Czy PANA Boga YHWH nikt nigdy nie widział?

Tak, to prawda. PANA Boga YHWH nikt nigdy nie widział w kontekście wypowiedzianych słów przez Jana (1:18), gdyż jak później dodaje "Bóg jest duchem [...]" (Jana 4:24). Dlaczego zatem tak powiedział, skoro Izajasz i ten sam Jan w późniejszych latach swego wieku widzieli PANA Boga? Nie był to przypadek ani błąd w wypowiedzi Jana w Ewangelii. Te słowa mają głębsze przesłanie, gdyż Jan to wytłumaczył w kolejnych wersetach, ale ludzie, którzy odrzucają PANA Boga w ciele, odrzucają tym samym Ojcowską moc PANA Boga, Boga Starego Testamentu, który jest też Bogiem Nowego testamentu - Bóg jest jeden.

W świecie, gdzie religii i wiar jest jak liści na drzewie, ludzi Biblijnie wierzących zaczynają pouczać i odwodzić od wiary ci, którzy swoimi naukami wyróżniają się spośród głównych nurtów religijnych, również podając się za "biblijnych". Oni to czyhają na ludzi podążających za PANEM Jezusem, którzy właśnie wyszli z jakichś kościołów lub denominacji, stając się w swojej drodze nawracania łatwym kąskiem dla diabła. Przeciwnik wykorzysta każdą okazję, by zniszczyć ziarno zasiane w ich sercach siejąc w zamian swój kąkol. Za wszelką cenę sprzeda każdą truciznę, by w otoczce wiary, mądrości i cudownych uzdrowień wpoić swoje zwodnicze nauki. Poda się za anioła światłości, za proroka, za sługę Chrystusa, za nauczyciela, który głosząc "w imieniu Chrystusa", zacznie drążyć serce człowieka, by finalnie nie uwierzył podświadomie PANU Bogu Ojcu, jego Słowom, odrzucając tym samym Ojca, a przez to i Syna, w konsekwencji również zbawienie nadal mówiąc, że podąża za Chrystusem. Gdy wtedy diabeł zatrze ręce, będzie się cieszył z każdego bluźnierstwa przeciwko PANU Bogu. Gdy pozyska każdą duszę ku zatraceniu, będzie myślał, że wygrał ze Zbawcą i nikt już finalnie nie będzie chciał poznać PANA i nikt już nigdy nie zobaczy Boga...

Czy aby na pewno?

Nikolaici są wśród nas.

Wyszedłeś z jakiegoś kościoła, zgromadzenia, czy sekty, gdyż Duch Święty Cię natchnął, że te miejsca to nie jest Droga do PANA Jezusa? Zapewne i słusznie, gdyż jeśli postawiłeś PANA Jezusa Chrystusa na pierwszym miejscu w swoim życiu, w pełni oddając mu siebie, to On wszystko Ci wskaże i wyjaśni. Objawi ci twoje zgromadzenie oraz czas i miejsce w którym się znajdujesz. Jeśli już jesteś w jakimś zgromadzeniu, to przeczytaj proszę artykuł, który pomoże ci zweryfikować, czy to właściwe miejsce dla Ciebie (czy-pan-jezus-wystarczy) oraz pomoże Ci być ostrożnym i czujnym na wszelkie nauki nauczycieli, z którymi się spotkasz.

Kim są Nikolaici? Uznaje się, że nazwa ta wywodzi się od dwóch greckich słów: "nikao" (podbijać, zwyciężać, brać w niewolę) i "laos" (lud) [1_przypis_źródła]. Uznawani są za chrześcijan z I wieku głoszących gnostycką herezje o swobodzie obyczajów [2_przypis_źródła]. Choć samo stwierdzenie "swobody obyczajów" kojarzy się bardziej z byciem w "nierządzie" lub byciem "letnim" w oczach PANA Jezusa, o czym wspomina w Objawienie 3:15-16. Więc zapewne Nikolaici należą do zgromadzenia w Laodycei, tak ich zadanie oraz misja są o wiele bardziej złożone niż nam się wydaje, gdyż szczególnie ich uczynków nienawidzi PAN Jezus wspominając o nich aż w dwóch listach do Efezu i do Pergamonu (Objawienie 2:6,15).

Zacznijmy od "swobody obyczajów". Ten zakwas został wlany w serca Izraelitów przez proroka Balaama, który nauczał Balaka, jak doprowadzić do upadku synów Izraela (Objawienie 2:14, Liczb 22:5-7,15-17), a upadek ten dotyczył tego, co najbardziej boli PANA Boga, czyli bałwochwalstwa - składania ofiar bożkom. Wielu Izraelitów, którzy wówczas byli po wyjściu z Egiptu, przez spisek Balaka, zostali zabici z rozkazu PANA Boga za to, że lud zaczął uprawiać nierząd z córkami Moabu (Liczb 25:1-5). Ale czemu prorok Balaam, który mówiąc w imieniu PANA Balakowi, że nie przeklnie ludu Izraela na jego żądanie (Liczb 23:7-8) finalnie zbłądził i dopuścił do tego? A no, poszedł mimo wszystko za bogiem mamony (Mateusza 6:24, Liczb 22:5-7,15-17,31-33). Sprzedał swój lud i wskazał pogańskiemu królowi Moabu, jak zniszczyć Izraelitów nie wchodząc z nimi na drogę wojenną, a poprzez ekumenię z pogaństwem. Cielesnych Izraelitów zaś uczył, że PANA Boga można wielbić poprzez pogańskie praktyki religijne. (Skądś to znamy?)

Nie będę przybliżał teorii sekty Nikolaitów (gdyż źródła historyczne nie są zbyt kompletne i wiarygodne), ale połączenie tych dwóch nauk (użytych w Listach) może świadczyć o tym, że Nikolaici są symbolicznie nazwanym przez PANA Jezusa ugrupowaniem ludzi, którzy kontynuowali nauki Balaama w skrytości wśród duchowych Izraelitów, w tym chrześcijan. (Bym powiedział, że są oni odwrotnością Esseńczyków, którzy mieszkając i przebywając głównie na pustyni, w skrytości i cichości strzegli i bacznie pilnowali Zwojów Pism, kalendarza Bożego oraz Przymierza znając czas i czasy oraz moment przyjścia PANA Jezusa). Powiązania Nikolaitów z innymi kościołami w Listach świadczą o tym, że byli w różnych zgromadzeniach znani ze swojej wiedzy oraz umiejętności przekonywania innych do swoich racji i nauk. Posiadanie własnego zgromadzenia w Laodycei (to jest mój wniosek) dopełniło by fakt chęci posiadania swego rodzaju władzy nad głoszonymi naukami oraz korzyści finansowych z prowadzenia takiego zboru, gdyż "Mówisz bowiem: Jestem bogaty i wzbogaciłem się, i niczego nie potrzebuję, a nie wiesz, że jesteś nędzny i pożałowania godny, biedny, ślepy i nagi." (Objawienie 3:17).

Co ich zatem charakteryzuje? W ogólnym kontekście to wypaczanie nauk PANA Jezusa, głosząc tym samym innego Jezusa i inną ewangelię, mając innego ducha. Ciągną tym samym za sobą Boży lud, aby zbłądził w tej drodze podważając wiarygodność nauk PANA, głoszonych też przez Apostołów, a tym samym zaprzeczając Słowom Boga wysnuwając tezy, których PAN nie wypowiedział, nie będących też jego zamysłem ani celem. Ale by przybliżyć ich wilczy charakter w owczej skórze, Pismo Święte wspomina o pewnej grupie ludzi dość często i to wskazując ich wszelaki charakter:

(Żródło pomocnicze)

Są sprawnymi mówcami, ponieważ mówią w sposób logiczny i przekonujący:

3. Lecz boję się, by czasem, tak jak wąż swoją przebiegłością oszukał Ewę, tak też wasze umysły nie zostały skażone i nie odstąpiły od prostoty, która jest w Chrystusie.

4. Gdyby bowiem przyszedł ktoś i głosił innego Jezusa, którego my nie głosiliśmy, albo gdybyście przyjęli innego ducha, którego nie otrzymaliście, albo inną ewangelię, której nie przyjęliście, znosilibyście go z łatwością.

II Koryntian 11:3-4

Brak im duchowego rozeznania, a patrzą jedynie intrygą szukając drugiego dna w próżnej mądrości:

Bo chociaż jestem prostakiem w mowie, to jednak nie w poznaniu; lecz staliśmy się jawni wobec was we wszystkim, pod każdym względem.

II Koryntian 11:6

17. Bo Chrystus nie posłał mnie, abym chrzcił, ale abym głosił ewangelię, i to nie w mądrości słowa, aby nie zniweczyć krzyża Chrystusa.

18. Mowa o krzyżu bowiem jest głupstwem dla tych, którzy giną, ale dla nas, którzy jesteśmy zbawieni, jest mocą Boga.

I Koryntian 1:17-18

1. I ja, bracia, gdy do was przyszedłem, nie przybyłem z wzniosłością mowy lub mądrości, głosząc wam świadectwo Boga.

2. Postanowiłem bowiem nie znać wśród was niczego innego, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego.

3. I byłem u was w słabości, w bojaźni i z wielkim drżeniem.

4. A moja mowa i moje głoszenie nie opierały się na powabnych słowach ludzkiej mądrości, ale na ukazywaniu Ducha i mocy;

5. Aby wasza wiara nie opierała się na mądrości ludzkiej, ale na mocy Boga.

6. Głosimy jednak mądrość wśród doskonałych, ale nie mądrość tego świata ani władców tego świata, którzy przemijają;

7. Lecz głosimy mądrość Boga w tajemnicy, zakrytą mądrość, którą przed wiekami Bóg przeznaczył ku naszej chwale;

I Koryntian 2:1-7

Głoszą inną ewangelię wypaczając nauki apostolskie dodając coś lub z nich ujmując:

6. Dziwię się, że tak szybko dajecie się odwieść od tego, który was powołał ku łasce Chrystusa, do innej ewangelii;

7. Która nie jest inną; są tylko pewni ludzie, którzy was niepokoją i chcą wypaczyć ewangelię Chrystusa.

8. Lecz choćbyśmy nawet my albo anioł z nieba głosił wam ewangelię inną od tej, którą wam głosiliśmy, niech będzie przeklęty.

List do Galacjan 1:6-8

Pociągają za sobą ludzi wyprowadzając ich z jednych zgromadzeń pozostawiając później w rozproszeniu:

36. Niedawno bowiem wystąpił Teudas, podając się za nie byle kogo, do którego przyłączyło się około czterystu ludzi. Zabito go, a wszyscy jego zwolennicy rozproszyli się i ślad po nich zaginął.

37. Po nim w dniach spisu wystąpił Judasz Galilejczyk i pociągnął za sobą wielu ludzi. Lecz i on zginął, a wszyscy jego zwolennicy rozproszyli się.

Dzieje Apostolskie 5:36-37

Wywyższają się i chętnie głoszą swoje nauki chcąc udzielać Ducha Świętego za pieniądze:

9. Powiedział też do tych, którzy ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innych mieli za nic, taką przypowieść:

10. Dwóch ludzi weszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik.

11. Faryzeusz stanął i tak się w sobie modlił: Dziękuję ci, Boże, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, niesprawiedliwi, cudzołożnicy albo jak i ten celnik.

12. Poszczę dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co mam.

13. A celnik, stojąc z daleka, nie chciał nawet oczu podnieść ku niebu, ale bił się w piersi, mówiąc: Boże, bądź miłosierny mnie grzesznemu.

14. Mówię wam, że raczej ten odszedł do swego domu usprawiedliwiony, a nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.

Łukasza 18:9-14

17. Wtedy kładli na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego.

18. A gdy Szymon zobaczył, że Duch Święty był udzielany przez nakładanie rąk apostołów, przyniósł im pieniądze;

19. Mówiąc: Dajcie i mnie tę moc, aby ten, na kogo nałożę ręce, otrzymał Ducha Świętego.

20. I powiedział mu Piotr: Niech zginą z tobą twoje pieniądze, bo sądziłeś, że dar Boży można nabyć za pieniądze.

21. Nie masz w tej sprawie części ani udziału, bo twoje serce nie jest prawe przed Bogiem.

22. Dlatego pokutuj z tej twojej nieprawości i proś Boga, a może ci przebaczy zamysł twego serca.

23. Widzę bowiem, że jesteś pogrążony w goryczy żółci i w więzach nieprawości.

Dzieje Apostolskie 8:17-23

Czyż popełniłem grzech, uniżając samego siebie, abyście wy byli wywyższeni, że za darmo głosiłem wam ewangelię Bożą?

II Koryntian 11:7

Podają się za Apostołów, uczniów Jezusa oraz obdarowanych mądrością i poznaniem innych nazywając nierozumnymi:

13. Tacy bowiem są fałszywymi apostołami, podstępnymi pracownikami, którzy przybierają postać apostołów Chrystusa.

14. I nic dziwnego, sam bowiem szatan przybiera postać anioła światłości.

15. Nic więc wielkiego, jeśli i jego słudzy przybierają postać sług sprawiedliwości. Koniec ich jednak będzie według ich uczynków.

II Koryntian 11:13-15

Obciążają ludzi, wykorzystują i objadają ich. Podporządkowują sobie ludzi i wyłudzają pieniądze. Przechwalają się i wynoszą ponad innych. Czasem też roszczą sobie prawa do wydawania wyroków:

A to z powodu wprowadzonych fałszywych braci, którzy się wkradli, aby wyszpiegować naszą wolność, jaką mamy w Chrystusie Jezusie, aby nas zniewolić.

List do Galacjan 2:4

8. Ograbiłem inne kościoły, biorąc od nich zapłatę, aby wam służyć.

9. A gdy byłem u was i znalazłem się w potrzebie, nikomu nie byłem ciężarem; mój niedostatek bowiem uzupełnili bracia, którzy przybyli z Macedonii. Pilnowałem się, aby w niczym nie być dla was ciężarem, i nadal będę się pilnował.

[...]

17. Co mówię teraz, nie mówię według Pana, ale jakby w głupocie, w tym śmiałym przechwalaniu się.

18. Skoro wielu chlubi się według ciała, i ja będę się chlubił.

19. Chętnie przecież znosicie głupich, sami będąc mądrymi.

20. Znosicie bowiem, gdy ktoś was bierze w niewolę, gdy ktoś was objada, gdy ktoś was wyzyskuje, gdy ktoś wynosi się ponad was, gdy was ktoś policzkuje.

I Koryntian 11:8-9,17-20

Wydaje się, że te wskazane cechy charakteru są łatwe do zobaczenia i wyłapania. A mimo to okazuje się, że to nie jest takie oczywiste. Tak jak kiedyś wydawałoby się, że skoro PAN Bóg powiedział, by nie czcić obcych bogów, to jest to dość zrozumiałe, tak bez problemu wielu Izraelitów brnęło w to bałwochwalstwo nie widząc w tym nic złego. Tak i teraz pod pozorem pobożności tacy ludzie zwodzą innych. Ale dzisiaj nie o tych, którzy już mają władzę i bogactwa tego świata pod pozorem religii i powszechnego kościoła Chrystusowego lub innego wyznania z imieniem Boga na ustach, ale o tych, którzy czają się wśród nas. W każdym środowisku i w każdym wyznaniu. W każdym zborze i zgromadzeniu. Na wszystkich portalach społecznościowych i wszędzie tam, gdzie można siać własne ziarna. Dzisiaj o naukach, które niekoniecznie zwodzą wielu, ale tylko tych najsłabszych i najmniejszych (w wymiarze duchowym), o których powinniśmy się szczególnie troszczyć i ich przestrzegać.

"Pokaż nam Ojca"

W ciągu ostatnich kilku miesięcy spotkałem się osobiście z dziwnymi naukami i teoriami na temat wiary i Boga, że w końcu zrozumiałem, iż nie są to tylko opowieści ludzi z za oceanu, a są to dogmaty, które pojawiły się we własnym ogródku. Jedna nowa nauka była dla mnie czymś dziwnym, ale nie uznałem tego za szkodliwe. Druga nowa nauka już była czymś bardziej skomplikowanym, ale coś znów mi nie pasowało. Trzecia, czwarta i kolejne nowe nauki stały się chorobami, które toczą ciało po cichu. Były to odmienne nauki różnych, nie znających się ludzi, ale cechował je jeden wspólny mianownik - PAN Bóg nie jest tym, za kogo Go uważamy.

Zacznę od największego zawodu, który doświadczyłem od osoby, która głośno i donośnie głosi Szabat, jego ważność i nie przemijalność prawa przymierza z Bogiem YHWH. Błyskotliwość i niezwykłe spostrzeżenia tej osoby były bardzo budujące i motywujące do czytania Pisma. Jego wnikliwość w każde Słowo Boże pokazywała, jak bardzo są one aktualne i widoczne we współczesnym życiu. I tak budowałem się przez ostatni rok czytając jego wpisy i posty, mniej lub bardziej komentując ale i wchodząc z nim w dyskusje i mimo, że nie zawsze ze wszystkim się zgadzaliśmy czułem, że spory o słówka nie są istotne i to nie od nich zależy nasze zbawienie. Ale to braterstwo okazało się do czasu, aż zrzucił bombę rzekomo obalającą Syna Bożego - PANA Jezusa Chrystusa jako PANA Boga w ciele mieszając katolickie dogmaty "Trójcy" z biblijnym faktem Jednego PANA i jednego Boga w różnych rolach, jako Duch Święty, Syn Boży i Bóg Ojciec, który powiedział "JA JESTEM" (Wyjścia 3:14, Jana 8:58). Wśród tych nauk nie znalazł miejsca na dyskusję wyjaśniającą różnice miedzy dogmatami kościoła Rzymu, a naukami Pisma Świętego, które są zakryte dla uczniów KRK, ale i poszedł dalej wyśmiewając taki pogląd uznając, że skoro Jezus jest Bogiem w ciele, to to ciało musi być Bogiem, czyli mamy dwóch Bogów i uznajemy wielobóstwo. Sam zaś przypisał PANU Jezusowi jego boskość jako Syna Bożego, który ją dziedziczy od Ojca (czy sam sobie zatem nie zaprzeczył czyniąc w ten sposób z Jezusa pół-boga?). Dla niego PAN Jezus jest tylko pośrednikiem do Boga a nie celem. A jeśli Bóg w ciele oddał swoje życie na krzyżu oznacza to, że "Bóg umarł"... Pomijam to, że nie wierzy w istnienie dusz po śmierci ciała, tylko oczekiwanie w grobie na zmartwychwstanie lub unicestwienie złych ludzi, ale i tacy ludzie potrafią wkładać w usta PANA Jezusa słowa, których nigdy nie wypowiedział rzekomo sugerując, że mógłby tak powiedzieć w podstępnych kontekstach, jak np: "Czy nie czytałeś, że jestem nieśmiertelny? Więc jak mogłem za Ciebie umrzeć?" lub "Zdecydujcie się ludzie - bo posługując się Moim Imieniem tylko przynosicie Mi wstyd!". Taka nauka kojarzy się z naukami Świadków Jehowy, którzy nawet przerobili Biblię na własną ("Przekład Nowego Świata") wykreślając z niej wszystkie wersety świadczące o tym, że PAN Jezus to PAN Bóg w ciele, ale oni odrzucają Prawo Przymierza, a PANA Jezusa nazywają tylko prorokiem lub aniołem.

