu imię El lub własnie Elohim. Często stosowano przedrostek El jako Bóg, np. Bóg Najwyższy (El Eljon), Bóg Wieczności (El Olam), Bóg Przymierza (El Berit), Bóg, który widzi (El Roi). Sam PAN Jezus przed śmiercią na krzyżu powiedział “Eli, Eli [...], co się tłumaczy Boże mój, Boże mój [...]” (Mateusza 27:46). Również był nazywany zbawicielem, odkupicielem, wybawicielem, skałą, twierdzą, tarczą, warownią, pomocą.

Czy zatem w ST dał ludziom imię, którym mogą się do niego zwracać?

13. Mojżesz powiedział do Boga: Kiedy pójdę do synów Izraela i powiem im: Bóg waszych ojców posłał mnie do was, a oni zapytają mnie, jakie jest jego imię, cóż im odpowiem?

14. Wtedy Bóg odrzekł do Mojżesza: JESTEM, KTÓRY JESTEM. I dodał: Tak powiesz synom Izraela: JESTEM posłał mnie do was.

15. I mówił jeszcze Bóg do Mojżesza: Tak powiesz synom Izraela: PAN, Bóg waszych ojców, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba, posłał mnie do was. To jest moje imię na wieki i takim ma pozostać w pamięci po wszystkie pokolenia.

Księga Wyjścia 3:13-15

Kultura językowa w ST miała problem nazywać kogoś lub coś, czego nie widać, zatem starano się stosować określenia, które dawały skojarzenia, jednocześnie nie dopuszczając do obrazy Boga Jahwe. Jeśli nadano któremuś bożkowi formę i przypisano mu rolę, miał wówczas taki bożek jedno imię jak np. Baal, który był panem burzy i urodzaju oraz miał sprowadzać zwycięstwo militarne. Miał konkretną rolę w kulturze kananejskiej. Bóg Jahwe niszczył wszystkie posągi, burzył wszelkie mury innych narodów, jak i sprowadzał plagi i dawał sny i proroctwa, które się spełniały. To odróżniało go od bożków, które nic nie mogły, a już tym bardziej przeciwstawić się Bogu.

W NT stosowany już jest język grecki i określenia powiązane z kulturą greckojęzyczną, stąd Bóg już ma jedno określenie jako Theos. Ze względu na swoje filozoficzne podejście greków, lepiej radzili sobie z różnymi określeniami. Również sam PAN Jezus siebie też nazwał, że jest Alfa i Omega (Początek i Koniec) stosując litery greckie. Sam Paweł będąc w Atenach zauważył, że Grecy są bardzo religijni:

22. Wtedy Paweł stanął pośrodku Areopagu i powiedział: Mężowie ateńscy, widzę, że pod każdym względem jesteście nadzwyczaj religijni.

23. Przechadzając się bowiem i przypatrując waszym świętościom, znalazłem też ołtarz, na którym było napisane: Nieznanemu Bogu. Ja głoszę wam tego, którego nie znając, czcicie.

24. Bóg, który stworzył świat i wszystko na nim, ten, który jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką.

25. Ani nie jest czczony rękoma ludzkimi tak, jakby czegoś potrzebował, ponieważ sam daje wszystkim życie i oddech, i wszystko.

26. I z jednej krwi uczynił wszystkie narody ludzkie, żeby mieszkały na całej powierzchni ziemi, określiwszy czasy wcześniej wyznaczone i zamierzone granice ich zamieszkania;

27. Żeby szukali Pana, czy go nie znajdą po omacku, chociaż nie jest daleko od nikogo z nas.

28. Bo w nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak też powiedzieli niektórzy z waszych poetów: I my bowiem jesteśmy z jego rodu.

Dzieje Apostolskie 17:22-28

NT jest wypełnieniem proroctw z ST, jak proroctwo Izajasza o Mesjaszu oraz obiecany dziedzic z rodu Dawida. Stąd w NT pojawia się pierwszy raz imię nadane przez samego Boga człowiekowi, przez którego zbawione zostanie wszelki człowiek, który przyjmie ofiarę Jezusa Chrystusa.

I nie ma w nikim innym zbawienia. Nie ma bowiem pod niebem żadnego innego imienia danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni.

Dzieje Apostolskie 4:12

I który sam o sobie również mówi w czasie teraźniejszym "Ja Jestem". Zawsze o sobie też mówił, że "Jest" nawet mówiąc w czasie przeszłym lub przyszłym. Zatem Imię PANA - Jezus jest dopełnieniem imienia Jahwe. Daje nam to całość i dzięki temu mamy jego pełnię, by nikt nie powiedział, że ukrył swoje oblicze przed człowiekiem.

Dlatego Jezus powiedział do nich: Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że ja jestem, a nie czynię nic sam od siebie, ale mówię to, czego mnie nauczył mój Ojciec.