Taki przykład nauki pokazuje wyznanie wiary w Boga i jego prawo oraz dziedzictwo Jezusa jako Syna, który będąc inną i niezależną osobą przejmie królestwo po Bogu i zasiądzie po Jego prawicy na tronie.

Tylko mamy z tym pewien problem:

Ja, PAN YHWH, to jest moje imię, a mojej chwały nie oddam innemu ani mojej czci – rzeźbionym posągom.

Izajasza 42:8

A PAN YHWH będzie królem nad całą ziemią. W tym dniu jeden będzie PAN i jedno jego imię.

Zachariasza 14:9

Słuchaj, Izraelu! YHWH, nasz Bóg, PAN jest jeden.

Powtórzonego Prawa 6:4

PAN Bóg nie odda nikomu swojej chwały. Zawsze jest mowa, że jeden jest PAN i jeden Król, czyli jedna władza. Również i jeden tron:

Temu, kto zwycięży, dam zasiąść ze mną na MOIM TRONIE, jak i ja zwyciężyłem i zasiadłem z moim Ojcem na JEGO TRONIE.

Objawienie 3:21

I pokazał mi czystą rzekę wody życia, przejrzystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka.

Objawienie 22:1

Sugerowanie, że jeden tron może mieć kilka miejsc, lub dostawianie krzesełka obok jest błędnym kołem, bo nawet symbolika tronu nie obrazuje go jako wielomiejscowe siedzenie dla kilku królów. Jest jeden tron dla jednego króla. Nikt po prawicy nie siedzi na "tronie",a po prostu zasiada "po prawicy" jako doradca, małżonka lub następca. Pan Jezus zasiadając po prawicy ma prawo zasiąść na tronie, bo królestwo należy do niego, ale i stał się symbolem pośrednictwa między ludźmi a PANEM, o czym później. Przy okazji tronu, przejęcie dziedzictwa może wypełnić się tylko w chwili śmierci Ojca lub Króla lub poprzez abdykację. Chyba nie musze potwierdzać, że PAN Bóg YHWH nikomu nie odda swojej władzy, nie abdykuje, a już tym bardziej nie umrze! Czym zatem jest to dziedzictwo? Zostańcie ze mną do końca artykułu :)

Kolejna nauka to stwierdzenie, że PAN Jezus dopiero co przyszedł i pokazał nam prawdziwego Ojca, gdyż PAN Bóg Ojciec jest pełnią miłości. Zatem nie może być Bogiem Starego Testamentu, gdyż "tamten" Bóg jest mordercą, dzieciobójcą i tym samym zapewne kłamcą. "Jeśli nie wierzycie, gdy wam mówiłem o ziemskich sprawach, jakże uwierzycie, jeśli będę wam mówił o niebieskich?" (Jana 3:12) - takimi stwierdzeniami zaczyna swój wywód nauka mówiąca o tym, że PAN Jezus łamał Szabat poprzez uzdrowienia i jedzenie kłosów obalając w ten sposób prawa dane, według tej nauki, przez innego boga, który jest bogiem tego cielesnego świata i dał Żydom prawo i nakazy poprzez Mojżesza. Nie widzi ta osoba, że tradycja Żydowska to nie to samo, co Przymierze, a uznaje, że przymierze zrodziło tradycję, w której to trwali Izraelici dokładnie tak, jak im nakazano. I te ziemskie sprawy, czyli to ziemskie prawo nie pochodziło od Ojca, co było też kością niezgody między nimi, kiedy to Żydzi oburzali się na Jezusa, gdy ten mówił im, że Boga należy czcić w duchu i w prawdzie (Jana 4:24), a przestrzegać należy tylko dwóch przykazań, które są przykazaniami miłości (Mateusza 22:37-40). Przyjrzyjmy się tym dwóm przykazaniom:

37. A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem.

38. To jest pierwsze i największe przykazanie.

39. A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie.

40. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.

Mateusza 22:37-40

Przykazania Boże można znaleźć w Księdze Wyjścia 20:1-17 oraz w Księdze Powtórzonego Prawa 5:6-21 i warto je przeczytać. Zostały przekazane dwa razy, zaś trzecim razem, gdy PAN je przekazał, był czas, kiedy osobiście przyszedł je oznajmić streszczając je właśnie w tych dwóch Przykazaniach, ponieważ całe Prawo i Prorocy opierają się na miłości Boga Ojca. I nie jest to miłość pojmowana przez ludzi na płaszczyźnie samych uczuć cielesnych, a jest to miłość doskonała, która zawiera w sobie zarówno nagrodę jak i karcenie. Słowa jak i postępowanie. Uczynki i pokorę. PAN Bóg Ojciec jest miłością i to przez pryzmat PANA Jezusa należy ją rozumieć. Cały dekalog jest przykazaniem miłości, gdyż pierwsze trzy Przykazania odnoszą się do PANA Boga, by miłować go całym swym sercem i duszą "Będziesz miłował PANA, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i z całej swej siły" (Powtórzonego 6:5), czwarte przykazanie jest znakiem i pomostem między Bogiem a ludźmi "Święćcie też moje szabaty, będą one znakiem między mną a wami, abyście wiedzieli, że ja jestem PANEM, waszym Bogiem." (Ezechiela 20:20), "Syn Człowieczy bowiem jest też Panem szabatu." (Mateusza 12:8), zaś ostatnie sześć Przykazań odnoszą się do człowieka, by szanować i miłować bliźniego "Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie." (Mateusza 22:39). Dla mnie wszystko się zgadza i wypełnia. Nie widzę zniesionego Szabatu ani odstępstwa od czegokolwiek. Dlatego jak obiecał PAN Bóg, sam przyjdzie, by wszystko oznajmić i zbawić swój lud, by stąpał po właściwej Drodze.

Ta sama nauka wskazuje na rzekomą walkę Apostoła Pawła z tym błędnym przeświadczeniem prawa, że zbawienie z łaski nie może być zbawieniem, które powinno prowadzić nas do wypełnienia Przykazań (Efezjan 2:8-9). Samo to przeświadczenie o nieobowiązywaniu już prawa można znaleźć w wielu religiach. Nawet katolicy ukrzyżowali Przykazania z Chrystusem, co ciekawe, obalając tylko tworzenie figur i podobizn (oddając im cześć) oraz sam Szabat zamieniając je na przykazania kościelne, za które w najgorszym wypadku, można zostać ekskomunikowanym. Pełne obalenie Prawa Przymierza doprowadza do tezy, że Bogiem Mojżesza nie był Ojciec PANA Jezusa. PAN Jezus wskazał tylko DWA Przykazania, a Mojżesz przyniósł dekalog i około 603 ustawy, które mylnie łączone są z Prawem Przymierza. Od razu to wyjaśnijmy i podzielmy:

• Prawo Przymierza, to znane nam Dziesięć Przykazań + Prawo dietetyczne (znane już za Noego - Księga Rodzaju 7:2) + Święta Boże.

• Prawo, znane jako Mojżeszowe, to ponad 600 ustaw danych Izraelitom za karę, za ulanie sobie cielca po wyjściu z Egiptu. I są to prawa, które musieli mieć wypisane na piśmie i mieć zawsze przy sobie, by w każdym przypadku postępować według litery + nowe tradycje ludzkie i nowe święta, jak Chanuka.

Problemem tych ustaw było to, że stały się tradycją żydowską nie do uniesienia. Gdzie sami Faryzeusze, Saduceusze i uczeni w Piśmie karcili i ciemiężyli innych ludzi, sami nie postępując według tych praw (Mateusza 23:1-39). Zaś prawa te dane za kare miały hartować ciało i ducha. Miały uczyć i wychowywać, by ludzie zaczęli w końcu dostrzegać w nich to, co doskonałe poprzez swoją niedoskonałość. Przykładem jest wynoszenie zakwasu z domów przez Żydów. Czy wyniesienie z domu ogórków kiszonych może kogoś zbawić? Oczywiście, że nie! Ale pozbycie się kwasu z własnego serca może zbawić taką osobę oraz cały jego dom. Dlatego PAN Jezus uczył, by patrzeć duchem, a nie ciałem.

Czy generalnie te prawa dawały zbawienie? Oczywiście, że nie! Jak sam Paweł pisał w swoich Listach, kto chciał pozostać pod prawem wypadał z łaski. Nie oznaczało to jednak, by grzeszyć. Zatem mamy potwierdzenie, że Pawłowi nie chodziło o grzech a o literę prawa (Rzymian 6:1-23). Bo postępowanie według litery może doprowadzić do przekroczenia prawa, a postępowanie według łaski uświęca człowieka, dzięki czemu taki człowiek nie grzeszy, gdyż Prawo Przymierza ma wypisane na mięsistym sercu!

10. Takie zaś jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Dam moje prawa w ich umysły i wypiszę je na ich sercach. I będę im Bogiem, a oni będą mi ludem.

11. I nikt nie będzie uczył swego bliźniego ani nikt swego brata, mówiąc: Poznaj Pana, bo wszyscy będą mnie znali, od najmniejszego aż do największego z nich.

12. Będę bowiem łaskawy dla ich występków, a ich grzechów i nieprawości więcej nie wspomnę.

13. A gdy mówi „nowe”, uznaje pierwsze za przedawnione; a to, co się przedawnia i starzeje, bliskie jest zaniku.

List do Hebrajczyków 8:10-13

Mamy jasno napisane, że będzie PAN łaskawy dla naszych występków [gr. "adikiais" - kod Stronga 93], w rozumieniu jako potknięć, a grzechów i nieprawości popełnionych wcześniej nie będzie nam PAN wypominał. Oznacza to, że taki człowiek nie grzeszy już świadomie, a wszystko bada duchem i Słowem Bożym. Osoby, które są w trakcie nawracania się w gorliwości swojej miłości do PANA Jezusa są bardzo czujni i starają się odrzucać każdą namiastkę grzechu nawet, jeśli coś z pozoru się takim wydaje. Sumienie takich osób jest bardzo ostrożne, gdyż to sumienie wtedy oskarża samego człowieka. Z czasem, gdy człowiek zaczyna przyzwyczajać się do Przymierza i w niektórych przypadkach może dojść do rutyny (choć to jest brzydko określone, ale lepszego słowa nie znalazłem), wtedy najłatwiej o potknięcie, ale jeśli tylko miłość do PANA Boga wciąż jest gorliwa, taki brat, czy siostra, będą w stanie zauważyć swój błąd, zły wybór, lub przeoczenie czegoś. Zostają wówczas pouczeni przez samego PANA. Wtedy to wiedzą, do kogo się zwrócić z prośbą o przebaczenie i kierowanie w dalszej drodze:

Moje dzieci, piszę wam to, abyście nie grzeszyli. Jeśli jednak ktoś zgrzeszy, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego.

‭‭I List Jana‬ ‭2‬:‭1‬

Ten natomiast, kto poznawszy Moc PANA Boga przez nowonarodzenie, grzeszy świadomie, czy to przez uważanie, że Prawo już nie obowiązuje, czy to przez świadome odejście od łaski, dla takiego już nie ma ofiary zawartej w Nowym Przymierzu. Taka osoba może odpaść od zbawienia i utracić wiarę.

4. Niemożliwe jest bowiem, żeby tych, którzy raz zostali oświeceni i zakosztowali daru niebieskiego, i stali się uczestnikami Ducha Świętego;

5. Zakosztowali też dobrego słowa Bożego i mocy przyszłego wieku;

6. A odpadli – ponownie odnowić ku pokucie, gdyż sami sobie znowu krzyżują Syna Bożego i wystawiają go na hańbę.

List do Hebrajczyków 6:4-6

Badajcie samych siebie, czy jesteście w wierze, samych siebie doświadczajcie. Czy nie wiecie o samych sobie, że Jezus Chrystus jest w was? Chyba że zostaliście odrzuceni.

II List do Koryntian 13:5

Parafrazując. Niemożliwe jest, by ten, kto otrzymał wszelką łaskę od PANA Jezusa, doświadczył dobrej mocy PANA Boga przez uzdrowienie ciała oraz otrzymał dary Ducha Świętego, np. mając prorocze sny itp. odszedł od wiary, wyzbył się darów, by grzeszyć świadomie wracając do kradzieży lub cudzołóstwa i chciał powrócić do poprzedniej wiary oraz do łaski PANA Jezusa - ten o to powrót jest właśnie niemożliwy, gdyż przez takie postępowanie zostaje się odrzuconym. Przez wzgardę PANEM nie otrzyma zbawienia, bo stałoby się to hańbą, jak wspominał Paweł. To jest dobrowolne odpadnięcie od łaski. Dla potwierdzenia, że nie ma czegoś takiego jak “raz zbawiony na zawsze zbawiony” przytoczę Słowa PANA Boga YHWH, który jasno mówi, że nie ma upodobania w uczynkach niegodziwego i lepiej, by się taki nawrócił i żył niż miał umrzeć, tak i ten, kto czynił dobrze, a zaczął grzeszyć, taki oto umrze, gdyż odwrócił się od sprawiedliwości.

4. Oto wszystkie dusze są moje, tak dusza ojca, jak i dusza syna jest moja. Dusza, która grzeszy, ona umrze.

5. Lecz jeśli człowiek jest sprawiedliwy i wykonuje sąd i sprawiedliwość;

6. I nie jadał na górach, nie podnosi swych oczu ku bożkom domu Izraela ani nie hańbił żony swego bliźniego, ani nie zbliżał się do kobiety podczas jej nieczystości;

7. Nikogo nie uciskał, zwracał zastaw dłużnikowi, nie popełnił grabieży, dawał swój chleb głodnemu i przyodziewał nagiego szatą;

8. Nie uprawiał lichwy i nie brał odsetek, odwracał swą rękę od nieprawości i sprawiedliwy sąd wykonywał między jednym człowiekiem a drugim;

9. Postępował według moich ustaw i przestrzegał moich sądów, czyniąc to, co prawe – ten jest sprawiedliwy, na pewno żyć będzie, mówi Pan BÓG.

10. A jeśli spłodził syna zbójcę i rozlewającego krew, który popełnił jedną z tych rzeczy;

11. Który żadnej z tamtych dobrych rzeczy nie czynił, ale raczej jadał na górach, hańbił żonę swego bliźniego;

12. Uciskał ubogiego i nędznego, popełniał grabież, nie zwracał zastawu, podnosił oczy ku bożkom, czynił obrzydliwość;

13. Uprawiał lichwę i brał odsetki – czy ten będzie żył? Nie będzie żył, ponieważ popełnił te wszystkie obrzydliwości. Ten na pewno umrze. Jego krew spadnie na niego.

14. A oto jeśli spłodził syna, który widział wszystkie grzechy swego ojca, jakie czynił, a widząc je, nie czynił nic podobnego;

15. Nie jadał na górach, nie podnosił swych oczu ku bożkom domu Izraela, nie hańbił żony swego bliźniego;

16. Nikogo nie uciskał, nie zatrzymywał zastawu, nie popełniał grabieży, dawał swój chleb głodnemu i przyodziewał szatą nagiego;

17. Odwracał swą rękę od ucisku nad ubogim, nie uprawiał lichwy i nie brał odsetek, wykonywał moje sądy i postępował według moich ustaw – ten nie umrze za nieprawość swego ojca, ale na pewno będzie żył.

18. Lecz jego ojciec, ponieważ czynił krzywdę, popełniał grabież i nie czynił tego, co dobre pośród swego ludu, oto umrze za swoją nieprawość.

19. Ale mówicie: Czemu? Czy syn nie ponosi kary za nieprawość ojca? Gdy syn czynił to, co prawe i sprawiedliwe, i przestrzegał wszystkich moich ustaw, i wypełniał je, na pewno będzie żył.

20. Dusza, która grzeszy, umrze. Syn nie poniesie kary za nieprawość ojca ani ojciec nie poniesie kary za nieprawość syna. Sprawiedliwość sprawiedliwego pozostanie na nim, a niegodziwość niegodziwego pozostanie na nim.

21. A jeśli niegodziwy odwróci się od wszystkich swoich grzechów, które popełnił, będzie strzegł wszystkich moich ustaw i będzie czynił to, co prawe i sprawiedliwe, na pewno będzie żył, nie umrze;

22. Żadne jego występki, których się dopuścił, nie będą mu wspominane. Będzie żył w swej sprawiedliwości, którą czynił.

23. Czyż ja mam upodobanie w śmierci niegodziwego? – mówi Pan BÓG, a nie raczej w tym, aby się odwrócił od swoich dróg i żył?

24. Ale jeśli sprawiedliwy odwróci się od swojej sprawiedliwości i popełni nieprawość, czyniąc według wszystkich obrzydliwości, które popełnia niegodziwy, czy taki będzie żył? Wszystkie jego sprawiedliwości, które czynił, nie będą wspominane. Z powodu swego przestępstwa, które popełniał, i z powodu swego grzechu, którego się dopuścił, z powodu tych rzeczy umrze.

25. Ale mówicie: Droga PANA nie jest słuszna. Słuchajcie teraz, domu Izraela: Czy moja droga nie jest prosta? Czy raczej wasze drogi są niesłuszne?

26. Gdy sprawiedliwy odwróci się od swojej sprawiedliwości, a czyniąc nieprawość umrze, to z powodu swojej nieprawości, którą czynił, umrze.

27. Ale gdy niegodziwy odwróci się od swojej niegodziwości, której się dopuścił, a czyni to, co prawe i sprawiedliwe, ten zachowa swoją duszę.

28. Ponieważ zastanowił się i odwrócił się od wszystkich swoich występków, których się dopuścił, na pewno będzie żył, nie umrze.

29. A jednak dom Izraela mówi: Droga PANA nie jest słuszna. Czy moje drogi nie są słuszne, domu Izraela? Czy raczej wasze drogi są niesłuszne?

30. Dlatego, domu Izraela, będę sądzić każdego z was według jego dróg, mówi Pan BÓG. Nawróćcie się i odwróćcie się od wszystkich swoich występków, aby nieprawość nie stała się waszą zgubą.

31. Odrzućcie od siebie wszystkie swoje przestępstwa, których się dopuszczaliście, i uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha. Czemu macie umrzeć, domu Izraela?

32. Nie mam bowiem żadnego upodobania w śmierci umierającego, mówi Pan BÓG. Odwróćcie się więc, a będziecie żyć.

Ezechiela 18:4-32

I żeby nie było niejasności. Nie Ci, którzy wierzą są już nowonarodzeni, ale Ci, którzy prawdziwie uwierzyli przez słuchanie Słów PANA Boga oraz wyznali wiarę swoimi ustami przyjmując wiarę w PANA Jezusa Chrystusa w pełni odwracając się od grzechów przez pokutę [gr. “metanoeó” metanoja - kod Stronga 3340], czyli całkowite odwrócenie się od swoich dotychczasowych czynów i zmiany sposobu myślenia, przyjęli Przymierze i sercem go strzegą. Inaczej mówiąc, kto grzeszył przestaje grzeszyć. Kto bluźnił, przestaje bluźnić. Kto kradł lub cudzołożył, przestaje to czynić. Albo - jak w moim przypadku - kto palił papierosy, z dnia na dzień przestaje palić. I to wszystko się dzieje z ogromną pomocą PANA Jezusa Chrystusa ku jego chwale! Sami nie jesteśmy w stanie sobie pomóc, ale nasza świętość w Przymierzu uświęca również naszego małżonka, który nie jest nawrócony lub wierzący, ale zgadza się z nami mieszkać i żyć. Inaczej dzieci takiego małżeństwa były by nieczyste (I Koryntian 7:12-16).

Kolejne zwiedzenie wynikające z szyderstwa z ludzi przestrzegających Bożych Przykazań i Prawa Przymierza, to wmawianie, że skoro postępujemy według prawa, to znak, że czekamy na świątynię w Izraelu i musimy składać ofiary ze zwierząt, skoro “jesteśmy pod prawem”. Jest to argument całkowicie ignorujący zrozumienie rozdzielności Prawa. Ale jeśli już ktoś mówi o świątyni, to chętnie pomijają fakt, że PAN Jezus (w duchowy sposób) zburzył świątynię wybudowaną ludzkimi rękami i w trzy dni ją odbudował. Jak? Poprzez swoje zmartwychwstanie sprawiając, że Świątynią PANA jawnie stał się każdy z nas. Gdyż słowa “Czyż nie wiecie?” świadczą, że człowiek od zawsze był Świątynią, ale było to prawdopodobnie zakryte przed Izraelitami, bo tego nie rozumieli, a wiedzieli o tym tylko Boży prorocy.

16. Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży w was mieszka?

17. A jeśli ktoś niszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg, bo świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście.

I List do Koryntian 3:16-17

Nie na darmo PAN mówi, że “Świątynia Boga jest święta”. Od zawsze była!

Nigdy Go nie widzieliście, ani nie słyszeliście.

Ostatnie, dość szerokie zwiedzenie, które poruszę w tym artykule, to negowanie istoty oraz oblicza “Boga”.

A mianowicie, poprzez odebranie mu “osobowości” został zobrazowany jako enigmatyczny byt, zachowujący się jak osoba, ale postrzegany jako niebyt, czyli jakby był, ale go nie ma. Jednocześnie jest, ale się nie objawia, bo zasiada tylko na swoim tronie chowając się w niebie. Trochę jak “kot Schrodingera” stawiając Boga w roli paradoksu myślowego. Dla jednych postrzegany jako wszędobylska energia w każdym i we wszystkim, czego już nie będę rozwijał, bo to nauki New Age, ale mogły mieć swój pierwowzór lub same dać pole do popisu tym, którzy uważając się za wierzących negują przybycie PANA Boga w ciele, ale i w ogóle możliwość przyjmowania cielesnej formy przez PANA Boga kiedykolwiek.

W czym tkwi problem? W rozumieniu słów wypowiedzianych w Ewangelii Jana:

A Ojciec, który mnie posłał, on świadczył o mnie. Nigdy nie słyszeliście jego głosu ani nie widzieliście jego postaci.

Jana 5:37

Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Syn, który jest w łonie Ojca, on nam o nim opowiedział.

Jana 1:18

Zamieniłem kolejność przytoczonych rozdziałów, ponieważ w pierwszym wersecie zwraca się sam PAN Jezus, a te słowa są argumentem również podbijanym drugim wersetem. Zarzuty są więc takie, że znaczna grupa osób uważających, że ludzie, którzy uznają PANA Jezusa za Boga w ciele grzeszą bluźniąc Bogu, że uznajemy jego "poniżenie" się do rangi człowieka (Filipian 2:6-8). lub, że “skoro Bóg był w ciele, to umarł na krzyżu, a przecież Bóg jest nieśmiertelny”. Mówią, że skoro “Bóg jest duchem, to nie może być niczym innym”, “Bóg posyłał swoich aniołów, którzy stawali się płonącym krzakiem, lub stawali przed Mojżeszem, czy Jakubem”. Albo, że “Pan Jezus jest odrębnym stworzeniem, innym człowiekiem stworzonym dużo dawniej (lub dopiero zrodzonym z Marii), który ma innego, własnego ducha, jak każdy inny człowiek, ale jest Synem Bożym z dziedzictwem tronu i królestwa”. Wszystkie te cytaty są lekko sparafrazowane, ale sens został zachowany.

Obalmy to raz na zawsze, a posłużymy się wersetami wcześniejszymi i późniejszymi Jana 5:37, które to już są pomijane. “Nigdy nie słyszeliście jego głosu ani nie widzieliście jego postaci” - słowa te można przyrównać do rozmowy ze zdecydowaną większością ludzi spotkanych na ulicy, którzy poza obrazami i czytaniami przez księży, nie doświadczyli w żaden inny, proroczy sposób, PANA Boga. Tacy ludzie są więc potwierdzeniem, że nigdy Go nie słyszeli, a już tym bardziej nie widzieli. Gdyby Go chociaż usłyszeli, to by strzegli i zachowywali jego Słowa, a tym samym przykazania. Zatem skoro oni nie widzieli, ani nie słyszeli, to w takim właśnie kontekście PAN Jezus zwrócił się do Żydów, którzy go prześladowali i usiłowali zabić, gdyż był to moment, kiedy uzdrowił niedołężnego z kalectwa w Szabat, a ten zaczął chodzić i zabrał swoje posłanie i odszedł od sadzawki zwanej Betesda (Jana 5:2). Gdy ci Żydzi w końcu odnaleźli Jezusa, ten do nich przemawiał w taki sposób, że poprzez nazywanie siebie “Synem Bożym” stawiał się, zarówno dosłownie, jak i w ich mniemaniu, na równi z Bogiem (Jana 5:18). Tutaj też pojawiają się bardzo ważne stwierdzenia, by czcić Go jak Ojca, i że sam nie czyni nic od siebie, tylko to, co Ojciec czyni, a wszelka moc, którą ma Ojciec, by uzdrawiać i leczyć ma również i On, gdyż Ojciec mu ją przekazał:

18. Dlatego Żydzi tym bardziej usiłowali go zabić, bo nie tylko łamał szabat, ale mówił, że Bóg jest jego Ojcem, czyniąc się równym Bogu.

19. Wtedy Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Syn nie może nic czynić sam od siebie, tylko to, co widzi, że czyni Ojciec. Co bowiem on czyni, to i Syn czyni tak samo.

20. Bo Ojciec miłuje Syna i ukazuje mu wszystko, co sam czyni. I pokaże mu większe dzieła niż te, abyście się dziwili.

21. Jak bowiem Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak i Syn ożywia tych, których chce.

22. Bo Ojciec nikogo nie sądzi, lecz cały sąd dał Synowi;

23. Aby wszyscy czcili Syna, jak czczą Ojca. Kto nie czci Syna, nie czci i Ojca, który go posłał.

Jana 5:18-23

Moim zdaniem, określenie “stawiania się na równi z Bogiem”, to mało powiedziane. Zatem słuchając tych słów i mówiąc, że Bóg nie przyszedł w ciele, a uznawanie mocy Jezusa za równą mocy Boga, to wielobóstwo. Inaczej się nie da tego określić. W takim rozumowaniu Jezus staje się odrębnym, “młodym Bogiem” i w przytaczanych komentarzach takich osób, zasiądzie po prawicy Ojca i będzie sądził Jego mocą cały świat. Dwóch Bogów na wielkim, szerokim tronie... Pół żartem, pół serio, ale to się staje mitologią, coraz częściej przytaczaną, jakoby Biblia była napisana poprzez sugerowanie się innymi kulturami religijnymi i wielobóstwem. No cóż. Brak znajomości ustaleń historycznych i datowania Ksiąg Pisma, pomijając już samą ufność w Słowo Boże, ale szatan znajdzie każdy argument do zwiedzenia.

Jak już wcześniej wspominałem, PAN Bóg ma prawo przybrać każdą rolę, jaką zechce i uzna za konieczną do wypełnienia swoich zamysłów. Nie jest on zatem "trójcą", bo jak już to trzeba byłoby go nazwać "sekstą", gdyż przytaczany fragment o "trzech" którzy świadczą w niebie, jest dopełniony jeszcze "trzema", którzy świadczą na ziemi. Łącznie daje nam to "sześć" rzekomych osób! By uznać rozdzielność osobowości, trzeba byłoby uznać, że każdy może czynić niezależną wolę, a tego nawet i PAN Jezus nie czynił sam od siebie "[...] Syn nie może nic czynić sam od siebie, tylko to, co widzi, że czyni Ojciec. Co bowiem on czyni, to i Syn czyni tak samo." (Jana 5:19), "[...] Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że ja jestem, a nie czynię nic sam od siebie, ale mówię to, czego mnie nauczył mój Ojciec." (Jana 8:28)

1. Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Chrystusem, narodził się z Boga, a każdy, kto miłuje tego, który zrodził, miłuje też tego, który się z niego narodził.

2. Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i zachowujemy jego przykazania.

3. Na tym bowiem polega miłość Boga, że zachowujemy jego przykazania, a jego przykazania nie są ciężkie.

4. Bo wszystko, co się narodziło z Boga, zwycięża świat. A tym zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara.

5. Kto zwycięża świat, jeśli nie ten, kto wierzy, że Jezus jest Synem Bożym?

6. To jest ten, który przyszedł przez wodę i krew, Jezus Chrystus, nie tylko w wodzie, ale w wodzie i we krwi; a Duch jest tym, który świadczy, bo Duch jest prawdą.

7. Trzej bowiem świadczą w niebie: Ojciec, Słowo i Duch Święty, a ci trzej jedno są.

8. A trzej świadczą na ziemi: Duch, woda i krew, a ci trzej są zgodni.

9. Jeśli przyjmujemy świadectwo ludzi, to świadectwo Boga jest większe. To bowiem jest świadectwo Boga, które dał o swoim Synu.

10. Kto wierzy w Syna Bożego, ma świadectwo w sobie. Kto nie wierzy Bogu, zrobił z niego kłamcę, bo nie uwierzył świadectwu, które Bóg dał o swoim Synu.

11. A to świadectwo jest takie, że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w jego Synu.

12. Kto ma Syna, ma życie, kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia.

I Jana 5:1-12

A kolejnym wersetem przytaczanym do podtrzymania swojej teorii "trójcy", jest nakaz chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego:

18. Wtedy Jezus podszedł i powiedział do nich: Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi.

19. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego;

20. Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen.

Mateusza 28:18-20

Tutaj jest pewien wzór. Chodzi o cyfrę "3", gdyż mowa tu o "trzech", a ci trzej są "jedno". Świadczą też o tym słowa PANA Jezusa, by chrzcić w imię, jedno Imię, a nie imiona Ojca i Syna i Ducha Świętego, ale Imię. Ktoś się przyczepi, że to ujednolicenie trzech osób, ale nawet, gdyby na siłę przypisać imiona, to poznaliśmy imię Ojca "JESTEM" oraz Syna "JEZUS", ale jakie imię miałby Duch Święty? No nie dane nam było poznać... Czyżby? Przecież PAN Bóg dał nam "Imię", a jest nim właśnie imię Syna, które zawiera w sobie wszystko!

W j. polskim "Jezus", hebrajskim "Jehoszua", co oznacza "Jehowa jest zbawieniem", "YHWH zbawia", "Jestem Który Jestem Zbawia", a potwierdzają nam o tym same słowa PANA:

13. Mojżesz powiedział do Boga: Kiedy pójdę do synów Izraela i powiem im: Bóg waszych ojców posłał mnie do was, a oni zapytają mnie, jakie jest jego imię, cóż im odpowiem?

14. Wtedy Bóg odrzekł do Mojżesza: JESTEM, KTÓRY JESTEM. I dodał: Tak powiesz synom Izraela: JESTEM posłał mnie do was.

Wyjścia 3:13-14

11. On jest tym kamieniem odrzuconym przez was, budujących, który stał się kamieniem węgielnym.

12. I nie ma w nikim innym zbawienia. Nie ma bowiem pod niebem żadnego innego imienia danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni.

Dzieje Apostolskie 4:11-12

Dlatego sam Pan da wam znak. Oto dziewica pocznie i urodzi syna, i nazwie go Emmanuel.

Izajasza 7:14

Oto dziewica będzie brzemienna i urodzi syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, co się tłumaczy: Bóg z nami.

Mateusza 1:23

A PAN Bóg YHWH, który jest jeden powiedział przez Izajasza (43:11) "Ja, ja jestem PANEM i oprócz mnie nie ma zbawiciela.". Widzimy zatem, że Jedno są, znaczy Jedność i w Jedności. Nie w dwoistości, czy troistości, ale w jedności. Zatem Jedno Imię dane ludziom przez PANA Boga, które stało się Imieniem Najwyższego Zbawcy, Imieniem dla Ojca, Syna i Ducha Świętego, jest Imię Jezus Chrystus (z hebr. Jehoshua Mesiah) - "YHWH Zbawiciel jest Pomazańcem","YHWH jest namaszczonym zbawicielem", "YHWH zbawia jako Mesjasz".

Wszyscy oczekiwali Mesjasza, czyli Pomazańca (gr. "Christos" kod Stronga 5547), Syna Bożego, ale nikt, poza Esseńczykami, nie spodziewał się, że sam PAN Bóg przyjdzie wziąć sprawy w swoje ręce mimo, że prorocy o tym mówili, ale nikt tego nie odczytał i nie zrozumiał.

I teraz, gdy już znamy znaczenie Imienia naszego PANA, bez problemu zrozumiemy słowa wypowiedziane przez Jana, który w dość niezrozumiały sposób mówi, iż "Po tym poznacie Ducha Bożego: każdy duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z Boga. Każdy zaś duch, który nie wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, nie jest z Boga. Jest to duch antychrysta [...]" (I Jana 4:2-3). Co jest niezrozumiałego? A no powstały błąd logiczny, który poprzez uznanie człowieczeństwa PANA Jezusa wyklucza jakoby nie był człowiekiem. Forma dla formy, lub ostrzeżenie dla tych, którzy słuchają słów ludzi uważających PANA Jezusa będąc cieleśnie na ziemi za anioła lub inną postać nie będącą człowiekiem. Ok, ale już dla ludzi, którzy uznają człowieczeństwo PANA Jezusa, jak można sądzić, że człowiek mógł nie przyjść w ciele? Uznanie to za formy utwierdzającej jego człowieczeństwo jest tylko połową prawdy i przyjęciem myśli Jana.

1. Umiłowani, nie wierzcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków wyszło na świat.

2. Po tym poznacie Ducha Bożego: każdy duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z Boga.

3. Każdy zaś duch, który nie wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, nie jest z Boga. Jest to duch antychrysta, o którym słyszeliście, że nadchodzi i już teraz jest na świecie.

4. Dzieci, wy jesteście z Boga i zwyciężyliście ich, ponieważ ten, który jest w was, jest większy niż ten, który jest na świecie.

5. Oni są ze świata, dlatego mówią o świecie, a świat ich słucha.

6. My jesteśmy z Boga. Kto zna Boga, słucha nas, kto nie jest z Boga, nie słucha nas. Po tym poznajemy ducha prawdy i ducha błędu.

7. Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, gdyż miłość jest z Boga i każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga.

8. Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością.

9. Przez to objawiła się miłość Boga ku nam, że Bóg posłał na świat swego jednorodzonego Syna, abyśmy żyli przez niego.

10. Na tym polega miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że on nas umiłował i posłał swego Syna, aby był przebłaganiem za nasze grzechy.

11. Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my powinniśmy się wzajemnie miłować.

12. Boga nikt nigdy nie widział, ale jeśli miłujemy się wzajemnie, Bóg w nas mieszka, a jego miłość jest w nas doskonała.

13. Po tym poznajemy, że w nim mieszkamy, a on w nas, że dał nam ze swego Ducha.

14. My zaś widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec posłał Syna, aby był Zbawicielem świata.

15. Każdy, kto wyzna, że Jezus jest Synem Bożym, w tym mieszka Bóg, a on w Bogu.

I Jana 4:1-15

Badajcie samych siebie, czy jesteście w wierze, samych siebie doświadczajcie. Czy nie wiecie o samych sobie, że Jezus Chrystus jest w was? Chyba że zostaliście odrzuceni.

II List do Koryntian 13:5

9. Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w Duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was. A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.

10. Ale jeśli Chrystus jest w was, to ciało jest martwe z powodu grzechu, a duch jest żywy z powodu sprawiedliwości.

11. A jeśli Duch tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, mieszka w was, ten, który wskrzesił Chrystusa z martwych, ożywi i wasze śmiertelne ciała przez swego Ducha, który w was mieszka.

List do Rzymian 8:9-11

Kluczowe sformułowania to, że Jan powiedział "Ojciec posłał Syna" i to jest odpowiedź na stwierdzenie, że "Jezus Chrystus przyszedł w ciele" gdyż "dał nam ze swego Ducha", by Jego "Słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas", byśmy mogli poprzez Niego w Nim zamieszkać, jak i PAN Jezus jest w "łonie Ojca". Zatem przytoczmy tłumaczenie Imienia naszego PANA i rozszyfrujmy słowa Jana dosłownie: "PAN Bóg YHWH jest namaszczonym Zbawicielem, który przyszedł w ciele. Kto to wyznaje, jest z Boga, a Bóg w nim mieszka a on w Bogu". Naciągane? Bynajmniej, gdyż potwierdzeniem faktu, że Słowem jest PAN Jezus, są słowa "Ubrany był w szatę zmoczoną we krwi, a jego imię brzmi: Słowo Boże." (Objawienie 19:13). Zachęcam, by samemu zapytać Ducha Świętego i pomodlić się o odpowiedź, jeśli masz jeszcze wątpliwości, a to sformułowanie niech będzie gwoździem prawdy:

23. Jezus mu odpowiedział: Jeśli ktoś mnie miłuje, będzie zachowywał moje słowo. I mój Ojciec go umiłuje, i przyjdziemy do niego, i u niego zamieszkamy.