Ewangelia Jana 8:28

56. Abraham, wasz ojciec, z radością pragnął ujrzeć mój dzień. I ujrzał, i radował się.

57. Wówczas Żydzi powiedzieli do niego: Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś?

58. Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Zanim Abraham był, ja jestem.

Ewangelia Jana 8:56-58

Cały rozdział polecam, ponieważ PAN Jezus wiele tam wyjaśnia.

PAN Jezus również wspomina o innym ojcu, którym jest "zły", diabeł, szatan, Lucyfer.

44. Wy jesteście z waszego ojca – diabła i chcecie spełniać pożądliwości waszego ojca. On był mordercą od początku i nie został w prawdzie, bo nie ma w nim prawdy. Gdy mówi kłamstwo, mówi od siebie, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa.

45. A ponieważ ja mówię prawdę, nie wierzycie mi.

46. Któż z was obwini mnie o grzech? Jeśli mówię prawdę, dlaczego mi nie wierzycie?

47. Kto jest z Boga, słucha słów Bożych. Wy dlatego nie słuchacie, że nie jesteście z Boga.

Ewangelia Jana 8:44-47

Więc i szatan ma swoje potomstwo na ziemi, którego celem jest wprowadzać zwiedzenie i nienawiść, by wtrącić ludzi do piekła, bo sam jest oskarżycielem.

Podsumowując. Pismo Święte mówi i uznaje jednego Boga. Boga, który jest od zawsze (nie ma dla niego pojęcia czasu) i jako jedyny może być wszędzie (nie ma dla niego pojęcia przestrzeni), bo jest Duchem (nie ma dla niego pojęcia materii), który wszystko i wszystkich stworzył swoim słowem.

1. Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo.

2. Ono było na początku u Boga.

3. Wszystko przez nie się stało, a bez niego nic się nie stało, co się stało.

4. W nim było życie, a życie było światłością ludzi.

5. A ta światłość świeci w ciemności, ale ciemność jej nie ogarnęła.

Ewangelia Jana 1:1-5

Ten Bóg przemawiał przez proroków ustanawiając swój lud wybrany od Abrahama, który zaufał Bogu, gdy był wystawiony na próbę i poczytano mu to za sprawiedliwość. Abraham jest początkiem ludu Bożego nazwanego ludem Izraela, lecz i jego ojcem jest Bóg Ojciec. Proroków wybierał sam PAN i dawał im swojego Ducha Świętego, by prorokowali w jego imieniu i by do nich zwracali się ludzie, gdy chcieli o coś zapytać Boga, bo sami odrzucili chęć słuchania go, bo bali się, że pomrą słysząc jego głos. Bóg uznał to za słuszne i już więcej nie przemawiał do ogółu w słyszalny sposób, lecz do wybranych.

Poprzez Przykazania dane Mojżeszowi "Nie będziesz wymawiał imienia Pana Boga swego nadaremnie" (Wj 20:7) miał na celu ochronę świętości i powagi imienia Boga oraz nakazuje szacunek dla Niego. Oznacza to, że imię Boga nie powinno być używane bez należytego szacunku, w sposób bezmyślny, nieodpowiedni lub wulgarny.

W Biblii, imię Boga (w języku hebrajskim "Jahwe" lub "JHWH") jest uważane za niezwykle święte i odnosi się do samej istoty Boga. W związku z tym, wymawianie Jego imienia powinno być zawsze połączone z szacunkiem, czcią i uznaniem dla Jego boskiej natury. Oczywiście, można używać imienia Boga w kontekście modlitwy, uwielbienia, błagania o pomoc lub w kontekście nauki i interpretacji Biblii, gdy wymaga tego kontekst.

Jednakże, w kontekście przykazania, "nadaremne" odnosi się do używania imienia Boga bez szacunku i w sposób nieodpowiedni, tak jakby imię to było zwykłym słowem. Może to obejmować stosowanie go w przekleństwach, używanie wulgarnych form lub używanie go w celu wywołania wrażenia, że jest się bardziej pobożnym lub duchowym niż się jest.

Zatem, przykazanie to ma na celu przypomnienie nam, że imię Boga jest niezwykle ważne i powinniśmy traktować je z odpowiednim szacunkiem i czcią. Jednocześnie, zachęca nas do świadomego używania imienia Boga w sposób odpowiedni i w kontekście, w którym wyrażamy nasze szacunek i oddanie Jemu.

Nie będziecie przysięgać fałszywie na moje imię i nie będziecie bezcześcić imienia swego Boga. Ja jestem PAN.