24. Kto mnie nie miłuje, nie zachowuje moich słów. A słowo, które słyszycie, nie jest moje, ale tego, który mnie posłał, Ojca.

25. To wam powiedziałem, przebywając z wami.

26. Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, on nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.

Jana 14:23-26

1. Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo.

2. Ono było na początku u Boga.

3. Wszystko przez nie się stało, a bez niego nic się nie stało, co się stało.

[...]

9. Ten był tą prawdziwą światłością, która oświeca każdego człowieka przychodzącego na świat.

10. Był na świecie, a świat został przez niego stworzony, ale świat go nie poznał.

11. Do swej własności przyszedł, ale swoi go nie przyjęli.

12. Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię;

13. Którzy są narodzeni nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga.

14. A to Słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas (i widzieliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca), pełne łaski i prawdy.

Jana 1:1-3;9-14

Duch Chrystusa to Duch Boga, czyli Duch Święty, który jest jeden i to ten, który świadczy zarówno w niebie, jak i na ziemi (I Jana 5:7-8). A tym Słowem, które wcześniej słyszeli tylko prorocy, było Słowo samego PANA Boga YHWH, który to uczynił naczynie z ciała Marii, by spłodzić z niej ciało człowieka (dlatego nazywany jest również "Synem Człowieczym" (Mateusza 16:27)) i przyjść do grzeszników, by ich zbawić, by każdy mógł usłyszeć jego głos prawdy. Wcześniej nikt go nie mógł usłyszeć z ludzi nie wybranych przez PANA, gdyż ludzie bali się śmierci przez samą myśl o jego głosie wiedząc, że jest Bogiem Mocnym:

18. Wtedy cały lud widział gromy i błyskawice i słyszał głos trąby, i dostrzegał dymiącą górę. Gdy lud to widział, cofnął się i stanął z daleka.

19. I mówił do Mojżesza: Ty mów do nas, a będziemy słuchać, ale niech Bóg do nas nie mówi, byśmy nie pomarli.

20. Mojżesz odpowiedział ludowi: Nie bójcie się. Bóg bowiem przyszedł, aby was wystawić na próbę i żeby jego bojaźń była przed waszym obliczem, byście nie grzeszyli.

Wyjścia 20:18-20

Czy każdy może usłyszeć Boga? Okazuje się, że nie każdy. Nawet mało kto jest w stanie, a co dopiero chcieć. Co zatem należy zrobić, by usłyszeć głos PANA? Wbrew pozorom, to bardzo proste. PAN Bóg w swojej cierpliwości uczynił wszystko, byśmy my, jako ostatnie pokolenie dostali Jego Słowo na tacy, w każdej możliwej formie, by każdy mógł z niego czerpać do woli, budować swoją wiarę oraz budować i wzmacniać innych głosząc Jego Słowo. Ale i uczynił tak, by w tej ostatniej godzinie nikt nie miał wymówki, że nie miał dostępu do Pism, ani do Słowa Bożego. Nikt, a wręcz powiedział, że "ta ewangelia królestwa będzie głoszona po całym świecie na świadectwo wszystkim narodom. I wtedy przyjdzie koniec." (Mateusza 24:14). "Wiara więc jest ze słuchania, a słuchanie – przez słowo Boże." (Rzymian 10:17). Kto się nawróci i "wytrwa aż do końca, ten będzie zbawiony." (Mateusza 24:13). Lecz Ci, którzy zignorują Jego Słowa, napominanie oraz ostrzeżenia, tacy będą wrzuceni w wielki ucisk i mimo to, będą dalej bluźnić Bogu. Na takich ludziach wypełniają się słowa Izajasza, że "Słuchając, będziecie słyszeć, ale nie zrozumiecie i patrząc, będziecie widzieć, ale nie zobaczycie." (Mateusza 13:14). I tacy ludzie, którzy podążali za Jezusem, a większość z nich szła, bo widzieli cuda i byli głodni bardziej chleba niż Słowa, do takich to właśnie PAN Jezus mówił "w przypowieściach, bo patrzą, a nie widzą, i słuchają, a nie słyszą ani nie rozumieją." (Mateusza 13:13). Słuchaj zatem Słów PANA i módl się o zrozumienie i otwarcie oczu, chociaż by z szacunku do PANA, gdyż dla Ciebie poświęcił ponad 4 tysiące lat (okres spisywania Słowa Bożego), tysiące godzin skrybów, setki, a nawet tysiące lat przechowywania zwojów z dala od złych warunków pogodowych, niszczycieli i bandytów, oczekując na właściwy moment ich ukazania, dziesiątki lat pracy historyków i archeologów, dziesiątki tysięcy przypadkowych ludzi, przez których, ku chwale Boga Ojca, niezależnie od wiary glinianych naczyń, którymi się posłużył, rozlanej krwi i prześladowań, tłumaczy narażających swoje życie pod niewolą mściwego papiestwa, chcącego mieć monopol na Księgę Życia, którego moc bardzo dobrze znali, uczynił najlepsze, co mógł, w świecie, którym rządzi, jeszcze póki co szatan, byśmy my mogli otrzymać Pismo w najlepszej możliwej postaci do studiowania w każdym możliwym języku. By każdy miał go teraz ponad to, bo gdy przyjdzie pora, że go zabraknie, Ci dwaj Świadkowie (Objawienie 11:3) będą świadczyć i przekazywać to właśnie Słowo tym na świadectwo końca tego Świata, by każdy pokutował ze swoich niegodziwości i nawrócił się w ostaniej sekundzie, bo PAN nie ma względu na to, kto i kiedy rozpoczął swoją pracę. Czy na początku dnia, czy pod jego koniec - każdy otrzyma jednakową zapłatę. Dlatego podejmij pług, przyłóż do niego swe ręce i nie odwracaj się za siebie (Łukasza 9:62), gdyż "jarzmo PANA jest przyjemne, a Jego brzemię lekkie." (Mateusza 11:29-30). Jeśli zatem zakopałeś swój talent w ziemi (Mateusza 25:24-30), to masz jeszcze czas odkopać go i wydać dobry owoc dla PANA Jezusa, a on wynagrodzi Cię najlepszym, co ma, czyli swoją obietnicą życia wiecznego na Jego świętej ziemi i nie będzie nikomu nic wypominał, gdyż z tym, co należy do niego, wolno mu zrobić, co zechce (Mateusza 20:15). Dlatego bądźmy mądrzy w PANU Bogu i nie lekceważmy jego Słowa poprzez dane nam Pisma, byśmy byli godni usłyszeć Jego Głos prawdy.

24. Każdego więc, kto słucha tych moich słów i wypełnia je, przyrównam do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale.

25. I spadł deszcz, przyszła powódź, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, ale się nie zawalił, bo był założony na skale.

26. A każdy, kto słucha tych moich słów, a nie wypełnia ich, będzie przyrównany do człowieka głupiego, który zbudował swój dom na piasku.

27. I spadł deszcz, przyszła powódź, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, i zawalił się, a jego upadek był wielki.

Mateusza 7:24-27

Na tych naukach, które oznajmia nam Słowo Boże poprzez Pisma Proroków, zwane Starym Testamentem, a spisanymi Ewangeliami oraz Listami Apostołów, zwane Nowym Testamentem, ale razem tworzące pełną całość i nie wykluczające się ze sobą lecz tworząc samo-tłumaczące się Pisma. Na nich możemy z czystym sumieniem budować naszą wiarę, wzmacniać się i przyoblec w pełną zbroję Bożą (Efezjan 6:10-18), by nikt ani nic nie zachwiało naszej wiary oraz by ludzkie i marne tradycje nie przyćmiły nam prawdy, ani jej nie rozmydliły. Gdyż Ci, co budują na "ojcach kościoła" są kłamcami chcącymi zmienić ewangelię według własnych potrzeb i pożądliwości, by działać nie ku budowaniu w Chrystusie, lecz burzeniu tego, co Boży ludzie sieją i budują, by zniszczyć fundament, a budować własny i brudny interes śmierci. Takich to nie słuchajcie, którzy to szufladkując Słowo Boże, jako początek tradycji kontynuują swoje reformacje bazując na Didache ojców (rzekomo) apostolskich. Swoimi reformami, synodami, soborami zmieniają wszystko, co PAN Jezus chciał przekazać, do czego powoływał, by dążyć oraz, co czynić, by być zbawionym. Przyćmiono wszystko, by uwięzić wiernych w budynkach, na kolanach i zbawiennych doktrynach oraz sakramentach. Ten kościół, który powołuje się na Pismo Święte oraz to, że jemu zawdzięczamy obecny układ Ksiąg Biblii, musiał napisać własną księgę zwaną Katechizmem, gdyż wierni, zwani parafianami mają ślepo wierzyć w kościół, który ma wyłączne prawo badać i wykładać Słowo Boże, oraz autorytet na jego zmienianie i manipulację uznając również nieomylność papieża w głoszeniu swoich doktryn. Nawet i tak wielką instytucją, która ma krew na rękach przez inkwizycje, mógł posłużyć się PAN Bóg, by mimo to, w jakimś stopniu przetrwały zwoje i dotarły w miejsca, w których znajdą się ludzie godni poznać Słowo i je przetłumaczyć. I właśnie Ci ludzie oraz te tłumaczenia doprowadziły do rozłamu "nierozerwalnego" kościoła Rzymu poprzez słuszne wątpliwości, co do prawdy kleru względem Słowa Bożego zawartego w Biblii, co doprowadziło do powstania formalnych zasad teologicznych. Jedną z takich zasad jest "Sola Scriptura" (w tłumaczeniu z łac. "jedynie Pismo"), które zostało uznane za fundament wiary protestanckiej. I słusznie, ale coś, co było oczywiste, poprzez nauki Apostołów, którzy faktycznie przekazywali wszystko ustnie, osobiście, ale i przez listy. Dla nich też Pisma proroków były podstawą i fundamentem wiary, ponieważ to Pisma świadczyły o PANU Jezusie.

39. Badajcie Pisma; sądzicie bowiem, że w nich macie życie wieczne, a one dają świadectwo o mnie.

40. A jednak nie chcecie przyjść do mnie, aby mieć życie.

Jana 5:39-40

Oni, czyli Apostołowie, jedynie stali się świadkami Jego przyjścia i wypełnienia przez Niego tego, co już było. Co oznacza, że "nie przyszedł znieść prawa ani proroków, ale wypełnić" (Mateusza 5:17-20), a to znaczy, że przyszedł wyjaśnić i uczynić coś pełnym, zrozumiałym, by każdy był w stanie zrozumieć i potrafić wykonywać Bożą wolę spełniając obowiązek nadany ludziom. Dlatego uważajcie na Nikolaitów, którzy od wieków robią wszystko, by wypaczyć Słowo i nie uznawać Słowa Bożego za jedyną prawdę, a dodawać sobie jeszcze tradycje swoich ojców, obyczaje, dziwne objawienia niezgodne ze Słowem Bożym oraz prawo do zmiany dekalogu, dni Szabatowych oraz Świąt na własne, mieszając to, co Święte z tym, co nieczyste, podważając jedność, nieomylność i autorytet całego Pisma.

13. Lecz ludzie źli i zwodziciele coraz bardziej będą brnąć w zło, błądząc i innych wprowadzając w błąd.

14. Ty zaś trwaj w tym, czego się nauczyłeś i co ci powierzono, wiedząc, od kogo się tego nauczyłeś;

15. I ponieważ od dziecka znasz Pisma święte, które cię mogą uczynić mądrym ku zbawieniu przez wiarę, która jest w Chrystusie Jezusie.

16. Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości;

17. Aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła w pełni przygotowany.

II list Tymoteusza 3:13-17

6. Dziwię się, że tak szybko dajecie się odwieść od tego, który was powołał ku łasce Chrystusa, do innej ewangelii;

7. Która nie jest inną; są tylko pewni ludzie, którzy was niepokoją i chcą wypaczyć ewangelię Chrystusa.

8. Lecz choćbyśmy nawet my albo anioł z nieba głosił wam ewangelię inną od tej, którą wam głosiliśmy, niech będzie przeklęty.

9. Jak powiedzieliśmy przedtem, tak i teraz znowu mówię: Gdyby wam ktoś głosił ewangelię inną od tej, którą przyjęliście, niech będzie przeklęty.

List do Galacjan 1:6-9

Zatem Nauka jest jedna i nie ma innej. Ewangelia jest jedna i nikt jej nie zmieni. Można ją spaczyć lub skłamać, ale prawda jest jedna. PAN Jezus Chrystus pozostawił nam zaś swego Ducha, który każdemu, kto się o niego modli, otrzyma, a Ten mu wszystko przypomni oraz oznajmi, co było zakryte. Nic nie doda i nic nie odejmie. Uczyni tylko każdego z nas pełnym w prawdzie, by służyć PANU Bogu w miłości do niego, byśmy byli przygotowani do wszelkiego dobra, wydawaniu owoców miłych PANU i godni nazywać się jego dziećmi w PANU Jezusie Chrystusie, stając się z nim jednym ciałem i jedną myślą Jednego Ducha.

Poznaj swojego PANA Boga.

Najpierw było Słowo i o tym Słowie wam opowiedziałem i zaświadczyłem. Teraz przejdźmy do Oblicza PANA, gdyż to jest najbardziej gorszący temat dla tych, którzy mówią, że znają Słowo, a Jego Oblicza nie chcą poznać. Lub się boją. Jeśli ktoś się boi, uznaję to za słuszne i mądre, ale jeśli ktoś nie chce poznać, bo jest to niemożliwe i zakazane, to z pełną powagą twierdzę, że jest to ignorancja i brak chęci znajomości Słowa Bożego zawartego w Piśmie Świętym.

Skoro zarzucono mi "rozbijanie Boga na atomy", to pokażę wam, jak wiele nam o sobie powiedział PAN Bóg. A wszystko nam oznajmił, a skoro uznaje nas za dzieci, to nic przed nami nie ukrywa, oznajmiając nam to w takim stopniu, w jakim będziemy to w stanie pojąć, bo nie oszukujmy się, jesteśmy ograniczeni ciałem i wyobraźnią, a ta okazuje się, prowadzić ludzi na manowce zwodniczymi filozofiami, które zapętlając się wokół wyobrażeń, zaczynają wymykać się spod kontroli doprowadzając do bałwochwalstwa. Więc nie bazujmy na tym, co może nas "obrócić na czyjąś korzyść przez filozofię i próżne oszustwo, oparte na ludzkiej tradycji, na żywiołach świata, a nie na Chrystusie. Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia Bóstwa." (Kolosan 2:8-9).

Zacznijmy od tego, by ustalić, skąd się wzięło słowo "Bóg".

Etymologia tego słowa w języku prasłowiańskim opiera się na cielesności, czyli tym, o co ludzie modlili się do bożków, czyli o boga-ctwo, a bogiem dla nich stawał się ten, kto mógł ich uczynić "bogatymi, szczęśliwymi, mającym udział w dobrobycie".

Zaś z łaciny mamy słowo "Deus", czyli "istotę najwyższą, pierwszą przyczynę rzeczy, początek wszystkiego, stworzyciela i rządcę świata."

W zmianach semantycznych, czyli relacjami między językiem a rzeczywistością, odnajdujemy tłumaczenie, że bogiem są "ludzie mający najwyższą władzę, książęta, sędziowie, mędrcy, kapłani, wieszczbiarze". [3_przypis_źródła]

W języku hebrajskim mamy słowo "El-ohim" (kod Stronga 430), a w greckim "Theos" (kod Stronga 2316).

Obecnie "Bóg" określa Boga oznajmionego przez Biblię (Boga Abrahama, Izaaka, Jakuba), poprzez którego ludzie zbudowali główne nurty religijne opierając swoje nauki i doktryny na postaci Boga. Dlatego właśnie, gdy mówimy o konkretnym Bogu Jehowa, stosujemy nazwę z dużej litery. Czemu stosujemy taką nazwę? Nasz język jest ograniczony i zapewne język anielski, stworzony do uwielbiania PANA Boga YHWH, określa zdecydowanie lepiej, bez żadnych wątpliwości istotę Jedynego Boga. Zatem stosowane przez człowieka to określenie jest wyrazem najwyższej czci oddawanej istocie w rozumieniu ludzkim. Przez to właśnie ludzie mogą mieć różnych bogów, bo dla nich najwyższą istotą nie zawsze jest ta sama postać. Zamiennie Żydzi słowo Elohim używali ze słowem Adonai, czyli "Wszechwładny Pan". I tutaj też pojawia się pewien problem, ponieważ bogiem Kanaanu był Baal, często przytaczany przez PANA Boga YHWH, jako temu, któremu inne ludy, również Izrael służyły i skałdały nawet w ofierze swoje dzieci, a słowo w słowniku semickim "baal" oznacza również "pan" [4_przypis_źródła].

Sanhedryn w pewnym momencie zakazał stosowania imienia PANA Boga, czyli tetragramu YHWH [Jestem który Jestem lub Objawię wam się jak się Objawię] (fonetycznie: Je-Ho-Wa-'H, lub stosowane przez Kościół Katolicki: Jahwe'h), przez co Żydzi dopuszczali nawet kare śmierci za używanie imienia PANA. Stąd zastępowali YHWH słowami Adoani lub Elohim. Tłumaczenia Biblii również niosą ze sobą przykrą reformację słownictwa, przez co nawet katolickie tłumaczenia usunęły imię YHWH, czasem stosując Jahwe, ale i tak imię PANA Boga YHWH nie jest dopuszczalne w praktycznym stosowaniu w modlitwach oraz liturgiach kościołów na całym świecie, co nie jest zgodne z oryginalnymi zwojami na co wskazują badacze. I ciekawostka jest taka, że PAN Bóg YHWH to przewidział!

25. Słyszałem, co mówią prorocy, którzy prorokują kłamstwa w moje imię, mówiąc: Miałem sen, miałem sen.

26. Jak długo to będzie w sercu tych proroków, którzy prorokują kłamstwa? Są przecież prorokami złudy własnego serca;

27. Którzy zamierzają sprawić, aby mój lud zapomniał moje imię przez swoje sny, które każdy opowiada swemu bliźniemu, jak ich ojcowie zapomnieli o moim imieniu dla Baala.

28. Prorok, który ma sen, niech ten sen opowiada, ale ten, który ma moje słowo, niech wiernie mówi moje słowo. Cóż plewie do pszenicy? – mówi PAN.

Jeremiasza 23:25-28

Dlatego też PAN YHWH przepowiedział, że da nam jedno imię, w którym zbawienie będzie miał każdy, kto Go wezwie.

8. Dlatego oczekujcie mnie, mówi PAN, do dnia, w którym powstanę do łupu. Postanowiłem bowiem zebrać narody i zgromadzić królestwa, aby wylać na nie swoje rozgniewanie, całą zapalczywość swojego gniewu. Zaprawdę, cała ziemia będzie pożarta ogniem mojej gorliwości.

9. Wówczas bowiem przywrócę narodom czyste wargi, aby wszyscy wzywali imienia PANA i służyli mu jednomyślnie.

10. Zza rzek Etiopii przyniosą mi dary moi czciciele, córka moich rozproszonych.

11. W tym dniu nie zawstydzisz się z powodu wszystkich twoich uczynków, którymi wystąpiłeś przeciwko mnie. Wtedy bowiem usunę spośród ciebie tych, którzy chełpią się twoją sławą, i już nie będziesz się wywyższać na mojej świętej górze.

12. I pozostawię pośród ciebie lud ubogi i nędzny, i będzie ufać imieniu PANA.

13. Resztka Izraela nie będzie czynić nieprawości ani nie będzie mówić kłamstwa; nie znajdzie się w jej ustach język zdradliwy. Ale będzie się paść i odpoczywać, a nikt nie będzie jej straszyć.

14. Zaśpiewaj, córko Syjonu! Wykrzykuj, Izraelu! Ciesz się i raduj z całego serca, córko Jerozolimy!

15. PAN oddalił twoje sądy, usunął twojego wroga. Król Izraela, PAN, jest pośród ciebie. Nie będziesz już oglądał zła.

16. W tym dniu powiedzą do Jerozolimy: Nie bój się! A do Syjonu: Niech nie mdleją twoje ręce!

17. PAN, twój Bóg, pośród ciebie jest potężny; on cię zbawi i rozraduje się wielce nad tobą; będzie się cieszyć ze swojej miłości wobec ciebie i rozweseli się nad tobą ze śpiewaniem, mówiąc:

18. Zbiorę tęskniących za uroczystym zgromadzeniem, bo wśród ciebie są też smutni z powodu brzemienia zniewagi włożonego na ciebie.

19. Oto w tym czasie uczynię kres wszystkim, którzy cię trapią, a zbawię chromą i zgromadzę wygnaną; okryję ich chwałą i imieniem w całej ziemi, w której doznawali hańby.

20. W tym czasie przyprowadzę was, w tym czasie, mówię, zgromadzę was. Dam wam bowiem imię i chwałę pośród wszystkich narodów ziemi, gdy na waszych oczach odwrócę waszą niewolę – mówi PAN.

Sofoniasza 3:8-20

Dlatego też czytamy w Nowym Testamencie:

7. ale opuścił samego siebie, przyjął postać sługi i pojawił się w obrazie ludzi.

8. Także w tej postaci gdy został napotkany jako człowiek uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do kary śmierci na krzyżu.

9. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i dał mu Imię, ponad każde imię.

10. Aby na Imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebiańskich, ziemskich i podziemnych.

11. Aby też każdy język się zgodził, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca YHWH.

List do Filipian 2:7-11

Ale kim naprawdę jest "Bóg YHWH"?

• "Bóg YHWH Jest" - "Wtedy Bóg odrzekł do Mojżesza: JESTEM, KTÓRY JESTEM. I dodał: Tak powiesz synom Izraela: JESTEM posłał mnie do was." (Wyjścia 3:14)

• "Bóg jest Duchem" - "Bóg jest duchem, więc ci, którzy go czczą, powinni go czcić w duchu i w prawdzie." (Jana 4:24)

• "Bóg jest osobowy" - "Moje myśli bowiem nie są waszymi myślami ani wasze drogi nie są moimi drogami, mówi PAN;" (Izajasza 55:8)

• "Bóg jest wszystkim" - "Bo w nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak też powiedzieli niektórzy z waszych poetów: I my bowiem jesteśmy z jego rodu." (Dzieje 17:28)

• "Bóg może przybrać postać" - "Tak mówi PAN: Niebo jest moim tronem, a ziemia podnóżkiem moich stóp. Gdzie więc będzie ten dom, który mi zbudujecie? Gdzie będzie miejsce mego odpoczynku? Bo to wszystko moja ręka uczyniła i dzięki niej powstało to wszystko, mówi PAN. [...]" (Izajasza 66:1-2)

• "Bóg jest Słowem" - "Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo." (Jana 1:1)

• "Bóg jest życiem" - "W nim było życie, a życie było światłością ludzi." (Jana 1:4)

• "Bóg jest miłością" - "My poznaliśmy i uwierzyliśmy w miłość, którą ma Bóg do nas. Bóg jest miłością, a kto trwa w miłości, mieszka w Bogu, a Bóg w nim." (I Jana 4:16)

• "Bóg jest początkiem i końcem" - "Ja jestem Alfa i Omega, początek i koniec, mówi Pan, który jest i który był, i który ma przyjść, Wszechmogący." (Objawienie 1:8)

• "Bóg jest jeden" - "To dla nas jest jeden Bóg, Ojciec, z którego wszystko, a my w nim, i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko, a my przez niego." (I Koryntian 8:6)

• "Bóg jest PANEM" - "Słuchaj, Izraelu! PAN, nasz Bóg, PAN jest jeden." (Powtórzonego 6:4)

• "Bóg jest królem" - "Któż jest tym Królem chwały? PAN mocny i potężny, PAN potężny w boju." (Psalmów 24:8)

• "Bóg przyszedł w ciele" - "A to Słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas (i widzieliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca), pełne łaski i prawdy." (Jana 1:14)

• "Bóg jest skałą" - "Bo któż jest Bogiem oprócz PANA? Któż skałą oprócz naszego Boga?" (II Samuela 22:32)

• "Bóg jest Zbawicielem" - "Ja, ja jestem PANEM i oprócz mnie nie ma zbawiciela." (Izajasza 43:11)

• "Bóg jest odkupicielem" "Przypominali sobie, że Bóg jest ich skałą, że Bóg Najwyższy – ich Odkupicielem;" (Psalm 78:35)

• "Bóg jest wybawcą" - "Ja jestem PAN, twój Bóg, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu, z domu niewoli." (Wyjścia 20:2)

• "Bóg jest nieśmiertelny" - "Jedyny mający nieśmiertelność i mieszkający w światłości niedostępnej, którego żaden z ludzi nie widział ani widzieć nie może; jemu niech będzie cześć i moc wieczna. Amen." (I Tymoteusza 6:16)

• "Bóg jest światłością" - "Przesłanie zaś, które słyszeliśmy od niego i wam zwiastujemy, jest takie: Bóg jest światłością i nie ma w nim żadnej ciemności." (I Jana 1:4)

• "Bóg jest wierny i sprawiedliwy" - "Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości." (I Jana 1:9)

• "Bóg nie ma narodzin i nie został zrodzony z człowieka" - "Bóg nie jest człowiekiem, aby miał kłamać, ani synem człowieczym, żeby miał żałować. Czy on powie coś, a tego nie uczyni? Czy wypowie, a nie spełni?" (Liczb 23:19)

• "Bóg jest sędzią" - "Bóg jest sędzią sprawiedliwym, Bóg codziennie gniewa się na bezbożnego." (Psalmów 7:11)

• "Bóg jest wszechobecny" - "Czy może się kto schować w ukryciu, abym go nie widział? – mówi PAN. Czy nie wypełniam nieba i ziemi? – mówi PAN." (Jeremiasza 23:24)

• "Bóg jest stwórcą wszystkiego" - "Tak mówi PAN, twój Odkupiciel, który cię stworzył już od łona matki: Ja, PAN, wszystko czynię: sam rozciągam niebiosa, rozpościeram ziemię swoją mocą;" (Izajasza 44:24)

• "Bóg jest ponad czasem" - "Ale niech to jedno, umiłowani, nie będzie przed wami zakryte, że jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień." (II Piotra 3:8)

• "Bóg jest ponad wszystkim" - "Zanim zrodziły się góry, zanim ukształtowałeś ziemię i świat, od wieków na wieki ty jesteś Bogiem." (Psalmów 90:2)

• "Bóg jest wszechwiedzący" - "Nie mówcie już pysznych słów i niech z waszych ust nie wychodzą słowa wyniosłe. PAN bowiem jest Bogiem wiedzy, on waży czyny." (I Samuela 2:3)

• "Bóg zna przyszłość" - "Oto nastąpiły pierwsze rzeczy, a ja ogłaszam nowe; zanim się zaczną, dam wam o nich słyszeć." (Izajasza 42:9), Czy od czasów, gdy ustanowiłem pierwszy lud na świecie, znalazł się ktoś, kto jak ja jest w stanie ogłosić i opowiedzieć rzeczy przyszłe? Jeśli tak – niech więc powie, co ma nastąpić. (Izajasza 44:7)

• "Bóg jest nieskończenie mądry" - "Temu, jedynemu mądremu Bogu, niech będzie chwała przez Jezusa Chrystusa na wieki. Amen." (Rzymian 16:27)

• "Bóg jest wszechmocny" - "A Jezus, spojrzawszy na nich, powiedział: U ludzi to niemożliwe, ale nie u Boga. U Boga bowiem wszystko jest możliwe." (Marka 10:27)

• "Bóg jest prawdziwy" - "On jest Skałą, a jego dzieło jest doskonałe, bo wszystkie jego drogi są sprawiedliwe. Jest Bogiem prawdziwym i bez nieprawości, sprawiedliwym i prawym." (Powtórzonego 22:4)

• "Bóg jest święty" - "Lecz jak ten, który was powołał, jest święty, tak i wy bądźcie świętymi we wszelkim waszym postępowaniu; Gdyż jest napisane: Świętymi bądźcie, bo ja jestem święty." (I Piotra 1:15-16)

• "Bóg jest bez grzechu" - "A wiecie, że on się objawił, aby zgładzić nasze grzechy, a w nim nie ma grzechu." (I Jana 3:5)

• "Bóg jest moralny" - "Głupcy nie ostoją się przed twymi oczyma. Nienawidzisz wszystkich czyniących nieprawość. Wytracisz tych, którzy mówią kłamstwa. PAN brzydzi się człowiekiem krwawym i podstępnym." (Psalmów 5:5-6)

• "Bóg jest łaskawy i litościwy" - "Łaskawy i litościwy jest PAN, nieskory do gniewu i pełen wielkiego miłosierdzia." (Psalmów 103:8)

• "Bóg jest wybawieniem" - "Ja, właśnie ja, zmazuję twoje przestępstwa ze względu na siebie, a twoich grzechów nie wspomnę." (Izajasza 43:25)

• "Bóg jest artystą" - "Przypatrzcie się liliom, jak rosną: nie pracują ani nie przędą, a mówię wam, że nawet Salomon w całej swojej chwale nie był tak ubrany, jak jedna z nich." (Łukasza 12:27)

• "Bóg ukształtował człowieka" - "Zanim ukształtowałem cię w łonie, znałem cię, zanim wyszedłeś z łona, uświęciłem cię i ustanowiłem prorokiem dla narodów." (Jeremiasza 1:5)

• "Bóg jest Ojcem" - "Wy więc tak się módlcie: Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech będzie uświęcone twoje imię." (Mateusza 6:9)

• "Bóg jest gniewny" - "Gniew Boży bowiem objawia się z nieba przeciwko wszelkiej bezbożności i niesprawiedliwości ludzi, którzy zatrzymują prawdę w niesprawiedliwości." (Rzymian 1:18)

• "Bóg jest świątynią" - "Lecz świątyni w nim nie widziałem, bo jego świątynią jest Pan Bóg Wszechmogący oraz Baranek." (Objawienie 21:22)

• "Bóg jest jedynym Bogiem" - "Tak mówi PAN, Król Izraela i jego Odkupiciel, PAN zastępów: Ja jestem pierwszy i ja jestem ostatni, a oprócz mnie nie ma Boga." (Izajasza 44:6)

Nie wiem, czy udało mi się spisać wszystkie jego atrybuty oraz cechy, ale nie jest prosto określić wszystkiego, czym jest PAN Bóg, gdyż jest "Wszystkim", "Wszechmocny" i "Nieskończony". Bóg się niczym nie ogranicza ani nikt nie może Go ograniczyć. Nasze myśli nie są jego myślami. To Bóg zrodził mądrość i posiadł ją na samym początku jeszcze przed naszymi czasami, które dla nas, początek miały w momencie stworzenia naszego świata, który znamy, czyli w czasie siedmio-dniowego stworzenia. Początek człowieka, czasu, materii i przestrzeni - czyli naszego wymiaru - można przeczytać w Księdze Rodzaju 1 "Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. [...]". Czy wiemy coś na temat czasu przed stworzeniem? Mamy kilka wskazówek, co wtedy się działo, ale należy podkreślić, że PAN Bóg żyje poza czasem, materią i przestrzenią - to go nie dotyczy. Musimy zatem uzmysłowić sobie fakt, że przed nami była nieskończona wieczność, bez początku. Wiemy, że przed stworzeniem nieba i ziemi była wszech-ciemność niczym nieogarnięta. Bóg, w postaci Ducha unosił się w ówczesnej przestrzeni niematerialnej. Z tym, że skoro jest duchem to jak może się unosić? Użyte słowo to hebr. "ruach" (kod Stronga 7307) - oddech, wiatr, duch lub też z tłumaczenia ang. "spirit" może też znaczyć umysł, nastrój, energia w zależności od kontekstu. Zatem nie chodziło tu o typową duszę, ale o żywy wiatr życia, gdyż w nim było życie. Zatem tak jak wiatr wieje i go nie widać, ani nie można go schwytać, tak i Duch Boży unosił się jak wiatr. Wszystko w nim a On we wszystkim. Co w tym czasie mógł robić Duch Boży, skoro niczego nie było poza ciemnością? W gruncie rzeczy, to wszystko, a na pewno powstała u Boga myśl. Ta myśl musiała zapoczątkować kreacjonizm według ładu, gdyż Bóg nie jest Bogiem chaosu (I Koryntian 14:33). Dlatego też mamy gwarancję i pewność, że świat nie powstał z chaosu, jak to nam się teraz wmawia. Stwarzanie zostało zapoczątkowane według idealnego i doskonałego planu. Gdy ta pierwsza myśl powstała, zgaduję, że pierwszą myślą było stworzenie "mądrości", gdyż czytamy o tym w Księdze Przysłów 8 i posłuchajmy tych pięknych słów:

12. Ja, mądrość, mieszkam z rozwagą i odkrywam wiedzę roztropności.

[...]