Księga Kapłańska 19:12

33. Słyszeliście też, że powiedziano przodkom: Nie będziesz fałszywie przysięgał, ale dotrzymasz Panu swych przysiąg.

34. Lecz ja wam mówię: Wcale nie przysięgajcie – ani na niebo, gdyż jest tronem Boga;

35. Ani na ziemię, gdyż jest podnóżkiem jego stóp, ani na Jerozolimę, gdyż jest miastem wielkiego króla.

36. Ani na swoją głowę nie będziesz przysięgał, gdyż nie możesz jednego włosa uczynić białym albo czarnym.

37. Ale wasza mowa niech będzie: Tak – tak, nie – nie. A co jest ponadto, pochodzi od złego.

Ewangelia Mateusza 5:33-37

PAN Bóg w ST nie miał teoretycznie swojego widzialnego obrazu (ludzie byli stworzeni na jego podobieństwo i na jego obraz, a nie byli jego obrazem) ani nikomu (poza Jakubem, z którym się siłował i Mojżeszem, z którym twarzą w twarz rozmawiał w namiocie) nie ukazał się jako materialna postać lecz potrafił objawiać swoją moc jako piorun, ogień lub obłok. Nie chciał by przez jakąkolwiek materialną postać czyniono mu posągi oraz obrazy, by nie urażać jego majestatu i świętości, lecz on sam według własnego planu uczynił człowieka na swoje podobieństwo. Zapowiadając, że zjawi się w ciele stworzył swój obraz jako ciało PANA Jezusa, w którym zamieszkał, by być z ludźmi i to ciało po zmartwychwstaniu zostało zabrane do nieba. Nie mniej Bóg nie jest trójcą, jak to powszechnie się sądzi, gdyż Bóg nie ma rozdwojenia jaźni, lecz sumując jego wszechmoc, ma trzy główne tytuły: Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty. Są to jego najważniejsze role. Określa je również jako Ci, którzy o nim świadczyli Tak samo jak człowiek może być mężem/żoną, ojcem/matką, kierowcą, pracownikiem, przyjacielem i kolegą/koleżanką nie sprawia, że jeden człowiek nagle jest kilkoma różnymi ludźmi, lecz odgrywa różne "role" w swoim życiu na ziemi. Zatem Boga i jego majestatu nie można objąć swoim umysłem ani zrozumieć. On jest podstawą miłości i sprawiedliwości, fundamentem wszelkiego poznania, lecz nie ogranicza nikomu z aniołów ani ludzi ich własnej woli. Stąd Ci, którzy mu uwierzyli czczą go z całego swojego serca, z całej duszy i z całego ciała szukając i używając określeń, które w rozumieniu ludzkim wywyższą Boga ponad wszystko.

5. Do kogo mnie porównacie i z kim mnie zestawicie albo do kogo uczynicie mnie podobnym, abyśmy byli sobie równi?

6. Wysypują złoto z worka i odważają srebro na szalach, najmują złotnika, aby uczynił z nich bożka, przed którym padają i któremu oddają pokłon.

7. Noszą go na ramieniu, dźwigają go i stawiają go na swoim miejscu. I stoi, nie ruszy się ze swego miejsca. Jeśli ktoś zawoła do niego, nie odzywa się ani go nie wybawia z jego utrapienia.

8. Pamiętajcie o tym i wstydźcie się, weźcie to sobie do serca, przestępcy!

9. Wspomnijcie rzeczy dawne i odwieczne, bo ja jestem Bogiem, nie ma żadnego innego, jestem Bogiem i nie ma nikogo podobnego do mnie;

10. Zapowiadam od początku rzeczy ostatnie i od dawna to, czego jeszcze nie było. Mówię: Mój zamiar się spełni i wykonam całą swoją wolę.

11. Przywołuję ze wschodu ptaka drapieżnego, z dalekiej ziemi mężczyznę, który wykonuje moją radę. Powiedziałem i wykonam to, postanowiłem i uczynię to.

12. Słuchajcie mnie, wy, twardego serca, którzy jesteście dalecy od sprawiedliwości.

13. Zbliżę moją sprawiedliwość, nie będzie ona daleko, a moje zbawienie nie odwlecze się. I położę w Syjonie zbawienie, a w Izraelu moją chwałę.

Księga Izajasza 46:5-13

Wspomniane pierwsze 3 przykazania są przykazaniami, które sam PAN Jezus określił, jako “najważniejsze”, a zawęził je do jednego:

36. Nauczycielu, które przykazanie w prawie jest największe?

37. A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem.

38. To jest pierwsze i największe przykazanie.

39. A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie.

40. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.

Ewangelia Mateusza 22:36-40

Przestrzegając Bożych przykazań czynimy to, co się Jemu podoba i wypełniamy Jego wolę tak, jak czynił to PAN Jezus, by nie powiedział nikomu "Precz. Nigdy was nie znałem" (Mt 7:23).

data publikacji 06/05/2023