22. PAN posiadł mnie na początku swej drogi, przed swymi dziełami, przed wszystkimi czasy.

23. Przed wiekami zostałam ustanowiona, od początku; zanim powstała ziemia;

24. Gdy jeszcze nie było głębin, zostałam zrodzona, kiedy jeszcze nie było źródeł obfitujących w wody.

25. Zanim góry zostały założone, nim były pagórki, zostałam zrodzona.

26. Gdy jeszcze nie stworzył ziemi ani pól, ani początku prochu okręgu ziemskiego;

27. Kiedy przygotowywał niebiosa, byłam tam; gdy odmierzał okrąg nad powierzchnią głębi;

28. Gdy w górze utwierdzał obłoki i umacniał źródła głębin;

29. Gdy wyznaczał morzu jego granice, by wody nie przekraczały jego rozkazu, kiedy ustalał fundamenty ziemi;

30. Byłam wtedy przy nim jak wychowanka i byłam jego radością każdego dnia, ciesząc się zawsze przed nim;

31. Radując się na okręgu jego ziemi, rozkoszując się synami ludzkimi.

Przysłów 8:12,22-31

Zatem Bóg zrodził mądrość i posiadł ją czyniąc wszystko w mądrości i z rozwagą. Świat nie posiada przypadku. Nic nie jest losowe ani zbędne. Najmniejszy element jest przemyślany i ma swój cel. Kto uważa inaczej, ten gardzi dziełem i tym samym Stwórcą. Taka kolej rzeczy była najlepszym, co mogło się stać. I to wszystko z wolnej woli i w wolnej woli. PAN uczynił ludzi, by z nimi mieszkać i przebywać. Rozmawiać i radować się dziełem swoich rąk oraz dziełem rąk ludzkich. Z wolnej woli. Aniołowie również mają wolną wolę, ale oni zostali stworzeni, by służyć bezpośrednio Bogu oraz opiekować się ludźmi. Nie czynią nic sami od siebie, ale z zazdrości jeden zbuntowany anioł pociągnął za sobą jedną trzecią zastępów anielskich, którzy zostali zwiedzeni, jak i ludzie na ziemi. Aniołowie podlegają pod inne prawo niż ludzie, dlatego oni nie mogą się nawrócić, ponieważ poznali Boga i jego bezpośrednią moc. Człowiek w swojej istocie nie miał takiej możliwości, dlatego z własnej woli może pokochać Boga lub go znienawidzić. Natomiast w momencie poznania mocy Boga, gdy odrzuci Go, wtedy odpadnie od wiary i zbawienia, o czym już pisałem. Czy tak miało być? Czy PAN Bóg pożałował stworzenia człowieka przez to, co ten uczynił krzywdząc i raniąc uczucia naszego Stwórcy. Czy to przypadek? W końcu faktycznie czytamy, że PAN pożałował swego dzieła (Rodzaju 6:6) mimo, iż powiedział, że to co uczynił było bardzo dobre (Rodzaju 1:31). PAN Bóg pożałował człowieka z gniewu na niego, że spółkował z upadłymi aniołami, gdyż ci aniołowie pobrali sobie córki ludzki za żony i spłodziły im olbrzymów, zwanych Nefilim (Rodzaju 6:3-6). Ale ten gniew nie wynikał z tego, że Bóg nie zdawał sobie z tego sprawy. Brał to pod uwagę i uczynił swego rodzaju przestrogę i karę dla przyszłych pokoleń. Ale czy nie można było tego uczynić inaczej? Okazuje się, że nie, bo gdyby można było, zapewne by PAN postąpił w inny sposób. Jak z każdą inną sprawą. Ludzie obecnie mają do Boga pretensje, że mordował narody, dzieci i był mściwy. Jest to ignorancja wobec faktu, że wszyscy ci ludzie i narody były ostrzegane, nawet wielokrotnie o gniewie Bożym i o nadchodzącej karze, jeśli nie będą pokutować. Większość nie czyniła pokuty, a wręcz przeciwnie, dlatego wyrok zapadał we właściwym czasie, jak w przypadku Sodomy i Gomory. Przykładem wielkiego miasta, które się ostało mimo gniewu, była Niniwa, do której Słowo od PANA przyniósł Jonasz. Niniwa pokutowała ze swoich czynów, dlatego wyrok został anulowany, a miasto i ludzie zachowani od śmierci. Otrzymujemy przykład z każdej strony o zachowaniach, postępowaniach i konsekwencjach. Czy o to chodziło? Oczywiście, że tak. Wolna wolna wymaga tego, by wszystko, co zostanie zrobione było podjęte według własnej decyzji. Ba! To wszystko PAN Bóg przewidział, a ten stan i nasze czasy oraz dzieje ludzkości są jedyną z możliwości, by człowiek mógł dostąpić zbawienia. Czy jest to możliwe, by PAN Bóg przewidział losy setek miliardów ludzi licząc mniej więcej od początku świata, czyli od około 6 tysięcy lat? Tak, jest to możliwe. I moja hipoteza jest taka, że właśnie zanim PAN Bóg uczynił niebo i ziemię, a tym bardziej człowieka, zaraz po tym, gdy posiadł mądrość przeanalizował każdy scenariusz każdej istoty żywej od początku, aż do końca świata. Dosłownie jeden scenariusz na miliardy miliardów do n'tej możliwości. Rachunek prawdopodobieństwa jest nieosiągalny dla człowieka i komputera do policzenia. Ale żeby to zobrazować, to przypomnijcie sobie film "Avengers: End Game", gdzie dr Strange medytuje za pomocą swoich kamieni nieskończoności, w celu sprawdzenia każdego z możliwych scenariuszy, by mógł ustalić, czy mają jakąś szansę pokonać Tanosa. Bohater filmu odpowiada, że jest tylko jedna możliwość, ale jej nie zdradza, ponieważ wtedy ta możliwość by przepadła. Ten scenariusz zakładał zagładę połowy żyjących istot w całym wszechświecie, by ci mogli potem powrócić i żyć. Uważam, że nie bez przyczyny ten film został nakręcony w taki sposób. Hollywood bardzo często śmieje się ludziom w twarz pokazując nam prawdę jednocześnie drwiąc z ludzi mówiąc im, że to sci-fi. I tak to prawdopodobnie mogło wyglądać w przypadku wyboru scenariusza przez PANA Boga, by finalnie podczas stworzenia nowego nieba i nowej ziemi żyć z ludźmi, którzy pokochali go całym sercem i dowiedli swojej szczerej miłości. I to z wolnej woli. By żyć trzeba najpierw umrzeć "Kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto je straci, zachowa je." ( Łukasza 17:33). Ten scenariusz nie jest uznawany za idealny, ale taki właśnie jest. Alternatywne przypadki, to takie, gdzie człowiek nie ma wolnej woli i jest jak robot, co łatwo teraz można porównać do sztucznej inteligencji, która nie ma uczuć, a jest zaprogramowana do konkretnych zachowań. Inne to pozostawienie człowieka samemu sobie w świecie, w którym nie doszło do potopu i byłby to świat, w którym giganci i mocarze uczynili sobie z ludzi niewolników lub całkowicie ich zniszczyli przejmując ziemię na własny użytek. Księgi Apokryficzne, jak np. Henocha mówi o tym, że Nefilim potrafili karmić się ludźmi i zabijać ich z niewiarygodnym okrucieństwem. Również i znajdujemy opisy jak walczą wraz z ludźmi dla tego samego króla, jak w przypadku Filistynów. Zatem mitologie mają cień prawdy pokazując opisy Nefilim stających się dla ludzi bogami, lub pół-bogami, herosami i mocarzami. Istotami cielesnymi, które mają posłuch wśród ludzi jako sławni mężczyźni (Rodzaju 6:4). Czy któryś z tych wariantów jest lepszy niż obecny? Niestety każdy z wariantów przewiduje dopuszczenie poznania zła do człowieka, przez co to komplikuje sprawę. Wariant z brakiem poznania zła wydaje się najlepszy, wtedy to człowiek by nie zgrzeszył, ale i mogłby czuć się oszukany, że nie dostał szansy poznania prawdy. Wybór został dopuszczony a ostrzeżenie o konsekwencjach przekazane (Rodzaju 2:17).

Władza człowieka na ziemi była dopuszczona przez PANA Boga z jego woli, gdyż On, jako Bóg najwyższy sprawuje władzę nad każdym urzędem.

Każda dusza niech będzie poddana władzom zwierzchnim. Nie ma bowiem władzy innej, jak tylko od Boga, a te władze, które są, zostały ustanowione przez Boga.

Rzymian 13:1

Zatem słowo Bóg jak i Adonai określają najwyższego w hierarchii władzy i nikogo już nie ma ponad nim. Dlatego też to Bóg ustanawia królów, cesarzy, władców Państw niezależnie od tego, czy ci ludzie wierzą w Boga, czy nie. Każdy kraj otrzymuje to, na co zasłużył. Każdy zaś otrzymuje wiedzę i wybór. "Nie łudźcie się, Bóg nie da się z siebie naśmiewać. Co bowiem człowiek sieje, to też żąć będzie." (Galacjan 6:7). Dlatego czytamy, że zarządców narodów na ziemi PAN Bóg nazywa "bogami". Jest to określenie w kontekście nadania im wszelkiej władzy na ziemi, ale nie przewyższającej władzy Boga. To niestety doprowadziło do tego, że ludzie, jak i Lucyfer, chcieli być Bogiem i zasiąść na jego tronie oraz otrzymać Jego chwałę i cześć.

Psalm Asafa.

1. Bóg stoi w zgromadzeniu Bożym, pośród bogów sprawuje sąd:

2. Jak długo będziecie sądzić niesprawiedliwie i trzymać stronę niegodziwych? Sela.

3. Bierzcie w obronę ubogiego i sierotę, oddajcie sprawiedliwość strapionemu i potrzebującemu.

4. Wyzwólcie biedaka i nędzarza, ocalcie go z ręki niegodziwych.

5. Lecz oni nic nie wiedzą i nie rozumieją, ciągle chodzą w ciemności; zachwiały się wszystkie fundamenty ziemi.

6. Powiedziałem: Jesteście bogami i wszyscy wy jesteście synami Najwyższego.

7. Lecz pomrzecie jak inni ludzie i upadniecie jak jeden z książąt.

8. Powstań, Boże, osądź ziemię, bo ty otrzymasz w dziedzictwo wszystkie narody.

Psalmów 82:1-8

Te słowa przytoczył PAN Jezus w oskarżeniu Żydów, za to, że czynił samego siebie Bogiem.

30. Ja i Ojciec jedno jesteśmy.

31. Wtedy Żydzi znowu porwali kamienie, aby go ukamienować.

32. Jezus powiedział do nich: Ukazałem wam wiele dobrych uczynków od mego Ojca. Za który z tych uczynków mnie kamienujecie?

33. Odpowiedzieli mu Żydzi: Nie kamienujemy cię za dobry uczynek, ale za bluźnierstwo, to znaczy, że ty, będąc człowiekiem, czynisz samego siebie Bogiem.

34. Jezus im odpowiedział: Czy nie jest napisane w waszym Prawie: Ja powiedziałem: Jesteście bogami?

35. Jeśli nazwał bogami tych, do których doszło słowo Boże, a Pismo nie może być naruszone;

36. To jakże do mnie, którego Ojciec uświęcił i posłał na świat, mówicie: Bluźnisz, bo powiedziałem: Jestem Synem Bożym?

37. Jeśli nie wykonuję dzieł mego Ojca, nie wierzcie mi.

38. A jeśli wykonuję, choćbyście mnie nie wierzyli, wierzcie uczynkom, abyście poznali i uwierzyli, że Ojciec jest we mnie, a ja w nim.

Jana 10:30-38

Pośród bogów PAN Bóg YHWH sprawuje sąd, ponieważ chciał dać władzę swojemu ludowi Izraela, by Ci panowali na ziemi, dlatego był zawsze z nimi, by za nich toczyć bitwy, co doprowadzało do tego, że inne ludy bały się Izraela, a tym samym Boga Izraela. Lecz złe zamysły serc ludzkich doprowadziły do tego, że z pochlebnych słów PANA Boga, nazywając sędziów i królów Izraela bogami, oni sami zamienili chwałę Boga na chwałę zniszczalnego człowieka, posągów i obrazów, czyniąc bałwochwalstwo i robiąc sobie z ludzi i rzeźb oraz obrazów własnych bożków, które nic nie mogą. Oni to też sądzili niesprawiedliwie i czynili kłamstwo. To ich zgubiło i doprowadziło do odcięcia od korzenia winorośli. Tymi słowami PAN Jezus zamknął usta żydom i nie dał im powodu do rzucenia w niego kamieniami. Ale to jest argument Nikolaitów na to, że PAN Jezus nie był Bogiem w ciele, lecz zwykłym człowiekiem, który obronił tezę, iż ludzie mogą być bogami. Sami oceńcie, kontekst i egzegeza wyraźnie wskazują na coś innego.

"Ujrzymy Go takim jakim jest"

Świat na własną prośbę nie zechciał poznać Boga oraz Jego woli, chociaż każdemu daje taką możliwość. Swiat ukrył również Boga przed ludźmi, by ci nie czcili Jego, ale czcili wyobrażenie o nim. A co na ten temat mówi sam PAN Bóg YHWH?

1. Patrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi. Dlatego świat nas nie zna, bo jego nie zna.

2. Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy on się objawi, będziemy podobni do niego, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest.

3. A każdy, kto pokłada w nim tę nadzieję, oczyszcza się, jak i on jest czysty.

4. Każdy, kto popełnia grzech, przekracza też prawo, ponieważ grzech jest przekroczeniem prawa.

5. A wiecie, że on się objawił, aby zgładzić nasze grzechy, a w nim nie ma grzechu.

6. Każdy więc, kto w nim trwa, nie grzeszy. Każdy, kto grzeszy, nie widział go ani go nie poznał.

7. Dzieci, niech was nikt nie zwodzi. Kto czyni sprawiedliwość, jest sprawiedliwy, tak jak i on jest sprawiedliwy.

8. Kto popełnia grzech, jest z diabła, gdyż diabeł od początku grzeszy. Po to objawił się Syn Boży, aby zniszczyć dzieła diabła.

I Jana 3:1-8

Tutaj też mamy odpowiedź, czemu ludzie go nie widzieli. A nie widzieli go ci, którzy grzeszą i nie czynią pokuty odwrócenia się od swych niegodziwości. A kto go widział? Podkreślam, że Ducha nikt nie zobaczy, gdyż tak, jak i wiatru nikt nie zobaczy, tak i Ducha Bożego nikt nie ujrzy. Nie to jest pełne oblicze Boga, lecz jego główne oblicze jest światłością, której nic nie jest w stanie ogarnąć, ani wiekuista ciemność, która ustąpiła mu miejsca po pierwszym Stworzeniu. A o tym, kto jest Światłością świata szerzej opisałem w artykule (Czy PAN Bóg YHWH Jest Światłością świata?).

PAN Jezus zaś objawił nam Boga Ojca oraz opowiedział nam o nim, a każdy kto widział PANA Jezusa widział i Ojca

6. Jezus mu odpowiedział: Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca jak tylko przeze mnie.

7. Gdybyście mnie znali, znalibyście też mego Ojca. I już teraz go znacie, i widzieliście go.

8. Powiedział do niego Filip: Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy.

9. Jezus mu odpowiedział: Tak długo jestem z wami, a nie poznałeś mnie, Filipie? Kto mnie widzi, widzi i mego Ojca. Jak możesz mówić: Pokaż nam Ojca?

10. Nie wierzysz, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie? Słów, które ja do was mówię, nie mówię od samego siebie, lecz Ojciec, który mieszka we mnie, on dokonuje dzieł.

11. Wierzcie mi, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie. Przynajmniej z powodu samych dzieł wierzcie mi.

Jana 14:6-11

Zatem Apostołowie i uczniowie "widzieli Go". Ale jak, skoro nie można go zobaczyć? Skomplikujmy sprawę i spróbujmy zrozumieć kwestię "oblicza".

• Według słownika PWN: "Oblicze" - 1. Twarz; 2. Postać, wygląd lub charakter kogoś lub czegoś. [5_przypis_źródła]

Czyli poprzez oblicze poznaliśmy charakter PANA Boga, gdyż sam nam o tym opowiedział i udowodnił. Ale jego oblicze również ma postać niedostępną dla człowieka "I dodał: Nie będziesz mógł widzieć mego oblicza, bo nie może człowiek ujrzeć mnie i pozostać przy życiu." (Wyjścia 33:20). Natomiast to oblicze jest realne, gdyż modlitwy trafiają przed Oblicze Boga "I powiedział: Korneliuszu, twoja modlitwa została wysłuchana, a twoje jałmużny dotarły przed oblicze Boga jako przypomnienie." (Dzieje 10:31).

Ważna informacja, to taka, że "człowiek nie może ujrzeć Oblicza Boga". Człowiek w rozumieniu cielesnym, ponieważ jest postacią grzeszną przez Adama "Śmierć jednak królowała od Adama aż do Mojżesza nawet nad tymi, którzy nie popełnili grzechu podobnego do przestępstwa Adama, który jest obrazem tego, który miał przyjść." (Rzymian 5:14). Czyli to cielesna forma człowieka nie może ujrzeć Boga. Dlatego to PAN YHWH przyszedł w ciele, by mogło go ujrzeć wszelkie oko, ponieważ nikt nie patrzył duchem, aż do teraz

20. Nasi ojcowie na tej górze czcili Boga, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy go czcić.

21. Jezus powiedział do niej: Kobieto, wierz mi, że nadchodzi godzina, gdy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcić Ojca.

22. Wy czcicie to, czego nie znacie, a my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie pochodzi od Żydów.

23. Ale nadchodzi godzina, i teraz jest, gdy prawdziwi czciciele będą czcić Ojca w duchu i w prawdzie. Bo i Ojciec szuka takich, którzy będą go czcić.

24. Bóg jest duchem, więc ci, którzy go czczą, powinni go czcić w duchu i w prawdzie.

Jana 4:20-24

Zatem teraz dopiero Apostołowie dostrzegli to, co było widzialne, ale niedostrzegalne dla każdego, (poza prorokami) tak, że wszystko stało się jawne i w pełni dostrzegalne:

18. Gniew Boży bowiem objawia się z nieba przeciwko wszelkiej bezbożności i niesprawiedliwości ludzi, którzy zatrzymują prawdę w niesprawiedliwości.

19. Ponieważ to, co można wiedzieć o Bogu, jest dla nich jawne, gdyż Bóg im to objawił.

20. To bowiem, co niewidzialne, to znaczy jego wieczna moc i bóstwo, są widzialne od stworzenia świata przez to, co stworzone, po to, aby oni byli bez wymówki.

21. Dlatego że poznawszy Boga, nie chwalili go jako Boga ani mu nie dziękowali, lecz znikczemnieli w swoich myślach i zaćmiło się ich bezrozumne serce.

22. Podając się za mądrych, zgłupieli;

23. I zamienili chwałę niezniszczalnego Boga na podobieństwo obrazu zniszczalnego człowieka, ptaków, czworonożnych zwierząt i gadów.

List do Rzymian 1:18-23

Tym, czego człowiek nie może zobaczyć, jest oblicze Światłości Bożej:

4. W nim było życie, a życie było światłością ludzi.

5. A ta światłość świeci w ciemności, ale ciemność jej nie ogarnęła.

Jana 1:4-5

A ta Światłość była pierworodnym stworzeniem Boga Ojca, który ją zrodził pierwszego dnia!

3. I Bóg powiedział: Niech stanie się światłość. I stała się światłość.

4. Bóg widział, że światłość była dobra. I oddzielił Bóg światłość od ciemności.

Rodzaju 1:3-4

Dlatego to właśnie, gdy otrzymamy nowe, bezgrzeszne ciała i zamieszkamy na nowej ziemi dopełnią się słowa "Jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy on się objawi, będziemy podobni do niego, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest." (I Jana 3:2) - to jest wskazówka Jego postaci, którą rozwiążemy w ostatnim rozdziale.

"Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz"

Najbardziej niedocenione stwierdzenie o stworzeniu, gdyż w tym zdaniu mamy zobrazowaną pełnię dokonanego faktu.

• "stworzył" - z hebr. "bara" (kod Stronga 1254) - uformował, uczynił, ulepił człowieka z gliny, zwizualizował i zobrazował swoją myśl, uczynił swój plan i zamysł faktem, dokonał aktu stworzenia czegoś, czego nie było wcześniej, zbudował coś nowego.

• "Bóg" - najwyższy zarządca wszechrzeczy.

• "człowieka" - z hebr. "Adam" - człowiek, ludzkość - posiadający osobowość ludzką, żyjąca istota w materialnym ciele (kod Strona 120).

• "obraz" - z hebr. "tselem" (kod Stronga 6754) - forma, obraz, portret, podobizna; Słownik PWN: dzieło przedstawiające kogoś lub coś, widok kogoś lub czegoś przedstawiający się czyimś oczom, osoba, scena, rzecz wyobrażana sobie przez kogoś, całościowy opis kogoś lub czegoś, czyjaś opinia na jakiś temat [6_przypis_źródła].

Skoro więc jesteśmy obrazem Boga Ojca, to czym jest dokładnie człowiek? Zanim Adam zgrzeszył, był nagi, ale i ulepiony z gliny i zadziały się dodatkowe rzeczy, które sprawiły, że człowiek ożył.

Wtedy PAN Bóg ukształtował człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia. I człowiek stał się żywą duszą.

Rodzaju 2:7

• "proch ziemi" - z hebr. "aphar" (kod Stronga 6083) - popiół, gruz, brud, sucha ziemia, hałda, luźna ziemia, tynk, gruz.

• "tchnąć" - z hebr. "naphach" - dmuchać, oddychać.

• "tchnienie" - z hebr. "neshamah" (kod Stronga 5397) - podmuch, oddech, tchnienie, życie, osoby żyjące, duch, który tchnął.

• "życie" - z hebr. "chay" (kod Stronga 2416) - wiek, życie, żyć, egzystencja.

• "dusza" - z hebr. "chay neshamah" = "tchnienie życia" w hebr. "hay-yim nis-mat"

• "dusza żyjąca" z hebr. "chay nephesh" (kod Stronga 5315) - dusza, żywa istota, życie, jaźń, osoba, pragnienie, pasja, apetyt, emocja w hebr. "hay-yah le-ne-pes".

A gdzie PAN Bóg ukrył życie w człowieku? Życie w człowieku jest ukryte w żyłach. A mianowicie życie człowieka jest we krwi.

11. Życie wszelkiego ciała bowiem jest we krwi. Ja dałem ją wam na ołtarz dla dokonywania przebłagania za wasze dusze, gdyż to krew dokonuje przebłagania za duszę.

12. Dlatego powiedziałem synom Izraela: Żadna dusza wśród was nie będzie spożywała krwi ani żaden przybysz, który gości wśród was, nie będzie spożywał krwi.

Kapłańska 17:11-12

I tutaj w wersetach 11 jak i w 12 mamy słowo z hebr. "nephesh", z gr. "psyche" (S5590), czyli "życie wszelkiego ciała", "wasze dusze", "przebłagania za dusze". Ta dusza żyjąca znajduje się w krwi wszelkiego stworzenia. Dlatego jest powiedziane "krew za krew" i "krew za życie"

Kto przeleje krew człowieka, przez człowieka będzie przelana jego krew, bo na obraz Boga człowiek został stworzony.

Rodzaju 9:6

A jeśli chodzimy w światłości, tak jak on jest w światłości, mamy społeczność między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, jego Syna, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.

I Jana 1:7

Brakuje nam hebrajskich słów "ruah" i "besar", zatem człowiek w Księdze Rodzaju został określony jako "Żyjąca dusza". Jest to opis ożywienia materii nieożywionej, ponieważ po tym stworzeniu następuje zasada, że "życie rodzi życie". Materia nieożywiona nie może zrodzić ani stworzyć życia. Dlatego argument, że dusze nie egzystują po śmierci ciała, bazując na wersecie o stworzeniu człowieka, że ciało i człowiek to po prostu żyjąca dusza jest zignorowaniem pozostałych Ksiąg i Pism.

Ciało, jako słowo odnoszące się do uformowanego prochu ziemi, znajdujemy np. w Księdze Kapłańskiej, gdzie jak wyżej, mamy nazwane "życie wszelkiego ciała" oraz w Kapłańskiej 26:29 "I będziecie jeść ciało waszych synów i ciało waszych córek.".

• "ciało" - z hebr. "basar"(kod Stronga 1320), z ang. "flesh", z gr. "soma" (kod Stronga 4983).

Duch, jako słowo odnoszące się do niematerialnego życia posiadającego osobowość znajdujemy np. w Księdze Rodzaju na samym początku "[...] Duch Boży unosił się nad wodami." (Rodzaju 1:2) i nie jest to tylko określenie do samego Boga.

• "duch" - z hebr. "ruach" (kod Stronga 7307), z ang. "spirit", z gr. "pneuma".

Czyli z czego zbudowany jest człowiek?

A sam Bóg pokoju niech was w pełni uświęci, a cały wasz duch, dusza i ciało niech będą zachowane bez zarzutu na przyjście naszego Pana Jezusa Chrystusa.

I Tesaloniczan 5:23

Z czego zatem dokładnie się składa człowiek?

1. Duch - "ruach/pneuma" - niematerialna żyjąca osobowość nadająca indywidualne cechy bytowi

2. Dusza - "nephesh/psyche" - ożywiające tchnienie materialnego ciała znajdujące się we krwi

3. Ciało - "basar/soma" - minerały ziemi/ proch/ glina - materialne ciało

Jest to potwierdzenie, że człowiek nie może być tylko dusza żyjącą, ponieważ wtedy brakuje mu ducha, o którym jest mowa w Słowie Bożym, dlatego to twierdzenie o braku egzystencji zostaje obalone przez Biblię.

Przypomnijcie sobie teraz cyfrę "3", którą mieliśmy zapamiętać, gdyż tak, jak człowiek składa się z 3 elementów, tak i PAN Bóg uczynił swoje pełne oblicze z "trzech" form.

Czytamy, że Bóg jest Duchem "ruach", tchnieniem życia "nephesh" oraz objawił się w ciele "soma". mamy trzy stany: duchowy, ożywiający i cielesny. Zatem to prawda, że jesteśmy stworzeni na Jego obraz. W pełni! Ponieważ skoro przed stworzeniem Bóg był tylko Duchem, tak pierwszego dnia, gdy stworzył "Światłość" stworzył tym samym materię i ją ożywił. "Światłość" więc stała się Jego obliczem, a tą światłością, jak czytamy jest sam PAN Jezus "Jezus znowu powiedział do nich: Ja jestem światłością świata. Kto idzie za mną, nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światłość życia." (jana 8:12). Zatem, tak jak mówił "zanim Abraham był, Ja Jestem" (Jana 8:58) potwierdza ten fakt.

Cyfra "trzy" w dziele stworzenia określa stworzenie wód na powierzchni ziemi, nawodnienie jej i wydanie traw, roślin zielonych oraz tym samym - drzew wydających owoc! Odnosi się to również w symbolice życia:

13. Odpowiedział jej Jezus: Każdy, kto pije tę wodę (ze studni), znowu będzie pragnął.

14. Lecz kto by pił wodę, którą ja mu dam, nigdy nie będzie pragnął, ale woda, którą ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu.

Jana 4:13-14

1. I pokazał mi czystą rzekę wody życia, przejrzystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka.

[...]

14. Błogosławieni, którzy wypełniają jego przykazania, aby mieli prawo do drzewa życia i aby weszli przez bramy do miasta.

Objawienie Jana 22:1,14

Cyfra "trzy", to też liczba głównych cech PANA Jezusa:

6. Jezus mu odpowiedział: Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca jak tylko przeze mnie.

7. Gdybyście mnie znali, znalibyście też mego Ojca. I już teraz go znacie, i widzieliście go.

Jana 14:6-7

"Trzy" to też liczba głównych ról imienia PANA Jezusa:

18. Wtedy Jezus podszedł i powiedział do nich: Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi.

19. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego;

20. Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen.

Mateusza 28:18-20

I od tych wersetów przejdziemy płynnie do kolejnych, dzięki stwierdzeniu, że PAN Jezus ma "wszelką władzę na niebie i na ziemi", zatem czyni swoją wolę w obu miejscach będąc niepodważalnym Królem i Panem.

9. Wy więc tak się módlcie: Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech będzie uświęcone twoje imię.

10. Niech przyjdzie twoje królestwo, niech się dzieje twoja wola na ziemi, tak jak w niebie.

Mateusza 6:9-10

I dalej znajdujemy kolejną "trójkę" świadków w niebie i "trzech" świadków na ziemi, świadczących o tym, że PAN Jezus jest Synem Bożym, a samo to świadectwo pochodzi o Boga Ojca.

6. To jest ten, który przyszedł przez wodę i krew, Jezus Chrystus, nie tylko w wodzie, ale w wodzie i we krwi; a Duch jest tym, który świadczy, bo Duch jest prawdą.

7. Trzej bowiem świadczą w niebie: Ojciec, Słowo i Duch Święty, a ci trzej jedno są.

8. A trzej świadczą na ziemi: Duch, woda i krew, a ci trzej są zgodni.

I Jana 5:6-8

Pomostem między niebem a ziemią jest Duch Święty, który zaświadcza o prawdzie. I każda z ról jest zgodna, a każda zgodność jest nierozerwalna z jednomyślnością jednej osobowości Boga Wszechmogącego YHWH. Żadne z nich nie czyni nic od siebie i nie posiadają oddzielnej władzy, świadomości oraz woli. Trzy role, które świadczą to nie jest "trójca", czyli trzy osoby w jednej postaci Boga, bo to nam daje rozdzielność woli decyzyjności. To tak, jakby ktoś z nas był hydraulikiem, elektrykiem i tynkarzem i podczas budowy domu mógł się wypowiedzieć na każdy z tych tematów i zaświadczyć o poprawności planu budowy, ponieważ ma do tego kompetencje. W innym przypadku trzeba byłoby ściągać trzech specjalistów, którzy mogli by mieć oddzielne zdanie i uwagi, co do budowy, co mogłoby finalnie skomplikować projekt, gdyż każdy miałby inny pomysł na podłączenie i wykonanie każdej z tych rzeczy. Nie było by zgodności woli i decyzyjności i finalnie musieli by iść na kompromis. Jeden specjalista w różnych dziedzinach jest zgodny, co do spójnego rozwiązania problemu.

Dlatego też najlepszym pośrednikiem jest postać kompetentna do bycia pomostem między Bogiem a ludźmi, a jest nim sam PAN Jezus Chrystus, który z Ducha jest Bogiem "Ruach", a z ciała człowiekiem "Basar". Dlatego On jest Życiem i moja teza jest taka, że skoro "Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali prawdziwego Boga, i jesteśmy w tym prawdziwym, to jest w jego Synu, Jezusie Chrystusie. On jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym." (I Jana 5:20), to PAN Jezus po przyjęciu Go do serca przez człowieka może być "Nephesh", czyli ożywiającym tchnieniem martwych ludzi, którzy choć wyglądają na żywych są duchowo martwi, dopóki nie przyjmą i nie zostaną oczyszczeni przez krew PANA Jezusa Chrystusa.

"Trzy" zatem się określa do liczby Boga, a to również świadczy o jego zwycięstwie nad śmiercią, która przyszła przez Adama, tak życie przyszło przez Chrystusa:

21. Skoro bowiem śmierć przyszła przez człowieka, przez człowieka przyszło też zmartwychwstanie umarłych.

22. Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.

I Koryntian 15:21-22

A przez znak Jonasza i zmartwychwstanie, PAN Bóg poprzez swojego Jednorodzonego Syna w trzy dni zbudował świątynię!

39. A on odpowiedział im: Pokolenie złe i cudzołożne żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, oprócz znaku proroka Jonasza.

40. Jak bowiem Jonasz był w brzuchu wieloryba trzy dni i trzy noce, tak Syn Człowieczy będzie w sercu ziemi trzy dni i trzy noce.

Mateusza 12:39-40

1. A Jezus wyszedł ze świątyni i oddalił się. I podeszli do niego jego uczniowie, aby pokazać mu zabudowania świątynne.

2. Lecz Jezus powiedział do nich: Czyż nie widzicie tego wszystkiego? Zaprawdę powiadam wam, nie zostanie tu kamień na kamieniu, który by nie został zwalony.

Mateusza 24:1-2

18. Wtedy Żydzi zapytali: Jaki nam znak pokażesz, skoro to czynisz?

19. Odpowiedział im Jezus: Zburzcie tę świątynię, a w trzy dni ją wzniosę.

20. Wtedy Żydzi powiedzieli: Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty ją w trzy dni wzniesiesz?

21. Ale on mówił o świątyni swego ciała.

22. Gdy więc zmartwychwstał, jego uczniowie przypomnieli sobie, że im to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wypowiedział Jezus.

Jana 2:18-22

W trzy dni PAN Bóg odbudował świątynię, gdyż w ten sposób oznajmił i potwierdził ludziom, że "Bóg, który stworzył świat i wszystko na nim, ten, który jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką." (Dzieje 17:24). A skoro Bóg nie mieszka w budynkach, to przed Jezusem ukazywał wszystkim pewną symbolikę próbując ludzi nauczyć czcić Go poprzez budowle świątynne. Cała budowla jest pewną charakterystyką, z którą można zapoznać się w Objawieniu Jana, natomiast póki co, wróćmy do Świątyni ciała.

16. Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży w was mieszka?

17. A jeśli ktoś niszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg, bo świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście.

18. Niech nikt nie oszukuje samego siebie. Jeśli komuś spośród was wydaje się, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupim, aby stał się mądrym.

I Koryntian 3:16-18

Ta Świątynia nie znajduje się tu przez przypadek, ponieważ jej symbolika jest dużo głębsza, ogromna w swym zamyśle i godna zrozumienia, ponieważ w Starym Testamencie bezczeszczenie świątyni odbywało się na zasadzie czynienia posługi przez kapłanów z rodu Lewiego, którzy musieli się oczyszczać, po czym przyjmowali ofiary od ludu na przebłaganie ich grzechów. Nic nieczystego nie mogło wejść do świątyni ani być pokropione krwią nieczystych zwierząt. Moment, kiedy doszło do dosłownej i najgorszej ohydy spustoszenia świątyni, był czas za panowania Antiocha IV Epifanesa z dynastii Seleucydów, który to przekształcił Świątynię Jerozolimską w świątynię fenickiego boga Baala (gr. Zeusa).

O tej ohydzie możemy przeczytać w księgach deuterokanonicznych, które zostały przyjęte do kanonu Pisma Świętego przez Kościół Katolicki, natomiast nie są uważane za natchnione ze względu na swój charakter oraz niezgodność ze Słowem Bożym, gdyż pokazywane tam są niektóre tradycje żydowskie odbiegające od Prawa Przymierza Boga. Nie mniej można te księgi i listy w nich zawarte uznać za kroniki historyczne i bitewne, które dokładnie opisują wydarzenia z tamtego okresu, jak podkreślał sam autor tych ksiąg kompletując i streszczając zwoje opisujące te wydarzenia.

I czytamy tam między innymi dekret króla Antiocha IV:

41. Król wydał dekret dla całego państwa: «Wszyscy mają być jednym narodem

42. i niech każdy zarzuci swoje obyczaje». Wszystkie narody przyjęły ten rozkaz królewski,

43. a nawet wielu Izraelitom spodobał się ten kult przez niego nakazany. Składali więc ofiary bożkom i znieważali szabat.

44. Król posłał swoich wysłańców do Jerozolimy i do miast judzkich z pisemnym poleceniem, żeby postępowały według obyczajów, które dla kraju były obce;

45. żeby w świątyni zaprzestano składać całopalenia, ofiary krwawe, a także ofiary płynne; żeby znieważano szabat i święta

46. i żeby zbezczeszczono świątynię i świętych,

47. żeby [natomiast] sporządzono ołtarze, święte gaje i posągi bożków oraz składano na ofiarę mięso świń i innych nieczystych zwierząt;

48. żeby synów swoich pozostawiali bez obrzezania i żeby dusze swoje brukali wszystkim, co jest nieczyste i światowe.

49. W ten sposób mieli zapomnieć o Prawie i zarzucić wszystkie jego nakazy.

50. Kto by zaś nie postąpił zgodnie z królewskim rozporządzeniem, miał być ukarany śmiercią.

51. Podobne do tego rozkazu pismo wystosował do całego swego królestwa, a nadto nad całym narodem ustanowił nadzorców. Miastom zaś judzkim polecił, aby jedno po drugim składało ofiary [bogom].

52. Spomiędzy narodu wielu przyłączyło się do nich - mianowicie ci wszyscy, którzy odpadli od Prawa. Oni to wiele złego dokonali w kraju

53. i byli powodem tego, że Izraelici musieli się kryć i chować w miejscach dostępnych tylko dla zbiegów.

54. W dniu piętnastym miesiąca Kislew sto czterdziestego piątego roku na ołtarzu całopalenia wybudowano "ohydę spustoszenia", a w okolicznych miastach judzkich pobudowano także ołtarze -

55. ofiary kadzielne składano nawet przed drzwiami domów i na ulicach.

56. Księgi Prawa, które znaleziono, darto w strzępy i palono ogniem.

57. Wyrok królewski pozbawiał życia tego, u kogo gdziekolwiek znalazła się Księga Przymierza albo jeżeli ktoś postępował zgodnie z nakazami Prawa.

58. Tak z miesiąca na miesiąc stosowano przemoc przeciw Izraelowi, przeciwko każdemu, kogokolwiek udało im się pochwycić w miastach.

59. Dnia dwunastego piątego miesiąca [Kislew] składano ofiary na ołtarzu, który wzniesiono na ołtarzu całopalenia.

60. Wtedy to na mocy królewskiego dekretu wymordowano kobiety, które obrzezały swoje dzieci.

61. I powieszono im niemowlęta na szyjach. A także [zabito] domowników i tych, którzy dokonywali na nich obrzezania.

62. Wielu jednak spomiędzy Izraelitów postanowiło sobie i mocno trzymało się swego postanowienia, że nie będą jeść nieczystych pokarmów.

63. Woleli raczej umrzeć, aniżeli skalać się pokarmem i zbezcześcić święte przymierze. Oddali też swoje życie.

64. Wielki gniew [Boży] strasznie zaciążył nad Izraelem.

I Księga Machabejska 1:41-64

Świątynia została później zburzona, finalnie w roku ok 70 n.e. za panowania Rzymskiego. Całość tej "ohydy" polega na tym, że bezczeszczono ją bałwochwalstwem, cudzołóstwem oraz składaniem ofiar z krwi zwierząt nieczystych, szczególnie świni, która jest szczególną obrzydliwością dla PANA "[...] którzy jedzą mięso wieprzowe oraz inną obrzydliwość, a także myszy, wszyscy razem zginą – mówi PAN." (Izajasza 66:17). PAN Bóg YHWH po pierwszym zburzeniu świątyni przez króla babilońskiego Nabuchodonozora II uświadomił ludzi, co się dzieje z miejscem świętym, gdy jest bezczeszczone, a po Antiochu IV już nigdy więcej nie przyznał się do tej świątyni i nigdy więcej w niej nie zamieszkał mimo kontynuowania kultu i jej przebudowywania. Finalnie została całkowicie zniszczona, a pozostał po niej tylko mur zachodni znany jako "ściana płaczu".

I teraz skoro mamy wzór, co się dzieje z taką świątynią, przełóżmy to na słowa PANA Jezusa, który powiedział wyraźnie, że "jeśli ktoś niszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg, bo świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście." (I Koryntian 3:17). Jak zatem człowiek może niszczyć świątynię Boga? A no w taki sposób, że świadomie łamane są Prawa Przymierza, czyli Dekalog, prawo dietetyczne oraz zanieczyszczania dni Świątecznych. PAN Bóg przez Izajasza powiedział dosłownie, co o tym sądzi i jak chciał już od dawna, by lud Boży postępował:

9. Gdyby PAN zastępów nie zostawił nam malutkiej resztki, bylibyśmy jak Sodoma, stalibyśmy się podobni do Gomory.

10. Słuchajcie słowa PANA, przywódcy Sodomy! Nakłońcie ucha ku prawu naszego Boga, ludzie Gomory!

11. Co mi po mnóstwie waszych ofiar? – mówi PAN. Jestem syty całopaleń baranów i tłuszczu tuczonych zwierząt; nie pragnę krwi cielców, jagniąt i kozłów.

12. Gdy przychodzicie, by stanąć przede mną, kto od waszych rąk żądał tego, abyście deptali po moich dziedzińcach?

13. Nie składajcie już więcej daremnych ofiar. Kadzidło wzbudza we mnie odrazę; nowiów i szabatów, zgromadzeń nie mogę znieść – bo to nieprawość, ani uroczystości.

14. Waszych nowych miesięcy i świąt nienawidzi moja dusza. Stały się dla mnie ciężarem; znużyło mnie ich znoszenie.

15. Gdy wyciągniecie swoje ręce, skryję swoje oczy przed wami. A gdy będziecie mnożyć modlitwy, nie wysłucham, gdyż wasze ręce są pełne krwi.

16. Obmyjcie się i oczyśćcie; usuńcie sprzed moich oczu zło waszych uczynków; przestańcie źle czynić.

17. Uczcie się czynić dobrze; szukajcie tego, co sprawiedliwe, wspomagajcie uciśnionego, brońcie sieroty, wstawiajcie się za wdową.

18. Chodźcie teraz, a rozsądźmy, mówi PAN: Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją; choćby były czerwone jak karmazyn, staną się białe jak wełna.

19. Jeśli będziecie ulegli i posłuszni, będziecie zażywali dóbr ziemi.

20. Lecz jeśli będziecie nieposłuszni i uparci, miecz was pożre. Tak bowiem wyrzekły usta PANA.

Izajasza 1:9-20

Więc nie chodzi tu o daremne i wymuszone czczenie PANA Boga, a o miłość bycia dzieckiem Bożym. Jest to znacząca różnica, ponieważ kult bez przekonania staje się tradycją religijną, a PANU Bogu chodzi o nasze serca, które znajdują się wewnątrz ciała, nazwanego Świątynią Boga. Nasze serce nie może być puste, zatem jeśli nie mieszka w nim PAN Jezus Chrystus, zamieszka w nim przeciwnik Boga. A wiemy też, że serce jest mięsistym narządem odpowiedzialnym za natlenianie i rozprowadzanie krwi po całym ciele, tak też staje się głównym miejscem, w którym znajduje się "psyche", czyli nasza dusza. I teraz też zauważyłem, że spokojnie można w Piśmie stosować naprzemiennie słowo "serce" i "dusza". Przykład: "Człowiek będzie spożywać dobro z owocu swoich ust, a dusza przewrotnych będzie spożywać przemoc.; Kto strzeże swych ust, strzeże swojej duszy; kto szeroko otwiera swe wargi, będzie zniszczony.; Dusza leniwego pragnie, a nic nie ma, a dusza pracowitych zostanie obficie nasycona." (Przysłów 13:2-4) - podłóżcie słowo "serce". A w drugim wersecie podłóżcie słowo "dusza" "Jeszcze nie rozumiecie, że wszystko, co wchodzi do ust, idzie do żołądka i zostaje wydalone do ustępu?; Ale to, co z ust wychodzi, pochodzi z serca i to kala człowieka.; Z serca bowiem pochodzą złe myśli, zabójstwa, cudzołóstwa, nierząd, kradzieże, fałszywe świadectwa, bluźnierstwa." (Mateusza 15:17-19). Dlatego też dusza nasza jest komnatą dla Ducha Świętego, a ciało nasze Jego Świątynią - i to jest kolejny wzór oparty na podobieństwie do PANA Boga!

26. Potem Bóg powiedział: Uczyńmy człowieka na nasz obraz według naszego podobieństwa; niech panuje nad rybami morskimi i ptactwem niebieskim, nad bydłem i całą ziemią oraz nad wszelkimi zwierzętami pełzającymi, które pełzają po ziemi.

27. Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boga go stworzył; stworzył ich mężczyzną i kobietą.

Rodzaju 1:26

Czemu w jednym wersecie mamy powiedziane, że "na nasz obraz" (hebr. betzalmenu) a w drugim "na swój obraz" (hebr. betzalmo)? Nie jest to określenie obrazujące Boga i aniołów, ponieważ aniołowie wyglądali zdecydowanie inaczej, według znanych nam opisów, a jedynie przybierali postać ludzką, gdy schodzili na ziemię. Nie jest to również ukryte domniemanie wielobóstwa, gdzie jest główny Bóg "El" i mniejsi Bogowie jak "Jehowa", który rzekomo po rozdzieleniu narodów otrzymał "Izrael". Nie ma to potwierdzenia oraz nie łączy się z historiami, w których Bóg Jehowa bez najmniejszego trudu obala innych bożków. Czemu zatem zostało użyte to sformułowanie i to tylko raz w całym Piśmie? Moje poznanie i zrozumienie tego jest takie, że PAN Bóg, który Jest Duchem, w pierwszym dniu stworzył Światłość (i nie było to światło słońca, księżyca, ani gwiazd - stworzone czwartego dnia), lecz Światłość, której ciemność nie ogarnęła stała się Świątynią dla PANA, tym samym Bóg YHWH stworzył formę Świątyni, czyli ciało Chrystusa! Dlatego powiedziane jest, że "On jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodnym wszelkiego stworzenia." (Kolosan 1:15). I teraz, skoro mamy już Ducha "Ruach", Słowo Życia - Duszę "Psyche", które stało się Ciałem i domem dla Ducha i Duszy "Basar", mamy teraz pełnię Boga, a mnogość była właśnie użyta w kontekście Jego, jako Boga Ojca i Syna Bożego. W kontekście mnogości form, a nie osoby zostało to użyte. Dlatego też właśnie na "nasz obraz", obraz każdej z formy, co jest Jego obrazem "na swój obraz, na obraz Boga" go stworzył . Czy to nie jest nadinterpretacja? Oczywiście, że nie, gdyż dosłownie linijkę dalej czytamy "stworzył ich mężczyzną i kobietą". Ich, a nie jego - mnogoś formy. Tak samo mamy Jednego Boga i jednego człowieka! Serio?! Całkowicie serio! Człowiek jest jeden!

1. To jest księga rodu Adama. W dniu, w którym Bóg stworzył człowieka, uczynił go na podobieństwo Boga.

2. Stworzył ich mężczyzną i kobietą; błogosławił ich i nadał im imię Adam w dniu, w którym zostali stworzeni.

Rodzaju 5:1-2

20. I Adam nadał nazwy wszelkiemu bydłu i ptactwu niebieskiemu, i wszelkim zwierzętom polnym. Dla Adama jednak nie znalazła się pomoc odpowiednia dla niego.

21. Wtedy PAN Bóg zesłał głęboki sen na Adama; a gdy zasnął, wyjął jedno z jego żeber i zapełnił ciałem miejsce po nim.

22. I z tego żebra, które PAN Bóg wyjął z Adama, utworzył kobietę i przyprowadził ją do Adama.

23. I Adam powiedział: To teraz jest kość z moich kości i ciało z mojego ciała; dlatego będzie nazwana kobietą, bo z mężczyzny została wzięta.

Rodzaju 2:20-23

26. I z jednej krwi uczynił wszystkie narody ludzkie, żeby mieszkały na całej powierzchni ziemi, określiwszy czasy wcześniej wyznaczone i zamierzone granice ich zamieszkania;

Dzieje 17:26

5. I powiedział: Dlatego opuści mężczyzna ojca i matkę i połączy się ze swoją żoną, i będą dwoje jednym ciałem.

6. A tak już nie są dwoje, ale jedno ciało. Co więc Bóg złączył, człowiek niech nie rozłącza.

Mateusza 19:5-6

Czyż nie wiecie, że ten, kto się łączy z nierządnicą, jest z nią jednym ciałem? Dwoje bowiem, mówi on, będą jednym ciałem.

I Koryntian 6:16

Matką wszystkich żyjących jest Ewa, gdyż "I Adam nadał swojej żonie imię Ewa, bo ona była matką wszystkich żyjących." (Rodzaju 3:20). Dlatego każdy człowiek jest zrodzony z ciała Ewy, a która jest z ciała Adama, a każda dusza należy do PANA Boga, bo przez niego została stworzona. W końcu to on Jest Ojcem wszystkiego i wszystkich, a sam nie miał "matki" "Oto wszystkie dusze są moje, tak dusza ojca, jak i dusza syna jest moja. Dusza, która grzeszy, ona umrze." (Ezechiela 18:4). Człowiek, więc, jest jeden w rozumieniu rasy ludzkiej. Tak jak są różne zwierzęta, każdy według swojego rodzaju, a żaden nie może kojarzyć się z innymi, tylko według swojego rodzaju mogą się rozmnażać, tak i aniołowie są stworzeni, każdy według swojego zastępu, ale oni nie mogą w niebie się rozmnażać. Stąd też musili przybrać ludzką formę, by wziąć sobie za żony kobiety ludzkie. Natomiast na wzór aniołów PAN Jezus tłumaczy człowieka, jaka będzie jego ostateczna forma po zmartwychwstaniu i daniu każdemu nowych ciał:

Przy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie Boga w niebie.

Mateusza 22:30

Znów człowiek stanie się w pełni jednym ciałem, jak i duchowo mamy teraz wiedze o tym, że z PANEM Jezusem Chrystusem stajemy się jednym ciałem wierząc w niego i wypełniając wolę Boga Ojca.

12. Jak bowiem ciało jest jedno, a członków ma wiele i wszystkie członki jednego ciała, choć jest ich wiele, są jednym ciałem, tak i Chrystus.

13. Bo wszyscy przez jednego Ducha zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało, czy to Żydzi, czy Grecy, czy niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni w jednego Ducha.

14. Ciało bowiem nie jest jednym członkiem, ale wieloma.

15. Gdyby noga powiedziała: Ponieważ nie jestem ręką, nie należę do ciała – czy dlatego nie należy do ciała?

16. A gdyby ucho powiedziało: Ponieważ nie jestem okiem, nie należę do ciała – czy dlatego nie należy do ciała?

17. Gdyby całe ciało było okiem, gdzież byłby słuch? A gdyby całe było słuchem, gdzież powonienie?

18. Lecz Bóg umieścił członki w ciele, każdy z nich tak, jak chciał.

19. Gdyby wszystkie były jednym członkiem, gdzież byłoby ciało?

20. Tymczasem wiele jest członków, lecz jedno ciało.

21. Nie może więc oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie, albo głowa nogom: Nie potrzebuję was.

22. Przeciwnie, o wiele bardziej potrzebne są te członki ciała, które wydają się najsłabsze.

23. A te, które uważamy za mało godne szacunku, tym większym otaczamy szacunkiem, a nasze wstydliwe członki otrzymują większe poszanowanie.

24. Natomiast nasze przyzwoite członki tego nie potrzebują. Lecz Bóg tak ukształtował ciało, że dał członkowi, któremu brakuje czci, więcej szacunku;

25. Aby nie było podziału w ciele, ale żeby członki jednakowo troszczyły się o siebie nawzajem.

26. Tak więc, jeśli jeden członek cierpi, cierpią z nim wszystkie członki, a jeśli jeden członek doznaje czci, radują się z nim wszystkie członki.

27. Wy zaś jesteście ciałem Chrystusa, a z osobna członkami.

I Koryntian 12:12-27

I tym oto sposobem, PAN Bóg poprzez swego Syna, człowieka Jezusa Chrystusa, przywrócił pierwotną formę człowiekowi, będąc nazwanym "ostatnim Adamem" połączył wszystkie członki w jedno spójne ciało Chrystusa ustanawiając najświętszą Świątynię, która była od pierwszego dnia, a która będzie aż do samego końca, lecz na końcu wtedy już jawna dla każdego względem prawdziwego Oblicza Boga!

Tak też jest napisane: Stał się pierwszy człowiek, Adam, duszą żyjącą, a ostatni Adam duchem ożywiającym.

I Koryntian 5:45

Człowiek też może przyjąć innego Ojca i wtedy nie staje się członkiem ciała Chrystusa, lecz jego zamysł i dusza są od wrogiego ojca - diabła: "Wy jesteście z waszego ojca – diabła i chcecie spełniać pożądliwości waszego ojca. On był mordercą od początku i nie został w prawdzie, bo nie ma w nim prawdy. Gdy mówi kłamstwo, mówi od siebie, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa." (Jana 8:44).

Prawdziwe Oblicze Boga YHWH

Co zatem widzieli Izajasz i Jan w swoich objawieniach? W końcu jest powiedziane, że widzieli Boga na tronie i jednocześnie nie można ujrzeć Boga, gdyż jest Duchem. Wszystko się zgadza. Podsumujemy teraz cały nasz wykład: Tak jak widzimy jakąś kobietę i możemy śmiało powiedzieć, że widzieliśmy człowieka, tak samo, gdy widzimy jakiegoś mężczyznę możemy bez wątpienia uznać, że widzieliśmy człowieka. W przypadku PANA Boga grzeszne ciało człowieka nie może ujrzeć Oblicza Światłości i chwały Boga, dlatego, gdy PAN rozmawiał z Jakubem lub Mojżeszem twarzą w twarz, wtedy to objawił im się w ciele. Gdy duchowo objawiał swoim prorokom siebie lub coś, to czytamy ciekawą rzecz w Izajasza, że musiało dojść do oczyszczenia:

1. W roku, w którym umarł król Uzjasz, widziałem Pana siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren jego szaty wypełnił świątynię.

5. I powiedziałem: Biada mi! Już zginąłem; jestem bowiem człowiekiem o nieczystych wargach i mieszkam wśród ludu o nieczystych wargach, a moje oczy widziały Króla, PANA zastępów.

6. Wówczas przyleciał do mnie jeden z serafinów, mając w ręku rozżarzony węgiel, który wziął kleszczami z ołtarza;

7. I dotknął nim moich ust, i powiedział: Oto ten węgiel dotknął twoich warg; twoja nieprawość jest usunięta, a twój grzech zgładzony.

Izajasza 6:5-7

Oczyszczenie jego grzechu nastąpiło przez rozżarzony węgielek wzięty z ołtarza, by mógł stanąć przed Obliczem Boga i ostać się. Ale nie stanął przed Duchem Świętym, lecz przed formą PANA, która posiadała kształt.

Jan natomiast, w swoim objawieniu nie został już oczyszczony przez aniołów, bo nie musiał. On był już oczyszczony krwią Baranka, czyli PANA Jezusa Chrystusa, który to jest "kamieniem węgielnym". I ta krew pozwoliła na to, by mógł stanąć przed obliczem Boga i ujrzeć to wszystko.

2. I zaraz znalazłem się w zachwyceniu ducha. A oto w niebie stał tron, a na tronie ktoś siedział.

3. A ten, który siedział, podobny był z wyglądu do kamienia jaspisowego i karneolowego, a dokoła tronu była tęcza podobna z wyglądu do szmaragdu.

4. Wokoło tronu były dwadzieścia cztery trony. Na tronach widziałem siedzących dwudziestu czterech starszych, ubranych w białe szaty, a na ich głowach złote korony.

5. Z tronu wychodziły błyskawice, gromy i głosy, a przed tronem paliło się siedem ognistych pochodni, które są siedmioma Duchami Boga.

Objawienie 4:2-5

Co zatem naprawdę widzieli Izajasz i Jan? Widzieli Świątynię Boga Wszechmogącego, a opis tej formy Boga dostajemy na końcu w Objawieniu, gdzie sam PAN Bóg nam zdradza zamysł swego stworzenia oraz to, jak każdy będzie miał tę przyjemność żyć w Bogu i przed Jego Obliczem w najczystszej i najdoskonalszej postaci! Nawet miara określająca wielkość miasta jest miarą człowieka - liczona w łokciach i stopach.

17. I wymierzył jego mur na sto czterdzieści cztery łokcie według miary człowieka, która jest miarą anioła.

18. Jego mur jest zbudowany z jaspisu, miasto zaś ze szczerego złota podobnego do czystego szkła.

19. Fundamenty muru miasta ozdobione były wszelkimi drogimi kamieniami. Pierwszy fundament to jaspis, drugi – szafir, trzeci – chalcedon, czwarty – szmaragd;

20. Piąty – sardoniks, szósty – karneol, siódmy – chryzolit, ósmy – beryl, dziewiąty – topaz, dziesiąty – chryzopraz, jedenasty – hiacynt, dwunasty – ametyst.

21. A dwanaście bram to dwanaście pereł. Każda brama była z jednej perły. A rynek miasta to szczere złoto, jak przezroczyste szkło.

22. Lecz świątyni w nim nie widziałem, bo jego świątynią jest Pan Bóg Wszechmogący oraz Baranek.

23. A miasto nie potrzebuje słońca ani księżyca, aby świeciły w nim, bo oświetla je chwała Boga, a jego lampą jest Baranek.

24. Narody, które będą zbawione, będą chodziły w jego świetle, a królowie ziemi wniosą do niego swoją chwałę i cześć.

25. W dzień jego bramy nie będą zamknięte, bo nocy tam nie będzie.

26. I wniosą do niego chwałę i cześć narodów.

27. I nie wejdzie do niego nic nieczystego ani ten, kto popełnia obrzydliwość i kłamstwo, tylko ci, którzy są zapisani w księdze życia Baranka.

Objawienie 21:17-27

1. I pokazał mi czystą rzekę wody życia, przejrzystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka.

2. A pośrodku rynku miasta, po obu stronach rzeki, było drzewo życia przynoszące owoc dwunastu rodzajów, wydające swój owoc co miesiąc. A liście drzewa służą do uzdrawiania narodów.

3. I nie będzie już żadnego przekleństwa. Lecz będzie w nim tron Boga i Baranka, a jego słudzy będą mu służyć.

4. I będą oglądać jego oblicze, a jego imię będzie na ich czołach.

5. I nocy tam nie będzie, i nie będzie im potrzeba lampy ani światła słońca, bo Pan Bóg będzie im świecił i będą królować na wieki wieków.

Objawienie 22:1-5

Zatem doskonałym Obliczem Boga, który każdy, kto jest zapisany w Księdze Życia ujrzy, jest pełnia Świątyni oraz Światłość, która będzie świecić wszystkim Bożym narodom. I każdy będzie chodził w jego Świetle i stał przed Jego Obliczem. A to PAN YHWH Objawił prostym ludziom, którzy Go szukali i odnaleźli! "W tym czasie Jezus powiedział: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te sprawy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je niemowlętom." (Mateusza 11:25).

Człowiek, który posiada "trzy" formy prawdziwie stał się obrazem Boga niewidzialnego, którego chwała wypełniona jest w naczyniu, które ujrzeliśmy, jako PAN Jezus Chrystus, który jako Baranek jest lampą Boga i który w swojej cielesnej formie wstąpił do nieba, tak samo jak powróci i na prawdę zasiądzie na Tronie jako prawowity Król i Władca - doskonały przykład Ducha, Duszy i Naczynia (Ciała) w relacji Ojca i Syna jako Stwórcy i Stworzenia!"Lecz świątyni w nim nie widziałem, bo jego świątynią jest Pan Bóg Wszechmogący oraz Baranek. [...] A miasto nie potrzebuje słońca, bo oświetla je chwała Boga, a jego lampą jest Baranek." (Objawienie 21:22-23).

Niech PAN Bóg Ojciec Wszechmogący w imieniu PANA Jezusa Chrystusa, w pełni swojej łaski, uświęca nas i oczyszcza, byśmy byli godni ujrzeć Jego chwałę i zamieszkać w Jego mieście, czyli w Nim, jako w Jego doskonałym zamyśle, które zaplanował dla nas od samego początku, a które będzie trwać na wieki wieków. Amen!

data publikacji 13/04/2024